நாய்களைக் கட்டுப்படுத்த பல்லாயிரக்கணக்கான ரூபாய்களைச் செலவழித்து அளிக்கப்படும் கடுமையான கீழ்ப்படிதல் பயிற்சிகளை விட, தினமும் வெறும் 10 நிமிடங்கள் அவற்றுடன் கயிறு இழுத்து விளையாடுவதே மனிதர்களுக்கும் விலங்குகளுக்குமான ஆழமான உணர்வுப்பூர்வமான பிணைப்பை நூறு சதவீதம் உறுதியாக உருவாக்குகிறது.
பல தசாப்தங்களாக நாய் வளர்ப்பில் ஆதிக்கம் செலுத்தி வந்த “ஆல்பா நாய்” (Alpha Dog) கோட்பாடு இன்று சுக்குநூறாக உடைக்கப்பட்டுள்ளது. நாய்களை ஒரு பாதுகாப்புக் கருவியாகவோ அல்லது மனிதர்களின் உத்தரவுகளுக்குக் கீழ்ப்படியும் இயந்திரமாகவோ மட்டுமே நாம் பார்த்து வந்தோம். ‘உட்கார்’, ‘நில்’, ‘குரைக்காதே’ என சன்மானம் கொடுத்து நாய்களைக் கட்டுப்படுத்துவதுதான் சிறந்த நாய் வளர்ப்பு முறை என உலகம் முழுவதும் ஆழமாக நம்பிக் கொண்டிருந்தது.
ஆனால், அறிவியல் இப்போது ஒரு முற்றிலும் மாறுபட்ட உண்மையை முகத்தில் அறைகின்றது. ‘ராயல் சொசைட்டி ஓபன் சையன்ஸ்’ (Royal Society Open Science) இதழில் ஏப்ரல் 2026-ல் வெளியாகியுள்ள ஒரு புதிய ஆய்வு, நாய் வளர்ப்போரின் அடிப்படைப் புரிதல்களையே தலைகீழாகப் புரட்டிப் போட்டுள்ளது. வெறும் 10 நிமிடங்கள். ஆம், தினமும் பத்து நிமிடங்கள் உங்கள் நாயுடன் நீங்கள் செலவிடும் தரமான விளையாட்டு நேரம், மாதக்கணக்கில் அளிக்கும் கீழ்ப்படிதல் பயிற்சிகளை விட பல மடங்கு அதிக உணர்வுபூர்வமான பலனைத் தருகிறது.
உங்க நாய்க்குட்டி உங்களிடம் நெருங்க 10 நிமிடம் போதும்!
நாய்களுக்கும் மனிதர்களுக்கும் இடையிலான உறவு என்பது வெறும் உணவு மற்றும் இருப்பிடத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது அல்ல. அது ஆக்ஸிடோசின் (Oxytocin) எனப்படும் காதல் ஹார்மோன் சுரப்போடு தொடர்புடைய ஒரு மிக நுட்பமான உயிரியல் பிணைப்பு. இந்தப் பிணைப்பை எப்படி அதிகரிப்பது என்பதுதான் உலகெங்கிலும் உள்ள விலங்கியல் ஆய்வாளர்களின் பிரதான கேள்வியாக நீண்டகாலமாக இருந்து வந்தது.
விளையாடும் நேரத்தின் அளவை விட, விளையாட்டின் தரமே (Quality of play) மிக முக்கியமானது என்பதை இந்த ஆய்வு ஆணித்தரமாக முன்வைக்கிறது. ஒரு நாய்க்குட்டியுடன் நீங்கள் பல மணிநேரம் ஒரே அறையில் சும்மா உட்கார்ந்திருப்பதோ அல்லது கைபேசியைப் பார்த்துக் கொண்டே அதன் தலையைத் தடவிக்கொடுப்பதோ எந்த வகையிலும் உணர்வுப்பூர்வமான நெருக்கத்தை ஏற்படுத்தாது. மாறாக, நாயின் கண்களைப் பார்த்து, அதனுடன் சரிசமமாக நின்று, எந்தவித கவனச் சிதறலும் இன்றி உற்சாகமாக விளையாடும் அந்த 10 நிமிடங்கள் நாயின் மூளையில் பாதுகாப்பான உணர்வை மிக ஆழமாகப் பதிக்கிறது.
பயிற்சியை விட விளையாட்டே சிறந்தது: அறிவியல் சொல்வது என்ன?
சுவீடனில் உள்ள லிங்கோபிங் பல்கலைக்கழகத்தின் (Linköping University) ஆராய்ச்சியாளர்கள், நாய் உரிமையாளர்களை தொடர்ந்து 4 வாரங்களாகக் கண்காணித்து இந்த முடிவுகளைத் தொகுத்துள்ளனர். இதற்காக உரிமையாளர்கள் அறிவியல் பூர்வமாக மூன்று வெவ்வேறு குழுக்களாகப் பிரிக்கப்பட்டனர். முதல் குழுவினர் நாய்களுடன் அதிகம் விளையாடியவர்கள்; இரண்டாவது குழுவினர் சன்மானம் வழங்கி முறையான பயிற்சி அளித்தவர்கள்; மூன்றாவது குழுவினர் வழக்கமான நடைமுறையைப் பின்பற்றியவர்கள் (Control group).
இந்த ஆய்வின் முடிவுகள் மிகவும் ஆச்சரியமளித்தன. முறையான பயிற்சிகள் நாய்களுக்குப் புதிய திறன்களைக் கற்றுக் கொடுத்தாலும், அவை எஜமானருக்கும் நாய்க்கும் இடையிலான உணர்வுப்பூர்வமான நெருக்கத்தை ஒருபோதும் ஏற்படுத்தவில்லை. பயிற்சி என்பது எப்பொழுதும் ஒருதலைப்பட்சமான கட்டளை.
ஆனால் விளையாட்டு என்பது இருவழித் தொடர்பு. குறிப்பாக, ‘டக்-ஆஃப்-வார்’ (Tug-of-war) எனப்படும் கயிற்றை இழுத்து விளையாடுதல் அல்லது பந்தை எறிந்து துரத்தி விளையாடுதல் போன்ற இருவழித் தொடர்பு கொண்ட விளையாட்டுகள் மிகப்பெரிய மாயாஜாலத்தைச் செய்தன. இந்த விளையாட்டுகளில் உரிமையாளரும் நாயும் ஒருவருக்கொருவர் தீவிரமாகப் பதிலளித்து செயல்படுவதால், இருவருக்கும் இடையிலான இடைவெளி மாயமாக மறைகிறது.
“பல நாய்கள் தங்களது நடுத்தர வயதில் புதிய வீடுகளுக்கு மாறுகின்றன (குறிப்பாக மீட்கப்பட்ட நாய்கள்). இதனால் உரிமையாளர்கள் அந்த நாய்களின் தொடக்ககால ‘சமூகமயமாக்கல்’ காலத்தைத் தவறவிடுகின்றனர். அத்தகைய சூழலில், வளர்ந்த நாய்களுடன் கூட வலுவான உறவை வளர்க்க விளையாட்டு பெரிதும் உதவுகிறது,” என்கிறார் இந்த ஆய்வின் இணை ஆசிரியரும், விலங்கு நடத்தை மற்றும் உணர்வு உயிரியலாளருமான லினா ரோத் (Lina Roth).
இந்த வார்த்தைகள், வெறும் அறிவியலைத் தாண்டி விலங்கு நலனில் ஒரு புதிய பரிமாணத்தைத் திறக்கின்றன. நாய்கள் உத்தரவுகளைப் பின்பற்றும் எந்திரங்கள் அல்ல; அவை உணர்வுபூர்வமான பிணைப்பை ஏங்கும் உயிரினங்கள் என்பதை இது ஆணித்தரமாக உறுதிப்படுத்துகிறது.
கட்டுப்பாடு அவசியமில்லையா? அடுக்குமாடிக் குடியிருப்புகளும் உள்ளூர் சவால்களும்
விளையாட்டு மட்டுமே எல்லாவற்றையும் தீர்த்துவிடுமா? கடுமையான பயிற்சிகள் தேவையே இல்லையா?
என்ற வலுவான எதிர்வாதம் இங்கு எழாமல் இல்லை. குறிப்பாக, கோவிட்-19 பெருந்தொற்றுக்குப் பிறகு சென்னை, கோயம்புத்தூர் போன்ற பெருநகரங்களில் அடுக்குமாடிக் குடியிருப்புகளில் நாய் வளர்ப்போரின் எண்ணிக்கை பல மடங்கு அதிகரித்துள்ளது. இடப்பற்றாக்குறை உள்ள வீடுகளில், ராஜபாளையம், சிப்பிப்பாறை போன்ற வேகம் நிறைந்த உள்ளூர் வேட்டை நாய்களையோ, அல்லது அபரிமிதமான ஆற்றல் கொண்ட வெளிநாட்டு இனங்களையோ வளர்க்கும்போது, அவை கட்டுப்பாடின்றி மூர்க்கமாக நடந்துகொள்ளும் அபாயம் உள்ளது.
“விளையாட்டு நாய்களை உற்சாகப்படுத்துகிறது என்பது உண்மைதான். ஆனால், நகர்ப்புற அடுக்குமாடிக் குடியிருப்புகளில் மற்ற மனிதர்களுக்கும், குழந்தைகளுக்கும் அச்சுறுத்தல் ஏற்படாமல் இருக்க, நாய்களுக்கு எல்லையை வகுக்கும் ‘கீழ்ப்படிதல் பயிற்சி’ (Obedience Training) அடிப்படைத் தேவையாகும். கட்டுப்பாடற்ற விளையாட்டு சில நேரங்களில் நாய்களை அதிக ஆக்ரோஷமானதாக மாற்றிவிடும் அபாயமும் உள்ளது,” என்று பாரம்பரிய நாய் பயிற்சியாளர்கள் மற்றும் குடியிருப்பு சங்கங்களின் தரப்பில் வலுவாக வாதிடப்படுகிறது.
இந்த எதிர்வாதத்தில் உள்ள நடைமுறை உண்மைகளை நாம் முற்றிலும் மறுக்க முடியாது. இருப்பினும், இது நாணயத்தின் ஒரு பக்கம் மட்டுமே. ஒரு நாயைக் கட்டுப்படுத்துவதற்கு முன்பு, அதன் முழுமையான நம்பிக்கையைப் பெற வேண்டும்.
அடுக்குமாடிக் குடியிருப்புகளுக்குள்ளேயே கண்ணாமூச்சி (Hide and Seek) விளையாடுவது, மூளைக்கு வேலை கொடுக்கும் ‘பஸில்’ (Puzzle) பொம்மைகளைப் பயன்படுத்துவது போன்ற 10 நிமிட விளையாட்டுகள் நாய்களின் பிரிவாற்றாமையை (Separation Anxiety) கணிசமாகக் குறைக்கின்றன. கோல்டன் ரெட்ரீவர், லேப்ரடார் போன்ற வெளிநாட்டு நாய்களின் விளையாட்டு ஈடுபாட்டிற்கும், நமது தட்பவெப்ப நிலைக்கு ஏற்ற நாட்டு நாய்களின் ஆற்றலுக்கும் ஏற்ப விளையாட்டின் தன்மையை மாற்றியமைக்கலாம். வீடுகளில் நடக்கும் பல சிக்கல்களுக்குக் காரணம், நாய்களின் மூர்க்கத்தனமே அவை போதுமான அளவு விளையாடாததன் விரக்தி வெளிப்பாடுதான் என்பதைப் பயிற்சியாளர்கள் பலரும் வசதியாக மறந்துவிடுகின்றனர்.
மீட்கப்பட்ட நாய்களுக்கு மறுவாழ்வு: அன்பின் அறிவியல்
இறுதியாக, இந்த அறிவியல் தரவுகள் ஒரு தெளிவான தீர்ப்பை நமக்கு வழங்குகின்றன. கட்டுப்பாடு என்பதை விட, பிணைப்பே ஒரு பாதுகாப்பான உறவுக்கு அடித்தளம்.
தமிழ்நாட்டில் ‘ப்ளூ கிராஸ் ஆஃப் இந்தியா’, ‘iAdopt’ போன்ற விலங்கு நல அமைப்புகள் தெருக்களில் அடிபட்டு மீட்கப்படும் நடுத்தர வயதுடைய உள்ளூர் இன நாய்களை (Indie dogs) தத்தெடுக்கும்படி தொடர்ந்து வலியுறுத்தி வருகின்றன. பலரும் வயது வந்த தெரு நாய்களைத் தத்தெடுக்கத் தயங்குவதற்குக் காரணம், “அவை முரட்டுத்தனமாக இருக்குமோ? புதிய சூழலில் நம்முடன் ஒட்டுமா?” என்ற அச்சம்தான்.
அந்த அச்சத்தைப் போக்குவதற்கான மிகச் சிறந்த கருவி விளையாட்டு மட்டுமே. விலையுயர்ந்த பயிற்சிகள் இல்லாமலேயே, தினமும் 10 நிமிடம் அன்பாக இருவழித் தொடர்பு கொண்ட விளையாட்டுகளில் ஈடுபடுவதன் மூலம், ஒரு தெரு நாயின் கடந்தகால மன அழுத்தங்களை (Trauma) முழுமையாக மாற்றிவிட முடியும்.
ஒரு நாய்க்கும் உரிமையாளருக்குமான தொடர்பு சிறுவயதிலேயே தொடங்க வேண்டும் என்ற எந்த அவசியமும் இல்லை என்பதை இந்த அறிவியல் ஆய்வு நிரூபித்துள்ளது. பயிற்சி என்பது ஒரு எஜமானருக்கும் அடிமைக்குமான உறவாக இருக்கலாம். ஆனால் விளையாட்டு என்பது இரண்டு நண்பர்களுக்கு இடையிலான சமத்துவமான உரையாடல்.
நாளை இந்தியா ஆய்வு
இந்த ஆய்வு முடிவுகள் தமிழ்நாட்டின் விலங்கு நலச் சூழலில் ஏற்படுத்தும் சமூக மற்றும் உளவியல் தாக்கங்கள் மிக ஆழமானவை. பல தசாப்தங்களாக ‘நாய்கள் மனிதர்களுக்குக் கீழ்ப்படிய வேண்டியவை’ என்ற மேலாதிக்க மனப்பான்மையை இந்த அறிவியல் தரவுகள் சுக்குநூறாக உடைத்தெறிகின்றன. இது வெறும் நாய் வளர்ப்பு குறித்தது மட்டுமல்ல, சக உயிரினங்களை நாம் அதிகாரத்தால் அணுகப் போகிறோமா அல்லது அன்பால் அணுகப் போகிறோமா என்ற சமூகத்தின் அடிப்படை அறம் சார்ந்த கேள்வியாகும். இந்த மாற்றத்தால் நேரடியாகப் பயன்பெறுபவர்கள், பெருநகரங்களில் பிஸியான வாழ்க்கைச் சூழலில் நாய்களை வளர்க்கும் நடுத்தர வர்க்கத்தினரும், தெருநாய்களைத் தத்தெடுக்கும் விலங்கு நல ஆர்வலர்களும்தான்.
அதே சமயம், பல ஆயிரங்கள் செலவழித்து நாய்களைப் பயிற்றுவிக்கும் வணிக நிறுவனங்களுக்கும், பாரம்பரிய நாய் பயிற்சியாளர்களுக்கும் (Dog Trainers) இந்த அணுகுமுறை மிகப்பெரிய பொருளாதார ரீதியான பின்னடைவை ஏற்படுத்தலாம். வரலாற்று ரீதியாகப் பார்த்தால், மனித சமூகம் எப்போதும் விலங்குகளைத் தங்களின் பயன்பாட்டுப் பொருளாகவே (Working animals) கருதி வந்துள்ளது. அந்தப் பயன்பாட்டுவாத வரலாற்றிலிருந்து விலங்குகளை உணர்வுள்ள குடும்ப உறுப்பினர்களாக ஏற்றுக் கொள்ளும் கலாச்சார மாற்றத்தின் தொடர்ச்சியாகவே இந்த நிகழ்வு அமைகிறது. வரும் வாரங்களில், நாய்களுக்கான பிரத்யேகப் பூங்காக்களை (Bark Parks) உருவாக்கும் உள்ளாட்சி அமைப்புகளின் கொள்கைகளில் இந்த ஆய்வின் தாக்கம் எதிரொலிக்கிறதா என்பதையும், விலங்கு நல அமைப்புகள் தத்தெடுப்பு முகாம்களில் ‘விளையாட்டு வழி பிணைப்பு’ முறைகளை அதிகாரப்பூர்வமாக நடைமுறைப்படுத்துகின்றனவா என்பதையும் நாம் உன்னிப்பாகக் கவனிக்க வேண்டும்.
நாய்களைக் கூண்டுகளில் அடைத்து வைத்து, சவுக்கடிகளாலும், சத்தங்களாலும் கட்டளைகளைப் பிறப்பிக்கும் காலம் மலையேறிவிட்டது. அதிகாரத்தைக் கொண்டு எந்தவொரு உயிரினத்தின் மீதும் உண்மையான அன்பை விதைக்க முடியாது என்பதை இந்த 10 நிமிட விளையாட்டு அறிவியல் மீண்டும் ஒருமுறை உலகுக்கு உணர்த்தியுள்ளது. ஒரு நாயின் உண்மையான விசுவாசம் என்பது பயத்தில் இருந்து பிறப்பதல்ல, அது நாம் அதனுடன் பகிர்ந்துகொள்ளும் சமத்துவமான மகிழ்ச்சியில் இருந்தே துளிர்விடுகிறது.
நாளை இந்தியா கருத்து: நாய்களை வெறும் வீட்டுக் காவலாளிகளாகப் பார்க்கும் குறுகிய மனப்பான்மையிலிருந்து விடுபட்டு, அவற்றை உணர்வுள்ள சக ஜீவன்களாக அரவணைக்கும் பக்குவத்தை இந்த அறிவியல் ஆய்வு சமூகத்திற்கு வழங்கியுள்ளது. பல்லாயிரம் ரூபாய் செலவிலான பயிற்சிகளை விட, ஒவ்வொரு நாளும் நாம் செலவிடும் அந்தப் பத்து நிமிடத் தூய அன்பே விலங்கு நலத்தின் உண்மையான எதிர்காலம்.
