தமிழகத்தில் தொன்மையான திருக்கோயில்களைச் சீரமைக்க அரசு 425 கோடி ரூபாயும், மக்கள் தங்கள் பங்களிப்பாக 1,528 கோடி ரூபாயும் வாரி வழங்கியுள்ள இந்த வரலாற்றுச் சூழலில், சென்னையின் ஆன்மிக அடையாளம் என்பது உலகப்புகழ் பெற்ற ஒற்றைக் கபாலீஸ்வரர் கோயில் மட்டுமல்ல; மாறாக, உழைக்கும் மக்களின் அன்றாடப் பொருளாதாரப் போராட்டங்களுக்குத் தீர்வாக அமையும் காரணீஸ்வரர் போன்ற விளிம்புநிலை ‘சப்த ஸ்தான’ தலங்களில்தான் சென்னையின் உண்மையான சமூக-பொருளாதார ஆன்மிகம் உறங்குகிறது.
சென்னை என்றாலே பன்னாட்டு நிறுவனங்களும், விண்ணை முட்டும் தகவல் தொழில்நுட்பக் கட்டடங்களும் மட்டுமே பலரின் கண்முன் நிழலாடும். ஆனால், இந்த நவீனப் பெருநகரத்தின் ஆன்மா, அதன் குறுகலான வீதிகளிலும், நூற்றாண்டுகள் பழமையான கோயில் பிரகாரங்களிலும் இன்னும் துடித்துக் கொண்டிருக்கிறது. குறிப்பாக, மயிலாப்பூர் என்றதும் அனைவரின் நினைவுக்கும் வருவது பிரம்மாண்டமான கபாலீஸ்வரர் திருக்கோயில் மட்டுமே. மாநில அரசின் ஆதரவோடு நடைபெறும் பெருவிழாக்கள், மேல்தட்டு மக்களின் கலாச்சாரக் கொண்டாட்டங்கள் என கபாலீஸ்வரர் கோயில் உலகளாவிய தமிழ் பாரம்பரியத்தின் முகவரியாகத் திகழ்கிறது.
சமீபத்தில் ஒரு முன்னணி நாளிதழின் ஆன்மிக இணைப்பில் வெளியான ஒரு விரிவான செய்தித் தொகுப்பு, மயிலாப்பூரின் ஆன்மிகப் பன்முகத்தன்மையை மீண்டும் பொதுவெளியில் பேசுபொருளாக்கியுள்ளது. அந்தச் செய்திக் குறிப்பு, கபாலீஸ்வரரைத் தாண்டி, மயிலாப்பூரின் சந்து பொந்துகளில் மறைந்திருக்கும் சமூக முக்கியத்துவம் வாய்ந்த ஒரு கோயிலைப் பற்றிப் பேசுகிறது.
அதுதான் காரணீஸ்வரர் திருக்கோயில்.
வாதம்: மயிலாப்பூரின் ஆன்மிக அதிகாரம் ஒற்றைக் கோயிலில் இல்லை
பண்டைய தொண்டை மண்டல வரலாற்றை உற்று நோக்கினால், மயிலாப்பூரின் ஆன்மிகக் கட்டமைப்பு என்பது ஒரு மையப்படுத்தப்பட்ட அதிகாரம் அல்ல; அது ஒரு பரவலாக்கப்பட்ட ஆன்மிக வலைப்பின்னல் (Spiritual Network) என்பது புரியும். கபாலீஸ்வரர், வெள்ளீஸ்வரர், காரணீஸ்வரர், தீர்த்தபாலீஸ்வரர், மல்லிகேஸ்வரர், விருபாக்ஷீஸ்வரர் மற்றும் வாலீஸ்வரர் ஆகிய ஏழு பழமையான சிவாலயங்களை உள்ளடக்கியதே மயிலாப்பூரின் ‘சப்த ஸ்தான தலங்கள்’ ஆகும். இந்த ஏழு கோயில்களையும் ஒரே நாளில் தரிசிப்பது மாபெரும் ஆன்மிகப் பலன்களைத் தரும் என்பது ஆன்றோர் வாக்கு.
இதில், பெருவாரியான நடுத்தர மற்றும் உழைக்கும் வர்க்க மக்களின் நம்பிக்கை மையமாக விளங்குவது காரணீஸ்வரர் திருக்கோயில். காரணிச் சித்தர் என்ற மாபெரும் சித்தர் இங்கு தங்கி ஈசனை வழிபட்டதால், இத்தலத்து இறைவனுக்கு ‘காரணீஸ்வரர்’ என்ற திருப்பெயர் நிலைத்துவிட்டது. இறைவன் பெயரில்தான் காரணீஸ்வரர் என்றாலும், இக்கோயிலின் உண்மையான ஈர்ப்பு விசை இங்கு வீற்றிருக்கும் அம்பிகைதான்.
அம்பிகையின் திருநாமம் ‘ஸ்வர்ணலதாம்பிகை’. அதாவது ‘பொற்கொடி அம்பிகை’. தன்னிடம் வந்து கையேந்தும் பக்தர்களுக்குப் பொன்னும் பொருளும், வற்றாத செல்வ வளமும் அருளுவதால் அன்னைக்கு இந்தப் பெயர். கபாலீஸ்வரர் கோயில் பிரம்மாண்டத்தின் குறியீடாக இருக்கலாம்; ஆனால், காரணீஸ்வரர் கோயில் மக்களின் அன்றாடப் பொருளாதாரப் பதற்றங்களைத் தணிக்கும் ஒரு உளவியல் மற்றும் சமூகச் சரணாலயமாகவே இன்றுவரை இயங்கி வருகிறது.
சான்றாதாரங்கள்: பொருளாதாரப் பாதுகாப்பை இறைஞ்சும் தலவரலாறும் அரிய கட்டிடக்கலையும்
பழங்காலக் கோயில்களின் தலவரலாறுகள் (Sthala Puranam) வெறும் கட்டுக் கதைகள் அல்ல; அவை அக்கால சமூகத்தின் பொருளாதார மற்றும் குடும்ப அமைப்பைப் பிரதிபலிக்கும் சமூகவியல் ஆவணங்கள். காரணீஸ்வரர் கோயிலின் தலவரலாறும் அத்தகைய ஒரு மனிதத் துயரத்தையும், பொருளாதார வீழ்ச்சியையும் பேசுகிறது. இது தேவர்களும் அசுரர்களும் மோதிக்கொண்ட காவியப் போர் அல்ல; மாறாக, பணத்துக்காகத் தடம்மாறிய ஒரு குடும்பத்தின் வலி நிறைந்த கதை.
பசுபதி என்றொரு வேத விற்பன்னர் வாழ்ந்து வந்தார். அவரது மகன் தனஞ்செயன். அவனது மனைவியின் பெயர் காந்திசுந்தரம்.
இவர்கள் அமைதியாக வாழ்ந்து வந்த நிலையில், ஒரு கணிகையின் (விலைமாது) சூழ்ச்சி வலைக்குள் காந்திசுந்தரம் சிக்குகிறாள். கணிகையின் ஆசை வார்த்தைகளாலும், பொன், பொருள் மீதான தணியாத மோகத்தாலும் மதிமயங்கிய காந்திசுந்தரம், தனது கணவனான தனஞ்செயனைப் பிரிந்து செல்வம் தேடித் தடம் மாறுகிறாள். மனைவியின் இந்தச் செயலால் நெஞ்சம் உடைந்த தனஞ்செயன், விரக்தியில் தென்திசை நோக்கிப் பயணிக்கிறான்.
மயிலாப்பூரை வந்தடையும் அவன், கபாலீஸ்வரரை தரிசித்துத் தனது துயரத்தைத் தீர்க்கக் கோருகிறான். அப்போது ஒலிக்கும் அசரீரியின் (இறைவனின் குரல்) வழிகாட்டுதல்படி, ஓரிடத்தில் லிங்கப் பிரதிஷ்டை செய்து கடுந்தவம் புரிகிறான். அவனது தவத்துக்கு இரங்கி, சிவபெருமானும் பொற்கொடி அம்பிகையும் அவனுக்குக் காட்சி தருகின்றனர். அப்போது தனஞ்செயன் இறைவனிடம் கேட்கும் வரம்தான், இந்தக் கோயிலின் சமூக-பொருளாதார அடித்தளமாக அமைகிறது.
“ஐயனே! நின் அருளால் நான் இனிப் பிறவாமை வேண்டும். மேலும், என் மனைவி பொன்னும் பொருளும் கிடைக்கப் பெற வேண்டும் என்ற மதி மயக்கத்தினாலேயே தடம் மாறிச் சென்றாள். எனவே, எந்த ஒரு பெண்ணும் இங்கு வந்து வழிபட்டால், தங்கள் அருளாலும், தேவியின் கருணையினாலும் பொன்னும் பொருளும் கிடைக்கப் பெற்று, அவர்களின் மனம் நிறைவு பெற வேண்டும்.”
தனஞ்செயன் தனது மனைவியைத் தண்டிக்கச் சொல்லிக் கேட்கவில்லை. மாறாக, வறுமையின் காரணமாகவோ அல்லது செல்வத்தின் மீதான அதீத ஆசையாலோ வேறு எந்தப் பெண்ணும் சமூகத்தில் தடம் மாறிவிடக் கூடாது என்பதற்காகப் பொருளாதாரப் பாதுகாப்பையே வரமாகக் கேட்கிறான். 12-ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த ஒரு கோயிலின் தலவரலாறு, பெண்களின் பொருளாதாரச் சுதந்திரத்தின் அவசியத்தை இவ்வளவு நுட்பமாகப் பதிவு செய்திருப்பது வியப்பளிக்கக்கூடியது.
வரலாற்றுப் பின்னணி ஒருபுறமிருக்க, இக்கோயிலின் கட்டிடக்கலையும் ஆகம விதிகளின்படி மிகச் நேர்த்தியாக அமைக்கப்பட்டுள்ளது. கிழக்கு நோக்கி அமைந்த ஐந்து நிலை ராஜகோபுரம், கம்பீரமான கொடிமரம் மற்றும் நந்தி மண்டபம் என ஒரு முழுமையான சிவாலயத்துக்கான அனைத்துக் கூறுகளையும் இது கொண்டுள்ளது. மகா மண்டபத்தில் சர்வமங்கள விநாயகர், நடராஜர், உற்சவ மூர்த்திகள், சூரியன், பைரவர், சமயக் குரவர்கள் மற்றும் சந்தான பழனி ஆண்டவர் ஆகியோர் அருள்பாலிக்கின்றனர்.
இக்கோயிலின் மிக முக்கியமான மற்றும் அரிய சிறப்பம்சம் இதன் கோஷ்ட (வெளிச்சுவர்) மூர்த்திகளின் அமைப்பாகும். பொதுவாகச் சிவாலயங்களில் நிருத்த கணபதி, தட்சிணாமூர்த்தி, பிரம்மா, துர்க்கை மற்றும் சண்டிகேஸ்வரர் ஆகியோர் கோஷ்டத்தில் இருப்பார்கள். ஆனால், காரணீஸ்வரர் கோயிலின் கோஷ்டத்தில் மகாவிஷ்ணு வீற்றிருக்கிறார்.
மிகவும் பழமையான மற்றும் ஆகம விதிகளின் உச்சத்தைப் பின்பற்றும் ஒருசில சிவாலயங்களில் மட்டுமே இந்த அரிய தரிசனத்தைக் காண முடியும். ஹரியும் சிவனும் ஒன்றே என்ற தத்துவத்தை இந்தக் கட்டிடக்கலை நுட்பமாக உணர்த்துகிறது. மேலும், மேற்குப் பிரகாரத்தில் உண்ணாமுலை அம்பிகை சமேத அண்ணாமலையார், வள்ளி-தேவசேனா சமேத சுப்ரமணியர், ஆஞ்சநேயர், நவகிரகங்கள், சனி பகவான் மற்றும் நாகப் பிரதிஷ்டையுடன் கூடிய அரச மரம் ஆகியவையும் அமைந்துள்ளன. நந்தி தேவரின் வலதுபுறம் துர்கை, லட்சுமி, சரஸ்வதி ஆகிய முப்பெரும்தேவியரும் தனித்தனி சந்நிதிகளில் வீற்றிருக்கின்றனர்.
எதிர்வாதம்: பாரம்பரிய மீட்டெடுப்பா அல்லது அரசியல் கருவியா?
இன்று காரணீஸ்வரர் போன்ற உள்கட்டமைப்புக் கோயில்கள் மீண்டும் வெளிச்சத்திற்கு வருவது தற்செயலான ஒன்றல்ல. இது தமிழகத்தின் தற்போதைய அரசியல் மற்றும் பொருளாதாரச் சூழலோடு மிக நெருக்கமாகப் பிணைக்கப்பட்டுள்ளது. 2021 முதல் 2026 வரையிலான காலகட்டத்தில், ஆளும் திமுக அரசு இந்து அறநிலையத்துறையின் (HR&CE) மூலம் ஆயிரக்கணக்கான கோடி ரூபாயைப் பழமையான கோயில்களின் சீரமைப்பிற்காகச் செலவிட்டுள்ளது.
வலதுசாரி அமைப்புகளின் தொடர் விமர்சனங்களை எதிர்கொள்ளும் விதமாக, அறநிலையத்துறை அமைச்சர் பி.கே. சேகர்பாபு தலைமையிலான நிர்வாகம், இதை ‘ஆன்மிக ஆட்சியின் பொற்காலம்’ என முன்னிறுத்துகிறது. சமீபத்தில் மக்கள் நீதி மய்யம் கட்சியின் தலைவர் கமல்ஹாசன் கூட, “ராஜராஜ சோழனை மிஞ்சும் அளவிற்குக் கோயில் கும்பாபிஷேகங்களை இந்த அரசு நடத்தியுள்ளது” எனப் பாராட்டியிருந்தார்.
பெருநகரங்களில் உள்ள காரணீஸ்வரர் போன்ற நடுத்தரக் கோயில்களைச் சீரமைப்பதன் மூலம், அரசு உள்ளூர் பொருளாதாரத்தையும் ஊக்குவிக்கிறது. கோயில் திருப்பணிகள் மூலமாக பஜார் வீதி போன்ற பகுதிகளில் உள்ள உள்ளூர் தொழிலாளர்கள், சிற்பிகள் மற்றும் சிறு வணிகர்களுக்கு வேலைவாய்ப்பு கிடைக்கிறது. பெருந்தொற்றுக்குப் பிந்தைய பொருளாதார மந்தநிலையில், இது ஒரு முக்கியமான சமூக-பொருளாதார நகர்வாகப் பார்க்கப்படுகிறது. ஆனால், இந்த அதிரடி ஆன்மிக அரசியலுக்குக் கடுமையான எதிர்வாதங்களும் இருக்கவே செய்கின்றன.
கோயில் பாரம்பரியப் பாதுகாப்புச் செயல்பாட்டாளர்கள் மற்றும் வலதுசாரிச் சிந்தனையாளர்கள் அரசின் இந்த நகர்வுகளைச் சந்தேகக் கண் கொண்டே பார்க்கின்றனர். அறநிலையத்துறையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ள கோயில்களின் நிதியைக் கையாளுவதில் வெளிப்படைத்தன்மை இல்லை என்பது இவர்களின் பிரதான குற்றச்சாட்டாக உள்ளது.
“பழமையான கோயில்களைச் சீரமைப்பது வரவேற்கத்தக்கது என்றாலும், உள்ளூர் கோயில்களின் நிதியானது ஆகம மற்றும் பாரம்பரியப் பாதுகாப்பிற்கு மட்டுமே முழுமையாகச் செலவிடப்பட வேண்டுமே தவிர, அறநிலையத்துறையின் பெருமளவிலான நிர்வாகக் கட்டமைப்புத் தேவைகளுக்காகவும் அரசியல் விளம்பரங்களுக்காகவும் திசைதிருப்பப்படக் கூடாது.”
இந்த எதிர்வாதம் வலுவானது. பக்தர்களின் காணிக்கை உள்கட்டமைப்பு மேம்பாட்டிற்குச் செல்வது நியாயமா, அல்லது அது ஆகம விதிகளின்படியான தூய்மையான ஆன்மிகப் பணிகளுக்கு மட்டுமே பயன்படுத்தப்பட வேண்டுமா என்ற விவாதம் தமிழகத் தெருக்களில் தொடர்ந்து ஒலித்துக்கொண்டே இருக்கிறது. ஆன்மிகம் என்பது இங்கு வெறும் நம்பிக்கையாக மட்டுமில்லாமல், ஒரு மாபெரும் அரசியல் களமாகவும் மாறியுள்ளது.
தீர்ப்பு: நவீனப் பெண்களின் பொருளாதாரச் சரணாலயமும் நடைமுறை வழிகாட்டுதலும்
அரசியல் விவாதங்கள் ஒருபுறம் இருந்தாலும், காரணீஸ்வரர் கோயிலின் அடிப்படை நோக்கம் இன்றும் மாறாமல் அப்படியே இருக்கிறது. இன்றைய நவீனக் காலகட்டத்தில், பெண்களின் பொருளாதாரச் சுதந்திரம் என்பது முன்னெப்போதையும் விட மிக அவசியமான ஒன்றாக மாறியுள்ளது. குடும்பப் பொறுப்புகளையும், அலுவலகப் பணிகளையும் ஒருசேரச் சுமக்கும் பெண்கள், பல நேரங்களில் கடுமையான பொருளாதார நெருக்கடிகளையும், மன அழுத்தங்களையும் சந்திக்கின்றனர்.
அத்தகைய பெண்களுக்குப் பொற்கொடி அம்பிகை ஒரு மாபெரும் உளவியல் மற்றும் ஆன்மிக ஆதரவாகத் திகழ்கிறாள். வெள்ளிக்கிழமைகள் மற்றும் பௌர்ணமி நாட்களில் பொற்கொடி அம்பிகைக்குச் சிறப்பு வழிபாடுகள் நடைபெறுகின்றன. சுயதொழில் தொடங்கும் பெண்கள், பொருளாதார நஷ்டத்திலிருந்து மீளத் துடிப்பவர்கள், மற்றும் குடும்ப அமைதியைத் தேடுபவர்கள் இங்கு வந்து அம்பிகையை வழிபட்டுச் செல்வது வாடிக்கையாக உள்ளது. தனஞ்செயன் அன்று கேட்ட வரம், ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள் கடந்தும் இன்றைய டிஜிட்டல் யுகத்துப் பெண்களின் பொருளாதாரப் போராட்டங்களுக்கு ஒரு வடிகாலாகச் செயல்படுவதுதான் இந்தக் கோயிலின் ஆகப்பெரிய வெற்றி.
பக்தர்கள் இந்தக் கோயிலை அடைவதும் மிகவும் எளிதானது. மயிலாப்பூரின் முக்கியச் சாலையான கச்சேரி சாலையிலிருந்து பிரியும் பஜார் சாலையில், சுமார் அரை கிலோமீட்டர் தூரத்தில் இந்தக் கோயில் அமைந்துள்ளது.
பரபரப்பான சந்தைப்பகுதிக்குள் நுழைந்தவுடன், ஒரு அமைதியான ஆன்மிக உலகம் நமக்காகத் திறந்துகொள்கிறது. காலை மற்றும் மாலை வேளைகளில் கோயில் நடை திறந்திருக்கும். பிரதோஷம், சிவராத்திரி, நவராத்திரி போன்ற முக்கியக் காலங்களில் இங்கு நடைபெறும் சிறப்புப் பூஜைகள் காண்போரைக் கவரக்கூடியவை.
வரலாறு, நம்பிக்கை, உள்ளூர் அரசியல் மற்றும் பொருளாதாரத் தேவைகள் என அனைத்தும் ஒருசேரச் சங்கமிக்கும் ஒரு புள்ளியாக மயிலை காரணீஸ்வரர் கோயில் நிற்கிறது. பெரும் அரசியல் தலைவர்கள் பெருங்கோயில்களில் தங்களின் பிம்பத்தைத் தேடும் இக்காலத்தில், சாதாரண உழைக்கும் மக்களின் கண்ணீரும், அவர்களின் நாளாந்தப் பொருளாதார வேண்டுதல்களும் காரணீஸ்வரரின் சந்நிதியில்தான் மௌனமாக ஏற்றுக்கொள்ளப்படுகின்றன. எனவே, அடுத்த முறை மயிலாப்பூருக்குச் செல்பவர்கள், கபாலீஸ்வரரை தரிசிப்பதோடு மட்டும் நிறுத்திவிடாமல், பஜார் வீதியின் நெரிசலைக் கடந்து காரணீஸ்வரரையும் பொற்கொடி அம்பிகையையும் ஒருமுறை தரிசிப்பது, சென்னையின் ஆன்மிகப் பன்முகத்தன்மையை முழுமையாக உணர்வதற்கான திறவுகோலாக அமையும்.
