தமிழ்நாடு தொங்கு சட்டமன்றம்: ஆளுநரின் பிடியில் விஜய்யின் முதல் அரசியல் சவால்?

திரைப்படங்களில் தனி ஒருவனாக சிஸ்டத்தை எதிர்த்துப் போராடும் நாயக பிம்பம், நிஜ அரசியலின் அதிகாரத் தாழ்வாரங்களில் ஆளுநரின் ஒற்றைக் கையெழுத்துக்காகக் காத்திருக்கும் முரண், கடந்த 50 ஆண்டு கால தமிழக அரசியலின் அசைக்க முடியாத தனிப்பெரும்பான்மை வரலாற்றை சுக்குநூறாக உடைத்தெறிந்துள்ளது.

தமிழ்நாடு சட்டமன்றத் தேர்தல் முடிவுகள் ஒரு வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க திருப்புமுனையை எட்டியுள்ளன. கடந்த அரை நூற்றாண்டாக திராவிட முன்னேற்றக் கழகம் மற்றும் அனைத்திந்திய அண்ணா திராவிட முன்னேற்றக் கழகம் ஆகிய இரண்டு மாபெரும் திராவிடக் கட்சிகள் மட்டுமே மாறி மாறி அறுதிப் பெரும்பான்மையுடன் ஆட்சி அமைத்து வந்த ஒரு மரபு இன்று முடிவுக்கு வந்துள்ளது.

234 தொகுதிகளைக் கொண்ட தமிழக சட்டப்பேரவையில், ஆட்சி அமைக்கத் தேவையான 118 இடங்களை எந்தவொரு தனித்த கட்சியும் பெறாத நிலையில், தொங்கு சட்டமன்றம் (Hung Assembly) என்ற அரசியல் சாசன நெருக்கடி உருவாகியுள்ளது. களத்தில் தனித்துப் போட்டியிட்ட தமிழக வெற்றிக் கழகம் 108 இடங்களைக் கைப்பற்றி தனிப்பெரும் கட்சியாக உருவெடுத்துள்ள போதிலும், ஆட்சி அதிகாரத்தை அடைவதற்கான பாதையில் ராஜ்பவன் எனப்படும் ஆளுநர் மாளிகையின் பெரும் தடையை எதிர்கொண்டுள்ளது. ஊடகங்களில் வெளியாகி வரும் சமீபத்திய செய்திகள் மற்றும் அரசியல் நகர்வுகளை உற்று நோக்கினால், இது வெறும் ஆட்சி அமைப்பதற்கான தாமதம் அல்ல, மாறாக மாநில உரிமைகளுக்கும், ஒன்றிய அரசின் பிரதிநிதியாகச் செயல்படும் ஆளுநரின் அதிகாரத்திற்கும் இடையிலான மாபெரும் யுத்தத்தின் தொடக்கம் என்பது தெளிவாகிறது.

தவெக தலைவர் விஜய், சட்டமன்றத் தேர்தலில் பெற்ற மாபெரும் மக்கள் ஆதரவோடு, காங்கிரஸ் கட்சியின் நிபந்தனையற்ற ஆதரவையும் பெற்று, ஆட்சி அமைக்க உரிமை கோருவதற்காக தமிழக ஆளுநர் ராஜேந்திர விஸ்வநாத் அர்லேக்கரைச் சந்தித்தார். ஆனால், ஆளுநர் மாளிகையிலிருந்து வெளிவந்த செய்தி விஜய்யின் தொண்டர்களுக்கும், ஜனநாயக ஆர்வலர்களுக்கும் பெரும் அதிர்ச்சியை ஏற்படுத்தியது.

ஆட்சி அமைக்க அழைப்பு விடுப்பதற்குப் பதிலாக, பெரும்பான்மையை நிரூபிக்க ஆதரவு அளிக்கும் சட்டமன்ற உறுப்பினர்களின் கையெழுத்திட்ட கடிதங்களை ஆளுநர் முன்கூட்டியே கோரியுள்ளார். இதனால், இன்று மிகவும் கோலாகலமாக நடைபெறவிருந்த தவெக தலைவர் விஜய்யின் முதலமைச்சர் பதவியேற்பு விழா அதிரடியாக ரத்து செய்யப்பட்டுள்ளது. அரசியல் களத்தில் ஒரு அதிரடி நாயகனாகத் தன்னை முன்னிறுத்திய விஜய், தற்போது ஆளுநரின் இந்த எதிர்பாராத சட்டத் தடையால் தனது முதல் அரசியல் சறுக்கலைச் சந்தித்துள்ளார்.

ஆளுநர் மாளிகையின் பிடியில் ஜனநாயகம்: தொங்கு சட்டமன்றமும் உரிமை மீறலும்

ஆளுநரின் இந்த நடவடிக்கை தமிழக அரசியல் களத்தில் கடுமையான அதிர்வலைகளை ஏற்படுத்தியுள்ளது. இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின்படி, ஒரு மாநிலத்தில் தொங்கு சட்டமன்றம் அமையும் போது, ஆளுநர் தனது தனிப்பட்ட விருப்புரிமையை (Discretionary Powers) எவ்வாறு பயன்படுத்த வேண்டும் என்பதற்குத் தெளிவான வழிகாட்டுதல்கள் உள்ளன. குறிப்பாக, 1983-ஆம் ஆண்டு மத்திய-மாநில உறவுகள் குறித்து ஆராய அமைக்கப்பட்ட நீதியரசர் சர்க்காரியா கமிஷன், ஆளுநர்கள் பின்பற்ற வேண்டிய முக்கிய படிநிலைகளைத் தெளிவாக வரையறுத்துள்ளது.

இந்த வழிகாட்டுதல்களின்படி, முதலாவதாகத் தேர்தலுக்கு முந்தைய கூட்டணியை ஆளுநர் அழைக்க வேண்டும். அது சாத்தியமில்லாத பட்சத்தில், இரண்டாவதாகச் சட்டமன்றத்தில் அதிக இடங்களைப் பெற்ற தனிப்பெரும் கட்சியின் தலைவரை ஆட்சி அமைக்க அழைக்க வேண்டும். மூன்றாவதாக மற்றும் நான்காவதாக முறையே தேர்தலுக்குப் பிந்தைய கூட்டணிகளைப் பரிசீலிக்கலாம். இந்தத் தெளிவான விதிகள் இருந்தும், 108 இடங்களுடன் தனிப்பெரும் கட்சியாக விளங்கும் தவெக-வை ஆளுநர் அர்லேக்கர் உடனடியாக அழைக்க மறுப்பது ஜனநாயக மரபுகளுக்கு முரணானது என்ற குற்றச்சாட்டு வலுவாக எழுந்துள்ளது.

இந்த விவகாரத்தில், தவெக-வின் அரசியல் எதிரிகளாகக் கருதப்படும் சிபிஐ, சிபிஐ(எம்) மற்றும் விடுதலைச் சிறுத்தைகள் கட்சி (விசிக) உள்ளிட்ட கட்சிகள் கூட ஆளுநரின் நடவடிக்கையைக் கடுமையாக விமர்சித்துள்ளன. அரசியல் முரண்பாடுகளைத் தாண்டி, மாநில உரிமைகள் என்ற புள்ளியில் இவர்கள் அனைவரும் தவெக-விற்கு ஆதரவாகக் குரல் கொடுத்துள்ளனர். குறிப்பாக, மதிமுக-வின் முதன்மைச் செயலாளரும், நாடாளுமன்ற உறுப்பினருமான துரை வைகோ, ஆளுநரின் இந்த நடவடிக்கை அரசியல் சாசனத்திற்குப் புறம்பானது என்பதை மிக ஆழமான சட்டத் தரவுகளுடன் முன்வைத்துள்ளார்.

“ஆளுநர் நியமிக்கும் முதல்வர், சட்டப்பேரவையில் (Floor of the House) தான் நம்பிக்கையை நிரூபிக்க வேண்டும்; ஆளுநர் மாளிகையில் பெரும்பான்மையை சோதிக்கக் கூடாது. 108 இடங்கள் பெற்று தனிப்பெரும் கட்சியாக உருவெடுத்துள்ள தவெக தலைவரை ஆட்சி அமைக்க தாமதிக்காமல் அழைப்பு விடுக்க வேண்டும்.” என்று மதிமுக முதன்மைச் செயலாளரும், எம்.பி-யுமான துரை வைகோ திட்டவட்டமாகத் தெரிவித்துள்ளார்.

துரை வைகோவின் இந்த வாதம், எம்.எம்.பூஞ்சி கமிஷனின் பரிந்துரைகளோடும் முழுமையாக ஒத்துப்போகிறது. சட்டமன்ற உறுப்பினர்களின் ஆதரவை ஆளுநர் மாளிகையின் மூடிய கதவுகளுக்குப் பின்னால் சோதிப்பது என்பது மக்களாட்சித் தத்துவத்திற்கே எதிரானது என்பதை சட்ட வல்லுநர்கள் பலரும் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பிரதிநிதிகள் தங்கள் பலத்தை நிரூபிக்க வேண்டிய ஒரே இடம் மக்கள் மன்றமான சட்டமன்றமே தவிர, நியமனப் பதவியில் இருக்கும் ஆளுநரின் அலுவலகம் அல்ல என்பது ஆணித்தரமான வாதமாக முன்வைக்கப்படுகிறது.

கர்நாடக முன்னுதாரணமும் பொம்மை வழக்கின் தீர்ப்பும்: வரலாறு சொல்லும் பாடம்

ஆளுநர்களின் இந்த முரண்பட்ட நிலைப்பாடுகளைப் புரிந்து கொள்ள, நாம் சற்று வரலாற்றைத் திரும்பிப் பார்க்க வேண்டும். ஆளுநர்கள் தங்களை நியமித்த ஒன்றிய அரசின் அரசியல் நோக்கங்களுக்காகச் செயல்படுகிறார்களா என்ற சந்தேகம் எழுவது இது முதல் முறையல்ல. மிகச் சரியாக 2018-ஆம் ஆண்டு கர்நாடக சட்டமன்றத் தேர்தலில் அரங்கேறிய அரசியல் நாடகம் இதற்கு மிகச் சிறந்த சான்றாகும். அந்தத் தேர்தலில் மொத்தம் உள்ள 224 தொகுதிகளில், காங்கிரஸ் மற்றும் மதச்சார்பற்ற ஜனதா தளம் (JDS) ஆகிய கட்சிகள் தேர்தலுக்குப் பிந்தைய கூட்டணியாக இணைந்து 116 இடங்களைப் பெற்றிருந்தன.

இது ஆட்சி அமைக்கத் தேவையான அறுதிப் பெரும்பான்மையை விட அதிகம். ஆனால், அப்போதைய கர்நாடக ஆளுநர் வாஜூபாய் ரூடாபாய் வாலா, பெரும்பான்மை பலம் பொருந்திய கூட்டணியை ஓரங்கட்டிவிட்டு, வெறும் 104 இடங்களை மட்டுமே பெற்றிருந்த பாரதிய ஜனதா கட்சியை (பாஜக) தனிப்பெரும் கட்சி என்ற ஒற்றைக் காரணத்தைக் காட்டி ஆட்சி அமைக்க அழைத்தார். அதுமட்டுமின்றி, பெரும்பான்மையை நிரூபிக்க பி.எஸ். எடியூரப்பாவிற்கு 15 நாட்கள் அவகாசமும் வழங்கினார்.

கர்நாடகாவில் தனிப்பெரும் கட்சி என்ற அடிப்படையில் பாஜகவிற்கு ஒரு நியாயம் வழங்கப்பட்டதென்றால், இன்று தமிழ்நாட்டில் 108 இடங்களுடன் தனிப்பெரும் கட்சியாக விஸ்வரூபம் எடுத்துள்ள தவெக-விற்கு ஆளுநர் அர்லேக்கர் ஏன் அதே அளவுகோலைப் பயன்படுத்த மறுக்கிறார் என்ற கேள்வி அரசியல் அரங்கில் விஸ்வரூபம் எடுத்துள்ளது. கர்நாடகாவில் எடியூரப்பா பதவியேற்று, பெரும்பான்மையை நிரூபிக்க முடியாமல் இரண்டே நாட்களில் கண்ணீருடன் ராஜினாமா செய்த வரலாறும் இங்கு நினைவுகூரத்தக்கது. தனிப்பெரும் கட்சியை அழைத்து, அவர்கள் பெரும்பான்மையை நிரூபிக்கத் தவறினால், மாற்று ஏற்பாட்டைச் செய்வதுதான் ஆளுநரின் கடமையே தவிர, தொடக்கத்திலேயே முட்டுக்கட்டை போடுவது அல்ல.

மேலும், 1994-ஆம் ஆண்டு எஸ்.ஆர். பொம்மை வழக்கில் இந்திய உச்சநீதிமன்றம் வழங்கிய வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க தீர்ப்பு இந்தச் சூழலுக்கு மிகச் சரியாகப் பொருந்துகிறது.

ஒரு மாநில அரசு பெரும்பான்மை பலத்தைக் கொண்டிருக்கிறதா இல்லையா என்பதைத் தீர்மானிக்கும் ஒரே இடம் சட்டமன்றக் களம் (Floor Test) மட்டுமே என்பதை அந்தத் தீர்ப்பு மிகத் தெளிவாகக் கோடிட்டுக் காட்டியுள்ளது. குதிரை பேரத்தைத் தடுப்பதாகக் கூறிக்கொண்டு, ஆளுநர் தனது அதிகார வரம்பை மீறி சட்டமன்ற உறுப்பினர்களின் பட்டியலை முன்கூட்டியே கோருவது, உச்சநீதிமன்றத்தின் வழிகாட்டுதல்களை அப்பட்டமாக மீறும் செயலாகும். ஆளுநரின் இந்தத் தாமதம், தமிழ்நாட்டின் நிர்வாகத்தை முடக்குவதுடன், மக்களாட்சியின் மீதான நம்பகத்தன்மையையும் கேள்விக்குறியாக்கியுள்ளது.

குதிரை பேர அச்சமும், தளபதியின் மௌனமும்: திமுகவின் வியூகம்

ஆளுநரின் இந்த நடவடிக்கைக்குப் பின்னால் உள்ள நியாயமான வாதங்களையும் நாம் நடுநிலையோடு பரிசீலிக்க வேண்டும். எந்தவொரு கட்சிக்கும் தெளிவான பெரும்பான்மை இல்லாத நிலையில், சட்டமன்ற உறுப்பினர்களை விலைக்கு வாங்கும் “குதிரை பேரம்” (Horse-trading) நடைபெறுவதைத் தடுக்கும் அரசியல் சாசனப் பொறுப்பு ஆளுநருக்கு உள்ளது. காங்கிரஸ் கட்சியின் ஆதரவு தவெக-விற்கு இருப்பதாகக் கூறப்பட்டாலும், அந்த ஆதரவு முழுமையானதா, அனைத்து சட்டமன்ற உறுப்பினர்களும் விஜய்யின் தலைமையை ஏற்கிறார்களா என்பதை உறுதிப்படுத்திய பின்னரே ஆட்சி அமைக்க அழைக்க வேண்டும் என்று ஆளுநர் தரப்பில் வாதிடப்படுகிறது. நிலையற்ற ஒரு அரசாங்கம் அமைந்து, அது சில நாட்களிலேயே கவிழ்ந்தால் அது மாநிலத்தின் பொருளாதாரத்தையும் நிர்வாகத்தையும் கடுமையாகப் பாதிக்கும் என்ற கோணத்திலும் ஆளுநரின் நடவடிக்கை நியாயப்படுத்தப்படுகிறது.

ஆனால், இந்த வாதங்கள் அரசியல் ரீதியாக தவெக தலைவர் விஜய்க்குப் பெரும் சவாலாக மாறியுள்ளன. தனது அரசியல் பிரவேசத்தின் தொடக்கம் முதலே, ஊழலற்ற, சமரசமில்லாத, அதிவேக நிர்வாகத்தை வழங்குவேன் என்று முழங்கிய விஜய், இன்று ஒரு தேசியக் கட்சியின் (காங்கிரஸ்) தயவிற்காகவும், ஆளுநரின் அனுமதிக்காகவும் காத்திருக்கும் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டுள்ளார்.

“சிஸ்டத்தை” அடியோடு மாற்றுவேன் என்று சூளுரைத்த ஒரு மாஸ் ஹீரோ, இன்று அதே சிஸ்டத்தின் அதிகாரச் சுழலில் சிக்கித் தவிப்பது பெரும் முரணாகப் பார்க்கப்படுகிறது. இந்தச் சூழலைத் தங்களுக்குச் சாதகமாகப் பயன்படுத்திக் கொள்ளும் திராவிட முன்னேற்றக் கழகத்தின் (திமுக) ஆதரவாளர்கள், சமூக வலைதளங்களில் விஜய்யைக் கடுமையாக விமர்சித்து வருகின்றனர். மாநில உரிமைகளைப் பற்றிப் பேசும் விஜய், தற்போது ஒன்றிய அரசின் பிரதிநிதியான ஆளுநருக்கு எதிராக ஏன் வாய் திறக்க மறுக்கிறார் என்பதே அவர்களின் பிரதான கேள்வியாக உள்ளது.

“சிஸ்டத்தை மாற்றுவேன் என்று முழங்கிய தவெக தலைவர், மாநில உரிமைகளை பறிக்கும் வகையில் செயல்படும் ஆளுநருக்கு எதிராக இப்போதாவது வாய் திறப்பாரா அல்லது டெல்லிக்கு பயந்து மௌனம் காப்பாரா?”

இந்தக் கடுமையான விமர்சனம் விஜய்யின் அரசியல் பிம்பத்தைக் கேள்விக்குள்ளாக்குகிறது. ஆளுநரின் நடவடிக்கைக்கு எதிராக காங்கிரஸ், கம்யூனிஸ்டுகள் மற்றும் விசிக ஆகிய கட்சிகள் பகிரங்கமாகக் கண்டனம் தெரிவித்து வரும் நிலையில், தவெக-வின் மௌனம் அரசியல் களத்தில் பல சந்தேகங்களை எழுப்புகிறது. ஒருவேளை, ஒன்றிய அரசுடன் தேவையில்லாத மோதலைத் தவிர்க்க விஜய் விரும்புகிறாரா அல்லது পর্சனுக்குப் பின்னால் வேறு ஏதேனும் அரசியல் பேரங்கள் நடைபெறுகின்றனவா என்ற கேள்விகள் சாமானிய மக்களின் மனங்களில் எழத் தொடங்கியுள்ளன. திராவிட அரசியலின் ஆணிவேரான “மாநில சுயாட்சி” கொள்கையில் தவெக-வின் உண்மையான நிலைப்பாடு என்ன என்பதை உரத்துப் சொல்ல வேண்டிய கட்டாயத்திற்கு விஜய் தள்ளப்பட்டுள்ளார்.

அடுத்து என்ன? அதிகாரச் சதுரங்கத்தில் தவெக-வின் எதிர்காலம்

இந்தத் தொங்கு சட்டமன்ற நெருக்கடி, தமிழ்நாட்டு அரசியலில் ஒரு புதிய சகாப்தத்தின் தொடக்கத்தைக் குறிக்கிறது. அறுதிப் பெரும்பான்மையுடன் சர்வாதிகாரத் தன்மையோடு இயங்கி வந்த மாநில அரசுகளின் காலம் முடிந்து, கூட்டணிக் கட்சிகளின் நிர்பந்தங்களுக்கும், நிபந்தனைகளுக்கும் செவிசாய்க்க வேண்டிய “கூட்டணி சகாப்தம்” (Coalition Era) அதிகாரப்பூர்வமாகத் தொடங்கியுள்ளது.

இந்தச் சூழலில், மிகப்பெரிய பலன்களை அடையப் போவது காங்கிரஸ் போன்ற தேசியக் கட்சிகளே. தவெக-வின் ஒவ்வொரு கொள்கை முடிவும் இனி காங்கிரஸ் கட்சியின் “வீட்டோ” (Veto) அதிகாரத்திற்கு உட்பட்டதாகவே இருக்கும். மறுபுறம், ஆளுநர் மாளிகையின் இந்தத் தாமதம், மாநில உரிமைகளைத் தீர்மானிக்கும் அதிகாரத்தை மக்களிடமிருந்து பறித்து டெல்லியின் கைகளில் ஒப்படைக்கும் நீண்டகால வரலாற்றுப் போக்கின் தொடர்ச்சியாகவே பார்க்கப்பட வேண்டும்.

இந்த நெருக்கடியான சூழலில், தவெக தலைவர் விஜய் எடுக்கப் போகும் அடுத்தடுத்த நகர்வுகள் தமிழக அரசியலின் எதிர்காலத்தைத் தீர்மானிக்கும். ஆளுநர் தொடர்ந்து தாமதித்தால், காங்கிரஸ் மற்றும் பிற ஆதரவு சட்டமன்ற உறுப்பினர்களை ஆளுநர் மாளிகையில் நேரில் அணிவகுக்கச் செய்யும் (Parading MLAs) வியூகத்தை விஜய் கையிலெடுக்கக் கூடும்.

அதற்கும் ஆளுநர் செவிசாய்க்கவில்லை என்றால், எஸ்.ஆர். பொம்மை வழக்கின் தீர்ப்பை முன்வைத்து உச்சநீதிமன்றத்தின் கதவுகளைத் தட்டுவதைத் தவிர தவெக-விற்கு வேறு வழியில்லை. இது வெறும் ஆட்சி அமைப்பதற்கான சட்டப் போராட்டம் மட்டுமல்ல; விஜய் தனது திராவிட-மாடல் மாநில உரிமைக் கொள்கையை நிரூபிப்பதற்கான முதல் அக்னிப் பரீட்சை.

விஜய் இனிமேலும் திரைப்பட பாணி மௌனத்தைக் கடைப்பிடிக்க முடியாது. அவர் ஆளுநரின் ஜனநாயக விரோத நடவடிக்கைகளுக்கு எதிராகப் பகிரங்கமாகப் போர்க்கொடி தூக்கி, மாநில உரிமைகளுக்கான காவலராகத் தன்னை நிலைநிறுத்திக் கொள்ள வேண்டும். அவ்வாறு செய்யத் தவறினால், சிஸ்டத்தை மாற்ற வந்தவர் என்று நம்பிய மக்களின் பார்வையில், அவரும் டெல்லியின் அதிகாரத்திற்குத் தலைவணங்கும் மற்றொரு சாதாரண அரசியல்வாதியாகவே சுருங்கிப்போவார். அதிகாரம் என்பது ஆளுநர் மாளிகையின் கருணையில் இல்லை, அது மக்களின் தீர்ப்பிலும், அதை வென்றெடுக்கும் துணிச்சலிலும்தான் இருக்கிறது என்பதைத் தவெக உணரும் தருணமிது.