எழுபத்து நான்கு ஆண்டுகளாக ஒரு சித்தாந்தம் தொடர்ச்சியாகத் தோற்கடிக்கப்பட்டால் அதன் முடிவு என்னவாக இருக்கும்? அது அழிந்துவிடாது, மாறாக, தன் வேர்களை ஆழமாகப் பரப்பி ஒரு சகாப்தத்தின் வீழ்ச்சிக்கான விதையாக மாறும் என்பதே மேற்கு வங்கத்தின் இன்றைய அரசியல் சொல்லும் ஒற்றைப் பெருஞ்செய்தி.
ஒருகாலத்தில் செங்கொடி பறந்த பூமி, பின்னர் திரிணாமுல் காங்கிரஸின் அசைக்க முடியாத கோட்டையாக மாறியிருந்த மேற்கு வங்காளத்தில், இன்று முதல் முறையாகத் தாமரை முழுமையாக மலர்ந்துள்ளது. தி இந்து, என்.டி.டி.வி உள்ளிட்ட முன்னணி தேசிய ஊடகங்கள் வெளியிட்டுள்ள செய்திகளின்படி, கொல்கத்தாவின் வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க படைவீரர் அணிவகுப்பு மைதானத்தில் (Brigade Parade Ground) சுவேந்து அதிகாரி மேற்கு வங்காளத்தின் புதிய முதலமைச்சராகப் பதவியேற்றுள்ளார். ஆளுநர் ஆர்.என். ரவி அவருக்குப் பதவிப் பிரமாணம் செய்து வைத்துள்ளார்.
இந்த அதிகார மாற்றத்தை விட, பதவியேற்பு விழாவில் நடந்த ஒரு நெகிழ்ச்சியான சம்பவம்தான் ஒட்டுமொத்த இந்தியாவின் கவனத்தையும் ஈர்த்துள்ளது. மேடையில் அமர்ந்திருந்த 98 வயது முதியவர் ஒருவரின் காலில், நாட்டின் வலிமைமிக்க பிரதமரான நரேந்திர மோடி நெடுஞ்சாண்கிடையாக விழுந்து ஆசி பெற்றார். அதிகாரத்தின் உச்சத்தில் இருக்கும் ஒரு தேசியத் தலைவர், எந்தவிதமான அரசியல் பலமுமற்ற ஒரு சாமானியத் தொண்டனின் காலில் விழுந்தது ஏன் என்ற கேள்விக்கான விடை, இந்திய அரசியலின் பல தசாப்த கால வரலாற்றைத் தன்னுள் புதைத்து வைத்துள்ளது.
வங்காளத்தின் அரசியல் சிம்மாசனமும் சித்தாந்தத்தின் நெகிழ்ச்சித் தருணமும்
மேற்கு வங்காளத்தில் பாரதிய ஜனதா கட்சி பெற்றிருக்கும் இந்த மாபெரும் வெற்றி, வெறும் தேர்தல் வெற்றி என்ற ஒற்றைப் பரிமாணத்திற்குள் சுருக்கிவிடக் கூடியது அல்ல. இது பல தலைமுறைகளாகக் கடத்தப்பட்ட ஒரு சித்தாந்தப் போராட்டத்தின் உச்சக்கட்டம். பதவியேற்பு விழாவில் கூடியிருந்த லட்சக்கணக்கான மக்களின் கரகோஷங்களுக்கு மத்தியில், சுவேந்து அதிகாரி முதலமைச்சராகப் பொறுப்பேற்ற தருணம், ஒரு புதிய அரசியல் சகாப்தத்தின் தொடக்கத்தைக் குறிக்கிறது.
உள்துறை அமைச்சர் அமித் ஷா மற்றும் பிற மாநில முதலமைச்சர்கள் முன்னிலையில் நடந்த இந்த விழா, இந்தியாவின் கிழக்கு எல்லையில் பாஜக தனது ஆதிக்கத்தை முழுமையாக நிறுவிவிட்டதை உறுதிப்படுத்துகிறது.
ஆனால், இந்த ஒட்டுமொத்த விழாவின் நாயகனாக சுவேந்து அதிகாரியை விட, அந்த 98 வயது முதியவரான மக்னலால் சர்க்கார்தான் உருவெடுத்தார். வயது முதிர்வின் காரணமாகத் தளர்ந்து போயிருந்தாலும், அவரது கண்களில் தெரிந்த தீர்க்கம் பல தசாப்த காலப் போராட்டத்தின் வலியையும் வெற்றியையும் பிரதிபலித்தது. அவரைப் பார்த்த மாத்திரத்தில் பிரதமர் மோடி உணர்ச்சிவசப்பட்டு அவரது கால்களில் விழுந்து வணங்கிய காட்சி, இணையத்தில் பெருமளவில் வைரலாகி வருகிறது.
“ஒரு தேசம், ஒரு சட்டம், ஒரு தலைவர்” என்ற ஒற்றைக் கோஷத்திற்காகத் தங்கள் வாழ்நாளையே அர்ப்பணித்த முகம் தெரியாத லட்சக்கணக்கான தொண்டர்களுக்கான அங்கீகாரமாகவே இந்த நிகழ்வு பார்க்கப்படுகிறது.
“டாக்டர் முகர்ஜியின் தொலைநோக்குப் பார்வையை நிறைவேற்றுவதில் எந்த முயற்சியும் கைவிடப்படாது. தேசபக்தர்களின் தியாகம் இன்று வங்காள மண்ணில் மலர்ந்துள்ளது” என்று பிரதமர் நரேந்திர மோடி தனது எக்ஸ் (X) தளத்தில் பதிவு செய்துள்ளார்.
பிரதமரின் இந்தப் பதிவு, மேற்கு வங்க வெற்றியின் வேர்கள் எங்குத் தொடங்குகின்றன என்பதைத் தெளிவாகக் கோடிட்டுக் காட்டுகிறது. இது வெறும் அரசியல் கணக்குகளால் சாதிக்கப்பட்ட வெற்றி அல்ல; மாறாக, தங்கள் சித்தாந்தத்தின் தாய் மண்ணில் வெற்றிக் கொடியை நாட்ட வேண்டும் என்ற நீண்டகாலத் தாகத்தின் வெளிப்பாடு என்பதே இங்கு முன்வைக்கப்படும் முதன்மையான வாதம்.
யார் இந்த மக்னலால் சர்க்கார்? தியாகத்தின் வாழும் வரலாறு
இந்த சித்தாந்தப் போராட்டத்தின் ஆழத்தைப் புரிந்துகொள்ள, நாம் காலச் சக்கரத்தை 1952-ம் ஆண்டிற்குப் பின்னோக்கிச் சுழற்ற வேண்டும். சுதந்திர இந்தியாவின் ஆரம்பக் கட்டத்தில், ஜம்மு-காஷ்மீருக்கு வழங்கப்பட்ட சிறப்பு அந்தஸ்தை (சட்டப்பிரிவு 370) கடுமையாக எதிர்த்தவர் டாக்டர் ஷ்யாமா பிரசாத் முகர்ஜி. பாரதிய ஜனதா கட்சியின் முன்னோடி அமைப்பான ‘பாரதிய ஜனசங்கம்’ என்ற இயக்கத்தை 1951-ல் தோற்றுவித்த அதே முகர்ஜி, காஷ்மீருக்குள் நுழைய அனுமதிச் சீட்டு (Permit) தேவை என்ற நடைமுறையை எதிர்த்து மாபெரும் போராட்டத்தை முன்னெடுத்தார்.
அந்த வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க தேசபக்தப் போராட்டத்தில், டாக்டர் முகர்ஜியோடு தோளோடு தோள் நின்று, இந்திய மூவர்ணக் கொடியைக் காஷ்மீரில் ஏற்றுவதற்காகச் சென்று கைதானவர்களில் ஒருவர்தான் இந்த மக்னலால் சர்க்கார்.
இன்று 98 வயதைக் கடந்து நிற்கும் அவர், சுதந்திர இந்தியாவின் மிக முக்கியமான அரசியல் நகர்வுகளின் வாழும் சாட்சியாகத் திகழ்கிறார். முகர்ஜியுடன் இணைந்து பணியாற்றிய அந்தத் தீவிர தேசபக்தர், கடந்த 74 ஆண்டுகளாக எந்தவொரு பதவியையோ, அதிகாரத்தையோ எதிர்பாராமல் கட்சிப் பணியாற்றியுள்ளார்.
டாக்டர் முகர்ஜியின் “காஷ்மீர் இணைப்பு” மற்றும் அவரது பிறந்த மண்ணான “வங்காளத்தில் தேசியவாத ஆட்சி” ஆகிய இரண்டு சித்தாந்தக் கனவுகளும் இன்று முழுமையாக நிறைவேறியுள்ளன. தேசிய அளவில் அசைக்க முடியாத, வலிமையான தலைவராகக் கட்டமைக்கப்பட்டுள்ள பிரதமர் மோடி, அதிகார பலம் இல்லாத ஒரு முதியவரின் காலில் விழுந்தது அவரது அதிகாரப் பிம்பத்திற்கு முற்றிலும் முரணானது.
ஆனால், தலைவர் என்ற பிம்பத்தை விட, சித்தாந்தமும் அதற்காகத் தியாகம் செய்த தொண்டர்களுமே பெரியவர்கள் என்ற செய்தியை இது அடிமட்டத் தொண்டர்கள் மத்தியில் ஆழமாகப் பதிவு செய்துள்ளது. பல ஆண்டுகளாக மேற்கு வங்கத்தில் கம்யூனிஸ்டுகளின் ஆதிக்கத்தையும், பின்னர் திரிணாமுல் காங்கிரஸின் வன்முறை அரசியலையும் எதிர்கொண்டு ரத்தம் சிந்திய பாஜக தொண்டர்களின் உழைப்பே இந்த வரலாற்று மாற்றத்திற்கான மறுக்க முடியாத சாட்சியமாக முன்வைக்கப்படுகிறது.
மம்தா கோட்டையின் வீழ்ச்சியும் எதிர்க்கட்சிகளின் வலுவான வாதமும்
இந்த மாபெரும் அரசியல் மாற்றத்தை வெறுமனே ஒரு சித்தாந்தத்தின் தியாகத் திருவிழாவாக மட்டுமே பார்த்துவிட முடியாது. கடந்த 15 ஆண்டுகளாக மேற்கு வங்காளத்தை அசைக்க முடியாத கோட்டையாக ஆண்டு வந்த திரிணாமுல் காங்கிரஸின் வீழ்ச்சிக்குப் பின்னால், பலமான அரசியல் வியூகங்களும், அதிகாரப் பிரயோகங்களும் உள்ளன என்ற எதிர்க்கட்சிகளின் வாதத்தை நாம் கூர்ந்து கவனிக்க வேண்டும்.
மம்தா பானர்ஜியின் ஆட்சி ஒரு சாதாரணமான ஆட்சி அல்ல; அது வங்காளிகளின் மொழிப்பற்று, பிராந்திய உரிமை மற்றும் மாநில சுயாட்சி ஆகிய உணர்வுகளின் மீது கட்டமைக்கப்பட்ட ஒரு பலமான கோட்டை. இந்தக் கோட்டையைத் தகர்க்க பாஜக மேற்கொண்ட வழிமுறைகள் ஜனநாயக மாண்புகளை மீறியவை என்பது எதிர்க்கட்சிகளின் குற்றச்சாட்டாக உள்ளது.
அமலாக்கத்துறை, சிபிஐ போன்ற மத்தியப் புலனாய்வு அமைப்புகளைப் பயன்படுத்தி திரிணாமுல் காங்கிரஸின் முக்கியத் தலைவர்களை அச்சுறுத்தியும், பெருநிறுவனங்களின் பணபலத்தைக் கொண்டும் தான் பாஜக இந்த வெற்றியைப் பெற்றுள்ளது என்ற விமர்சனம் அரசியல் தளத்தில் ஆழமாக வைக்கப்படுகிறது.
“மேற்கு வங்காளத்தில் மம்தா பானர்ஜி என்ற ஒற்றைப் பெண்மணியை வீழ்த்த, ஆளுநர் மாளிகையையும், அனைத்து மத்திய ஏஜென்சிகளையும், அதிகார பலத்தையும் பாசிச பாஜக முழுமையாகப் பயன்படுத்தியுள்ளது; இது ஜனநாயகத்தின் வீழ்ச்சியே அன்றி சித்தாந்தத்தின் வெற்றி அல்ல” என்பது எதிர்க்கட்சிகளின் ஆழமான விமர்சனமாக முன்வைக்கப்படுகிறது.
மேலும், இன்றைய முதலமைச்சராகப் பொறுப்பேற்றுள்ள சுவேந்து அதிகாரியின் அரசியல் பயணமே ஒரு மிகப்பெரிய கதை முரண். 2007-ல் நந்திகிராம் நில எடுப்புப் போராட்டத்தின் மூலம் இடதுசாரிகளை வீழ்த்தி மம்தா பானர்ஜியை ஆட்சியில் அமர்த்தியதில் மிக முக்கியத் தளபதியாக இருந்தவர் இதே சுவேந்து அதிகாரிதான்.
மம்தாவின் வலதுகரமாக இருந்த அவர், பின்னர் பாஜகவில் இணைந்து 2021-ல் அதே நந்திகிராம் தொகுதியில் மம்தாவைத் தோற்கடித்தார். இன்று, தான் கட்டியெழுப்பிய அதே திரிணாமுல் காங்கிரஸின் 15 ஆண்டுகால சாம்ராஜ்யத்தை வீழ்த்தி முதலமைச்சராக சிம்மாசனத்தில் அமர்ந்துள்ளார். இந்த முரண்பாடுகளை எல்லாம் சுட்டிக்காட்டும் விமர்சகர்கள், இது கொள்கை பிடிப்புள்ள தொண்டர்களின் வெற்றி அல்ல, மாறாக அதிகார வேட்கையின் வெற்றி என்றே வாதிடுகின்றனர்.
தேசிய அரசியலின் திசைமாற்றமும் தமிழகத்திற்கான தாக்கமும்
எதிர்க்கட்சிகளின் வாதங்களில் உள்ள அரசியல் தர்க்கங்களை முழுமையாகப் புறந்தள்ளிவிட முடியாது என்றாலும், கள யதார்த்தம் வேறு ஒரு தீர்ப்பை நமக்கு வழங்குகிறது. மேற்கு வங்காளத்தில் நடந்திருக்கும் இந்த ஆட்சி மாற்றம் தேசிய அரசியலில் ஒரு மாபெரும் பூகம்பத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது. இந்த வெற்றி வெறுமனே ஒரு மாநிலத்தின் ஆட்சி மாற்றம் அல்ல; இது இந்தியாவின் ஒட்டுமொத்த அரசியல் வரைபடத்தையே மாற்றி அமைக்கும் ஒரு வரலாற்று நிகழ்வு.
ஒரு சுருக்கமான ஒப்பீட்டைப் பார்ப்போம்: நேற்றைய மேற்கு வங்காளம் என்பது இடதுசாரிச் சிந்தனைகளும், கடுமையான பிராந்தியவாதமும், வெளியாட்களுக்கு இடமில்லை என்ற இறுமாப்பும் கொண்ட ஒரு மாநிலமாக இருந்தது. ஆனால், இன்றைய மேற்கு வங்காளம் வலதுசாரித் தேசியவாதத்தின் புதிய பரிசோதனைக் கூடமாகவும், இந்தி பேசாத, மொழிப்பற்று மிக்க ஒரு மாநிலத்திலும் இந்துத்துவ சித்தாந்தத்தால் பெருவாரியான வாக்குகளை அறுவடை செய்ய முடியும் என்பதற்கான ஒரு வெற்றிகரமான மாதிரியாகவும் உருமாறியுள்ளது.
இந்த மாற்றம் திடீரென ஒரு இரவில் நிகழ்ந்ததல்ல. பல தசாப்தங்களாக மக்னலால் சர்க்கார் போன்ற ஆயிரக்கணக்கான தொண்டர்கள் சிந்திய வியர்வையின் அறுவடை இது.
இந்த வெற்றியால் நேரடியாகப் பலனடைவது யார் என்று பார்த்தால், தேசிய அளவில் பாஜகவின் மேலிடமும், வங்காளத்தின் அடிமட்டத் தொண்டர்களும்தான். இந்தியா கூட்டணிக்கு இது மாபெரும் சரிவு. தேசிய அளவில் பாஜகவுக்கு எதிரான ஒரு வலுவான முகமாகத் திகழ்ந்த மம்தா பானர்ஜியின் வீழ்ச்சி, ஒட்டுமொத்த எதிர்க்கட்சிக் கூட்டணிக்கும் ஈடுசெய்ய முடியாத இழப்பாகும். குறிப்பாக, திமுக போன்ற பிராந்திய சுயாட்சியை வலியுறுத்தும் திராவிடக் கட்சிகளுக்கு இது ஒரு தீவிரமான எச்சரிக்கை மணியாகும்.
தமிழக வாசகர்கள் எதிர்வரும் நாட்களில் மூன்று முக்கிய நகர்வுகளை உன்னிப்பாகக் கவனிக்க வேண்டும். முதலாவதாக, தமிழக அரசுடன் தொடர்ச்சியாகச் சித்தாந்த மற்றும் நிர்வாக ரீதியான மோதல்களில் ஈடுபட்டு வந்த ஆர்.என். ரவி, தற்போது மேற்கு வங்காள ஆளுநராகப் பொறுப்பேற்றுள்ள விதம்.
அவர் புதிய அரசுடன் எவ்வாறு இணைந்து செயல்படுகிறார் என்பது தேசிய அளவில் உன்னிப்பாகக் கவனிக்கப்படும். இரண்டாவதாக, இந்த வெற்றி தமிழக பாஜக தொண்டர்களுக்கு அளித்துள்ள உளவியல் பலம்; “மேற்கு வங்கத்தைப் போலவே தமிழகத்திலும் மாற்றம் வரும்” என்ற முழக்கம் இனி அதிக வீரியத்துடன் ஒலிக்கத் தொடங்கும். மூன்றாவதாக, தேசிய அளவில் பிராந்தியக் கட்சிகளின் செல்வாக்குச் சரிந்து, மையப்படுத்தப்பட்ட தேசிய அரசியல் மேலோங்குவதற்கான தெளிவான அறிகுறிகள் தென்படத் தொடங்கியுள்ளன.
இறுதியாக, அரசியல் என்பது வெறும் எண்களின் விளையாட்டோ அல்லது அதிகாரப் பகிர்வோ மட்டுமல்ல. அது மக்களின் உணர்வுகளையும், நீண்டகால நம்பிக்கைகளையும் ஆழமாக உள்ளடக்கியது. மேற்கு வங்காளத்தில் பாஜகவின் வெற்றி, எதிர்க்கட்சிகள் கூறுவது போல அதிகார பலத்தால் சாதிக்கப்பட்டதாகவே விமர்சிக்கப்பட்டாலும், 98 வயது மக்னலால் சர்க்காரின் காலில் இந்தியப் பிரதமர் விழுந்த அந்த ஒரு வரலாற்றுத் தருணம், ஆயிரம் அரசியல் மேடைப் பேச்சுகளை விட அதிக வலிமையானது. இது, எந்தவொரு சித்தாந்தமும் தொடர்ச்சியான களப்பணியாலும், காலத்திற்கேற்ற வியூகங்களாலும் ஒருநாள் தன் இலக்கை அடைந்தே தீரும் என்ற மறுக்க முடியாத தத்துவத்தை இந்திய அரசியல் களத்தில் ஆணித்தரமாகப் பதிவு செய்துள்ளது.
