இந்தியாவின் பெருநகரங்களில் பணிபுரியும் பெண்களில் 70 சதவீதத்துக்கும் அதிகமானோர் தங்களின் சொந்த வீட்டை விட்டு வெளியேறி வாடகை விடுதிகளிலும், பகிரப்பட்ட அறைகளிலும் தங்கியிருக்கும் நிலையில், அவர்களின் தனிப்பட்ட சுதந்திரம் என்பது ஸ்மார்ட்போன் கேமராக்களின் லென்ஸ்களுக்குள் சுருங்கிப்போகும் மிகக் கொடூரமான யதார்த்தமே இன்றைய அதிர்ச்சியூட்டும் நிஜம்.
சென்னை போன்ற பெருநகரங்கள், வெளியூர் பெண்களுக்கு வேலைவாய்ப்பையும், நிதி சுதந்திரத்தையும் வழங்கும் பாதுகாப்பான புகலிடமாகவே நீண்டகாலமாகப் பார்க்கப்படுகின்றன. கோயம்புத்தூர், மதுரை, திருச்சி போன்ற இரண்டாம் மற்றும் மூன்றாம் கட்ட நகரங்களில் இருந்து பல்லாயிரக்கணக்கான இளம்பெண்கள் தங்கள் கனவுகளைச் சுமந்துகொண்டு சென்னையின் தகவல் தொழில்நுட்ப நிறுவனங்களிலும், தனியார் கார்ப்பரேட் அலுவலகங்களிலும் தடம் பதிக்கின்றனர்.

ஆனால், இந்த நவீனப் பெண்களின் பாதுகாப்பிற்கு அச்சுறுத்தலாக, ‘டிஜிட்டல் வக்கிரப் புத்தி’ (Digital Voyeurism) என்ற நிழல் பெருந்தொற்று உருவெடுத்துள்ளது. தி இந்து (The Hindu) நாளிதழ் உறுதிப்படுத்திய முதற்கட்ட தகவல்களின்படி, மே 6, 2026 அன்று அதிகாலையில் கிண்டியில் அரங்கேறியுள்ள ஒரு கொடூரமான சம்பவம், பெண்களின் இருப்பிடப் பாதுகாப்பு குறித்த மிகக் கடுமையான கேள்விகளை மீண்டும் பொதுவெளியில் வீசியுள்ளது. இது வெறும் ஒரு தனிநபர் மீதான தாக்குதல் அல்ல; ஒட்டுமொத்த சமூகக் கட்டமைப்பின் மீதான உளவியல் தாக்குதல்.
பதறாத இளம்பெண்: கிண்டியில் நடந்த துணிச்சல் சம்பவம் மற்றும் குற்றத்தின் பரிமாணம்
ஒரு குற்றச் சம்பவம் நடக்கும்போது, பாதிக்கப்பட்டவர்கள் எவ்வாறு எதிர்வினையாற்றுகிறார்கள் என்பதே அக்குற்றத்தின் அடுத்தக்கட்டத்தை தீர்மானிக்கிறது. கோயம்புத்தூரைச் சேர்ந்த 23 வயது இளம்பெண் ஒருவர், சென்னை கிண்டி பகுதியில் உள்ள ஒரு தனியார் நிறுவனத்தில் பணிபுரிந்து வருகிறார். அவர் தனது தோழிகளுடன் கிண்டியில் உள்ள ஒரு வாடகை வீட்டில் தங்கியுள்ளார்.

06.05.2026 அன்று அதிகாலையில் அந்த இளம்பெண் குளியலறைக்குச் சென்றபோது, ஜன்னல் வழியே ஒரு மர்ம நபர் செல்போன் மூலம் ரகசியமாக வீடியோ எடுப்பதைக் கவனித்துள்ளார். இது எவருக்கும் உறைந்துபோகச் செய்யும் ஒரு மரண பீதியைக் கொடுக்கும் தருணம். ஆனால், அந்த 23 வயது இளம்பெண் வெளிப்படுத்திய துணிச்சல், இன்றைய சமூகத்திற்கு ஒரு மிகப்பெரிய பாடமாகும்.
அவர் பதற்றத்தில் அலறித் துடிக்கவில்லை; மாறாக, அதீத தைரியத்துடன் உடனடியாக வெளியே வந்து அந்த நபரை நேருக்கு நேர் எதிர்கொண்டார். குற்றவாளியின் கையில் இருந்த செல்போனைப் பறிக்க முயன்று, அவனுடன் கடுமையான வாக்குவாதத்தில் ஈடுபட்டார். இளம்பெண்ணின் சத்தம் கேட்டு அக்கம்பக்கத்தினர் உடனடியாக அங்கு கூடினர்.

நிலைமை கைமீறிப் போவதை உணர்ந்த அந்த நபர், தப்பியோட முயன்றான். ஆனால், தப்பிக்க நினைத்த அவசரத்தில், வீடியோ எடுக்கப் பயன்படுத்திய செல்போனை ஜன்னலிலேயே விட்டுவிட்டு ஓடிவிட்டான். பொதுமக்களின் உதவியுடன் அந்த செல்போன் உடனடியாக கிண்டி காவல் நிலையத்தில் ஒப்படைக்கப்பட்டது.
போலீஸார் அந்த செல்போனை ஆய்வு செய்தபோது, அதில் பல பெண்கள் குளிக்கும் வீடியோக்கள் இருப்பதைப் பார்த்து அதிர்ச்சியடைந்தனர். செல்போன் எண்ணை வைத்து நடத்தப்பட்ட மின்னல்வேக விசாரணையில், தப்பியோடிய நபர் திருவாரூர் மாவட்டம், திருத்துறைப்பூண்டியைச் சேர்ந்த 31 வயதான முல்லைநாதன் என்பது அம்பலமானது. அவனை உடனடியாகக் கைது செய்த போலீஸார், தீவிர விசாரணைக்கு உட்படுத்தினர்.

“கைதுசெய்யப்பட்ட முல்லைநாதன், புகாரளித்த பெண்கள் தங்கியிருந்த வீட்டின் அருகே நண்பர்களுடன் தங்கியிருக்கிறார். இவர் தங்கியிருந்த வீட்டின் அருகில்தான் பெண்கள் தங்கியிருந்த வீட்டின் பாத்ரூம் உள்ளது. அதனால், பெண்கள் குளிப்பதை ரகசியமாக செல்போனில் முல்லைநாதன் வீடியோ எடுத்து வந்திருக்கிறார். சம்பவத்தன்று வீடியோ எடுத்தபோது அவர் சிக்கிக் கொண்டார். அவரிடமிருந்து இரண்டு செல்போன்களைப் பறிமுதல் செய்திருக்கிறோம். அந்த செல்போன்களை சைபர் க்ரைம் போலீஸாரிடம் ஆய்வுக்காக ஒப்படைத்திருக்கிறோம்” என்று கிண்டி போலீஸார் தெரிவித்தனர்.
சைபர் க்ரைம் வசம் 2 செல்போன்கள்: பின்னணியில் பெரிய நெட்வொர்க்கா?
முல்லைநாதனின் கைது என்பது ஒரு தற்காலிக ஆறுதல் மட்டுமே. அவனிடமிருந்து இரண்டு செல்போன்கள் பறிமுதல் செய்யப்பட்டுள்ளன என்ற தகவல், இந்த வழக்கின் தீவிரத்தை பலமடங்கு உயர்த்துகிறது. எதற்காக அவனிடம் இரண்டு செல்போன்கள் இருந்தன?
ஒரு போனில் படம் பிடித்து, மற்றொரு போன் வழியாக அந்தரங்க வீடியோக்களை இணையத்தில் பதிவேற்றம் செய்தானா என்ற சந்தேகம் வலுவாக எழுகிறது. பறிமுதல் செய்யப்பட்ட செல்போன்கள் தற்போது சைபர் க்ரைம் (Cyber Crime) போலீஸாரின் தீவிர பகுப்பாய்வில் உள்ளன. அழிக்கப்பட்ட வீடியோக்களை மீட்டெடுக்கும் தடயவியல் சோதனைகளும் முடுக்கிவிடப்பட்டுள்ளன.
இந்தச் சம்பவம் உணர்த்தும் ஆழமான சமூக மற்றும் மூலோபாய முக்கியத்துவம் நாம் சாதாரணமாகக் கடந்து செல்லக்கூடிய ஒன்றல்ல. சென்னை போன்ற பெருநகரங்கள் பெண்களுக்கான பாதுகாப்பான புகலிடம் என்ற பிம்பம் இதன் மூலம் கடுமையான சவாலைச் சந்திக்கிறது. இதில் உறுதியாகப் பலனடைவது யார் என்று பார்த்தால், பெண்களின் அந்தரங்கத்தை டார்க் வெப் (Dark Web) சந்தைகளிலும், ரகசிய டெலிகிராம் குழுக்களிலும் விற்றுப் பிழைக்கும் டிஜிட்டல் குற்றவாளிகள் தான்.
மறுபுறம், தங்களின் அடிப்படை தனியுரிமையை இழந்து, நிரந்தர மன உளைச்சலுக்கு ஆளாவது தங்களின் சொந்தக் காலில் நிற்கத் துடிக்கும் நடுத்தர வர்க்கத்துப் பெண்களே. இது ஒரு புதிய குற்றமல்ல; 2018-ல் சென்னையை உலுக்கிய ஆதம்பாக்கம் சம்பத்குமார் விடுதி ரகசிய கேமரா விவகாரம் முதல், கடந்த 2025 நவம்பரில் கிருஷ்ணகிரி டாடா எலக்ட்ரானிக்ஸ் விடுதியில் 6,000 பெண்கள் போராட்டத்தில் குதித்த சம்பவம் வரை, இது ஒரு தொடர்ச்சியான வரலாற்றுப் பேரிழப்பின் தொடர்ச்சியாகவே பார்க்கப்பட வேண்டும். இனி வரும் நாட்களில், முல்லைநாதனின் பின்னணியில் உள்ள நெட்வொர்க் தொடர்புகள், கிளவுட் ஸ்டோரேஜ்களில் மறைக்கப்பட்டுள்ள தரவுகள் மற்றும் அவன் மீது குண்டர் சட்டம் பாயுமா ஆகிய மூன்று முக்கிய நகர்வுகளை வாசகர்கள் உன்னிப்பாகக் கவனிக்க வேண்டும்.
இந்தச் சூழலில், சமூகத்தின் மனசாட்சியை உலுக்கும் சில முக்கிய கேள்விகள் வாசகர்கள் மத்தியில் எழுகின்றன. முதலாவது கேள்வி: கைது செய்யப்பட்ட முல்லைநாதனின் செல்போனில் உள்ள வீடியோக்கள் டெலிகிராம் அல்லது இணையத்தில் கசிந்துள்ளதா? இதற்கான விடையை சைபர் க்ரைம் போலீஸார் மட்டுமே தொழில்நுட்ப ரீதியாக உறுதி செய்ய முடியும். ஆனால், இளம்பெண் உடனடியாக செயல்பட்டு செல்போனைப் பறிமுதல் செய்ததால், லேட்டஸ்டாக எடுக்கப்பட்ட வீடியோக்கள் பகிரப்படுவதற்கு முன்பே தடுக்கப்பட்டுள்ளது என்பது நிதர்சனம்.
இரண்டாவது மிக முக்கியமான கேள்வி: தனியாக தங்கியிருக்கும் பெண்கள் தங்களின் வீட்டின் பாதுகாப்பை உறுதி செய்ய என்னென்ன முன்னெச்சரிக்கை நடவடிக்கைகளை எடுக்க வேண்டும்? புதிய வீடுகளுக்கோ அல்லது பிஜிக்களுக்கோ (PG) செல்லும்போது, குளியலறை ஜன்னல்கள், வென்டிலேட்டர்கள் மற்றும் ஸ்விட்ச் போர்டுகளைக் கூர்ந்து கவனிக்க வேண்டும். ‘Hidden Camera Detector’ போன்ற மொபைல் செயலிகளைப் பயன்படுத்தி, அறையில் கண்ணுக்குத் தெரியாத வைஃபை (Wi-Fi) கேமராக்கள் ஏதேனும் இயங்குகிறதா என்பதை உறுதி செய்துகொள்வது இன்றைய காலகட்டத்தில் மிகவும் அவசியமான தற்காப்பு நடவடிக்கையாகும்.
‘தனிப்பட்ட பாதுகாப்பு பெண்களின் பொறுப்பு’ என்ற வாதமும், வாடகை வீடுகளின் யதார்த்தமும்
ஒவ்வொரு முறையும் இதுபோன்று பெண்களுக்கு எதிரான குற்றங்கள் நடக்கும்போது, சமூகத்தின் ஒரு தரப்பினர் குற்றவாளியைக் கண்டிப்பதற்குப் பதிலாக, பாதிக்கப்பட்ட பெண்களின் மீதே பழியைச் சுமத்தும் ஆபத்தான வாதத்தை முன்வைக்கிறார்கள். பெண்களின் ஆடைகள் மீதும், அவர்கள் தங்கியிருக்கும் இடங்களின் மீதும் விமர்சனங்களை வைப்பது மிகவும் எளிதானதாகிவிட்டது. “பாதுகாப்பான வீட்டைத் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டியது பெண்களின் பொறுப்பு” என்ற பிம்பம் கட்டமைக்கப்படுகிறது.
“பெண்கள் வாடகைக்கு வீடு தேடும்போது, குறைவான வாடகை என்ற ஒற்றைக் காரணத்துக்காக, அடிப்படைப் பாதுகாப்பு இல்லாத, நெருக்கடியான வீடுகளைத் தேர்ந்தெடுக்கிறார்கள். ஜன்னல்களைச் சரிபார்ப்பதும், சுற்றுப்புறத்தைக் கவனிப்பதும் அவர்களின் தனிப்பட்ட பொறுப்பு. கட்டிட உரிமையாளர்களால் ஒவ்வொருவரின் தனிப்பட்ட ஜன்னலையும் 24 மணி நேரமும் கண்காணிக்க முடியாது. பாதுகாப்பு குறைபாடுகளுக்கு பெண்களின் கவனக்குறைவும் ஒரு முக்கியக் காரணம்” என்று சில கட்டிட உரிமையாளர்கள் மற்றும் பழமைவாத சிந்தனையாளர்கள் வாதிடுகின்றனர்.
ஆனால், இந்த வாதம் முற்றிலும் அபத்தமானது மற்றும் யதார்த்தத்துக்குப் புறம்பானது. சென்னை கிண்டி, ஓஎம்ஆர் (OMR), வேளச்சேரி போன்ற ஐடி நிறுவனங்கள் அதிகம் உள்ள பகுதிகளில், பல்லாயிரக்கணக்கான பெண்கள் தங்கியுள்ளனர். இங்குள்ள நெருக்கடியான குடியிருப்புகளில், ஒரு வீட்டின் குளியலறை ஜன்னலும், அடுத்த வீட்டின் பால்கனியும் அல்லது மாடியும் வெறும் இரண்டு அடி இடைவெளியில் இருக்கும்படியான மிக மோசமான கட்டிடக்கலை விதிமீறல்கள் மலிந்து கிடக்கின்றன. அரசுப் பதிவு பெற்ற விடுதிகளுக்கு இருக்கும் கடுமையான விதிமுறைகள், இதுபோன்று பேச்சிலர்கள் மற்றும் பெண்கள் தங்கும் தனித்தனி வாடகை வீடுகளுக்குப் பொருந்துவதில்லை.
குறைந்த வாடகைக்குக் கிடைக்கும் வீடுகளில் அடிப்படைப் பாதுகாப்பு என்பதே ஒரு ஆடம்பரமாக மாறிவிட்டது. ஒரு கட்டடத்தின் பாதுகாப்பை உறுதி செய்ய வேண்டிய கடமை, அதன் உரிமையாளருக்கும், நகரக் கட்டமைப்பு அதிகாரிகளுக்கும் தான் இருக்கிறதே தவிர, வாடகை செலுத்தி வாழும் ஒற்றைப் பெண்ணின் தோள்களில் அந்தப் பொறுப்பைச் சுமத்துவது அப்பட்டமான அநீதியாகும். முல்லைநாதன் போன்ற வக்கிரப் புத்தி கொண்டவர்கள் இந்த கட்டமைப்பு குறைபாடுகளைத் தங்களின் வேட்டைக்களமாகப் பயன்படுத்திக் கொள்கிறார்கள் என்பதே கசப்பான உண்மை.
பெண்கள் வன்கொடுமை தடுப்புச் சட்டம் (TNPHW Act) பாயும் வேகம்: இனி என்ன நடக்கும்?
கிண்டி போலீஸார் முல்லைநாதன் மீது தமிழ்நாடு பெண்கள் வன்கொடுமை தடுப்புச் சட்டம் (TNPHW Act) உள்ளிட்ட கடுமையான பிரிவுகளின் கீழ் வழக்குப்பதிவு செய்து சிறையில் அடைத்துள்ளனர். இந்தச் சட்டம் பெண்களின் கண்ணியத்தைக் காக்கும் ஒரு மிக வலிமையான ஆயுதமாகும். பெண்களைத் துன்புறுத்துவது, அவர்களின் தனிப்பட்ட சுதந்திரத்தில் அத்துமீறுவது போன்ற குற்றங்களுக்கு இந்தச் சட்டத்தின் கீழ் ஜாமீனில் வெளிவர முடியாத அளவுக்கு கடுமையான பிரிவுகள் உள்ளன.
இது மட்டுமின்றி, தகவல் தொழில்நுட்பச் சட்டம் (IT Act) பிரிவு 66E என்பது இந்த வழக்கில் மிக முக்கியப் பங்கு வகிக்கும். ஒரு நபரின் தனிப்பட்ட அந்தரங்கப் பகுதிகளை அவர்களின் அனுமதியின்றி படம்பிடிப்பதோ, வெளியிடுவதோ அல்லது பரப்புவதோ 66E பிரிவின் கீழ் மிகப்பெரிய குற்றமாகும்.
இந்தக் குற்றத்துக்காக மூன்று ஆண்டுகள் வரை சிறைத்தண்டனையும், இரண்டு லட்சம் ரூபாய் வரை அபராதமும் விதிக்க முடியும். முல்லைநாதனின் செல்போனில் உள்ள வீடியோக்கள் வேறு எவருக்காவது பகிரப்பட்டிருப்பது சைபர் க்ரைம் விசாரணையில் உறுதியானால், தகவல் தொழில்நுட்பச் சட்டத்தின் மேலும் பல கடுமையான பிரிவுகள் அவன் மீது பாயும். அத்தகைய சூழ்நிலையில், அவனுக்குக் கிடைக்கப் போகும் தண்டனை மற்ற குற்றவாளிகளுக்கு ஒரு மரண பயத்தை ஏற்படுத்தும் வகையில் அமையும்.
கிண்டியில் நடந்த இந்தச் சம்பவம், வெறும் ஒரு செய்தித் துணுக்கு அல்ல. இது, நம்மைச் சுற்றி உலவும் கண்ணுக்குத் தெரியாத ஆபத்துகளைப் பற்றிய ஒரு நேரடி எச்சரிக்கை.
கோயம்புத்தூரைச் சேர்ந்த அந்த 23 வயது இளம்பெண்ணின் துணிச்சலான செயல், ஒரு பெரும் டிஜிட்டல் பேரழிவைத் தடுத்து நிறுத்தியுள்ளது. அவர் மட்டும் அன்று பயந்து நடுங்கி, அந்த நபரைத் தப்பிக்க விட்டிருந்தால், இன்று அந்த வீடியோக்கள் எந்தெந்த ஆபாச இணையதளங்களில் விற்கப்பட்டிருக்கும் என்பதை நினைத்துப் பார்க்கவே நெஞ்சம் பதறுகிறது. பெண்களின் பாதுகாப்பு என்பது இரும்பு கதவுகளிலோ, காவலாளிகளின் கைகளிலோ மட்டும் இல்லை; எந்தவொரு அத்துமீறலையும் சகித்துக்கொள்ள மாட்டோம் என்று திருப்பித் தாக்கும் அவர்களின் அசாத்தியமான மனத்திடத்திலேயே அடங்கியுள்ளது என்பதை இந்தச் சம்பவம் சந்தேகத்திற்கு இடமின்றி நிரூபித்துள்ளது.

