திருப்பரங்குன்றம் வழக்கு: நீதிமன்றத்தின் சாட்டையடி! பொதுநல வழக்கு துஷ்பிரயோகத்திற்கு முடிவு?

பொதுநல வழக்குகள் என்ற பெயரில் சுய விளம்பரத்திற்காகவும், அரசியல் லாபத்திற்காகவும் நீதிமன்ற நேரத்தை வீணடிப்பவர்களுக்கு உயர் நீதிமன்றத்தின் சமீபத்திய தீர்ப்பு ஒரு கடுமையான எச்சரிக்கையாகும்.

பொதுநல வழக்குகளின் துஷ்பிரயோகம்: நீதிமன்றத்தின் கண்டனம்

உயர் நீதிமன்ற மதுரை கிளையின் பிரம்மாண்டமான அந்த விசாரணை அறையில் வழக்கமாக நிலவும் அமைதியை சுக்குநூறாக உடைத்தெறிந்தது அந்தச் சாட்டையடி கேள்வி. நீதிபதிகள் சதீஷ்குமார் மற்றும் ஜோதி ராமன் ஆகியோரின் குரலில் அனல் தெறித்தது. நீதிமன்றத்தின் நேரத்தை விழுங்கும் ஒரு தொடர் வழக்குத் தொடுப்பாளருக்கு எதிராக நீதிபதிகள் வீசிய ஒவ்வொரு வார்த்தையும், மலிவான விளம்பரத்திற்காக நீதிமன்ற படியேறுபவர்களுக்கு விடுக்கப்பட்ட மரண அடி.

“உங்களுக்குத் திருப்பரங்குன்றத்தைத் தவிர நாட்டில் வேறு எந்தப் பிரச்னையுமே கண்ணுக்குத் தெரியவில்லையா? நீதிமன்றத்திற்கு வேறு ஏதும் வேலை இல்லை என நினைக்கிறீர்களா?”

சமீபத்தில் ‘லைவ் லா’ (LiveLaw) மற்றும் முன்னணி சட்ட ஊடகங்கள் வெளியிட்ட அதிர்ச்சியூட்டும் நீதிமன்ற நிகழ்வுகளின்படி, பொதுநல வழக்கு (PIL) என்ற பெயரில் மத உணர்வுகளைத் தூண்டிவிட்டு ஊடக வெளிச்சம் தேட முயன்ற மதுரை கே.கே.ரமேஷ் என்பவரின் மனுவை உயர் நீதிமன்றம் ஈவிரக்கமின்றி தூக்கியெறிந்துள்ளது.

இது வெறும் ஒரு சாதாரண வழக்கின் தள்ளுபடி அல்ல. மாறாக, பல ஆண்டுகளாக தமிழ்நாட்டில் பொதுநல வழக்குகள் எவ்வாறு சுய விளம்பரத்திற்காகவும், அரசியல் லாபங்களுக்காகவும் தவறாகப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன என்பதை தோலுரித்துக் காட்டும் ஒரு வரலாற்று நிகழ்வு. நீதிமன்றங்களை ஒருபோதும் அரசியல் மேடையாக்க முடியாது என்பதை இந்திய நீதித்துறை மீண்டும் ஒருமுறை ஓங்கி ஒலித்துள்ளது.

மார்ச் 23ஆம் தேதி அதிகாரிகளுக்கு மனு அளித்ததாகக் கூறி, உடனடியாக நீதிமன்ற கதவுகளைத் தட்டிய கே.கே.ரமேஷுக்கு நீதிபதிகள் கொடுத்த வரவேற்பு முற்றிலும் வேறானதாக இருந்தது. இந்த மனுவை விசாரிக்க வேண்டும் என்றால், மனுதாரர் முதலில் 10 லட்ச ரூபாயை கோவில் நிதியில் வைப்புத் தொகையாக (Deposit) செலுத்த வேண்டும் என்று நீதிபதிகள் சரமாரியாகக் கேள்விகளை எழுப்பினர்.

நீதிமன்றத்தின் பொன்னான நேரம் எவ்வாறு திட்டமிட்டு வீணடிக்கப்படுகிறது என்பதை உணர்ந்த இரு நீதிபதிகள் அமர்வு, மனுதாரரின் உள்நோக்கத்தை நேரடியாகவே தோலுரித்தது. பொதுநலன் என்ற போர்வையில் ஒளிந்திருந்த சுயநலத்தை நீதிமன்றம் சுட்டிக்காட்டிய விதம், அங்கிருந்த வழக்கறிஞர்களையே அதிர்ச்சியில் ஆழ்த்தியது.

பொறுமையிழந்த நீதிபதிகள்: “திருப்பரங்குன்றம் தீப விவகாரம் தொடர்பாக இன்னும் எத்தனை மனுக்களைத்தான் தாக்கல் செய்வீர்கள்?” என நீதிபதிகள் வெளிப்படையாகவே தங்கள் அதிருப்தியைப் பதிவு செய்தனர்.

விளம்பர மோகம்: ஊடகங்களில் தனது பெயர் தொடர்ந்து அடிபட வேண்டும் என்ற ஒற்றை நோக்கத்திற்காகவே மனுதாரர் மீண்டும் மீண்டும் இதுபோன்று நீதிமன்றத்தை நாடுவதாக அமர்வு கடுமையாகச் சுட்டிக்காட்டியது.

கறாரான நிபந்தனை: வழக்கை விசாரணைக்கு எடுத்துக்கொள்ள 10 லட்ச ரூபாய் டெபாசிட் செய்ய வேண்டும் என்ற வார்த்தை, வெறும் நிபந்தனை அல்ல; அது நீதிமன்ற நேரத்தை ஏளனம் செய்பவர்களுக்கு எதிரான ஒரு குறியீட்டு எச்சரிக்கை.

விளம்பர நோக்க வழக்குகளும் மக்கள் வரிப்பண விரயமும்

நீதிமன்றங்களில் இது போன்ற தேவையற்ற வழக்குகள் குவிவதால், உண்மையில் பாதிக்கப்பட்டு நீதிக்காகக் காத்திருக்கும் சாமானிய மக்களின் வழக்குகள் பல ஆண்டுகள் தூங்குகின்றன. அதுமட்டுமின்றி, இத்தகைய வழக்குகளை எதிர்கொள்ள அரசுக்கு ஏற்படும் பொருளாதார இழப்பு கற்பனைக்கு எட்டாதது. விசாரணையின் போது, மத்திய அரசு மற்றும் மாநில அரசு வழக்கறிஞர்கள் முன்வைத்த வாதங்கள் பல கசப்பான உண்மைகளை வெளிச்சத்திற்குக் கொண்டு வந்தன.

ஒரு தனிநபரின் விளம்பர வெறிக்காக, ஒட்டுமொத்த அரசு இயந்திரமும் எவ்வாறு முடக்கிப் போடப்படுகிறது என்பதை மத்திய அரசு வழக்கறிஞர் கோவிந்தராஜன் மற்றும் தமிழ்நாடு அரசின் கூடுதல் தலைமை வழக்கறிஞர் (AAG) ரவீந்திரன் ஆகியோர் புள்ளிவிவரங்களோடு நீதிமன்றத்தில் உடைத்தனர்.

ஒரே வேலை: மனுதாரர் கே.கே.ரமேஷுக்கு இது போன்ற பொதுநல வழக்குகளைத் தாக்கல் செய்வது மட்டுமே முழுநேர வேலையாகிவிட்டது என அரசுத் தரப்பு இரக்கமின்றி சாடியது.

வரிப்பணம் விரயம்: இத்தகைய தேவையற்ற மனுக்களை எதிர்கொள்ள மாநில அரசு வழக்கறிஞர்களுக்கும், மத்திய அரசு வழக்கறிஞர்களுக்கும் கட்டணமாக பல லட்ச ரூபாய் மக்கள் வரிப்பணம் அநியாயமாகச் செலவிடப்படுகிறது.

நிரந்தர முற்றுப்புள்ளி தேவை: இதுபோன்ற மனுக்களைச் சாதாரணமாகத் தள்ளுபடி செய்தால், அவர் மீண்டும் வேறொரு மனுவோடு வருவார். எனவே அதிகபட்ச அபராதம் விதித்து நிரந்தர முற்றுப்புள்ளி வைக்க வேண்டும் என இருதரப்பு அரசு வழக்கறிஞர்களும் ஒருமித்த குரலில் வாதிட்டனர்.

அரசுத் தரப்பின் நியாயமான வாதங்களை முழுமையாக ஏற்றுக்கொண்ட நீதிபதிகள், ஆரம்பத்தில் கே.கே.ரமேஷுக்கு 5 லட்ச ரூபாய் அபராதம் விதித்து அதிரடி உத்தரவிட்டனர். அதுவரை தன்னை ஒரு சமூகப் போராளியாகக் காட்டிக் கொண்ட மனுதாரர் தரப்பு, நீதிமன்றத்தின் இந்த இடிமுழக்கத்தைக் கண்டு ஆடிப்போய் உடனடியாக இறங்கி வந்தது.

லட்சங்களில் அபராதம் விதிக்கப்பட்டதும், பொதுநலன் என்ற முழக்கம் காணாமல் போய், தனிப்பட்ட பொருளாதார இயலாமை முன்னிறுத்தப்பட்டது. நீதிபதிகளின் கண்டிப்புக்குப் பின்னால், சட்டத்தை தவறாகப் பயன்படுத்துபவர்களுக்கு ஒரு பாடம் புகட்ட வேண்டும் என்ற தீர்க்கமான நோக்கம் இருந்தது.

கெஞ்சிய வழக்கறிஞர்: “எங்களால் இவ்வளவு பெரிய அபராதத் தொகையைக் கட்ட முடியாது, வழக்கை திரும்பப் பெற்றுக் கொள்கிறோம், அபராதம் விதிக்க வேண்டாம்” என மனுதாரர் தரப்பில் நீதிமன்றத்தில் பகிரங்கமாகக் கெஞ்சும் நிலை ஏற்பட்டது.

குறைக்கப்பட்ட அபராதம்: அவர்களின் தொடர் கெஞ்சலையும் கோரிக்கையையும் அடுத்து, அபராதத் தொகை 5 லட்சத்திலிருந்து 50,000 ரூபாயாகக் குறைக்கப்பட்டது.

இறுதி நிபந்தனை: “இனிமேல் தேவையற்ற பொதுநல வழக்குகளைத் தாக்கல் செய்ய மாட்டேன் என நீதிமன்றத்தில் உறுதிமொழிப் பத்திரம் (Affidavit) வழங்கினால் மட்டுமே, அபராதத்தை ரத்து செய்வது குறித்துப் பரிசீலிக்கப்படும்” என நீதிமன்றம் இறுதியான பிடியை இறுக்கியது.

திருப்பரங்குன்றம் விவகாரம்: பின்னணியும் நீதித்துறை மோதலும்

இந்த வழக்கின் ஆணிவேரைப் புரிந்து கொள்ள, நாம் திருப்பரங்குன்றம் மலையின் வரலாற்று மற்றும் அரசியல் களத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். இது வெறும் ஒரு பொதுநல வழக்குடன் முடிந்துவிடும் விவகாரம் அல்ல. கடந்த ஐந்து மாதங்களுக்கும் மேலாக ஒட்டுமொத்த தமிழ்நாட்டையும் உலுக்கி வரும் ஒரு நீண்டகால சமூக, மதரீதியான பதற்றத்தின் வெளிப்பாடு இது.

திருப்பரங்குன்றம் மலையில் உள்ள பழமை வாய்ந்த சிக்கந்தர் பாதுஷா தர்காவுக்கும், அதிலிருந்து வெறும் 50 மீட்டர் தொலைவில் அமைந்துள்ள சர்ச்சைக்கும் உரிய தீபத்தூணுக்கும் இடையிலான இடப் பிரச்சினை பல ஆண்டுகளாகவே புகைந்து கொண்டிருக்கிறது. இந்த நெருப்பைத் தொடர்ந்து விசிறி விடுவதுதான் சில அமைப்புகளின் முழுநேர அரசியல்.

திருப்பரங்குன்றம் மலை உச்சியில் தீபம் ஏற்றி வழிபட இந்துக்களுக்கு அனுமதி மறுத்த அதிகாரிகள், ரம்ஜான் அன்று இஸ்லாமியர்களுக்கு மட்டும் மலை மேலே சென்று வழிபட அனுமதி அளித்துள்ளனர் என்ற முற்றிலும் உள்நோக்கம் கொண்ட, மதப் பதற்றத்தை உருவாக்கும் குற்றச்சாட்டை முன்வைத்து அவர் தாக்கல் செய்த மனுதான் இந்த கொந்தளிப்புக்குக் காரணம்.

மதரீதியான பதற்றம்: கார்த்திகை தீபத் திருநாளில் அந்தத் தூணில் தீபம் ஏற்ற இந்து அமைப்புகள் தொடர்ந்து உரிமை கோருவதும், அதனால் சட்டம் ஒழுங்கு பிரச்சினை மற்றும் மதக்கலவரம் ஏற்படும் என இஸ்லாமிய அமைப்புகள் மற்றும் காவல்துறை தரப்பில் அச்சம் தெரிவிக்கப்படுவதும் தொடர்கதையாக உள்ளது.

மாநில அரசின் இரும்புக்கரம்: அமைதிப் பூங்காவாகத் திகழும் தமிழ்நாட்டில், மத நல்லிணக்கத்தைக் குலைக்கும் வகையிலான எந்தவொரு செயலையும் அனுமதிக்க முடியாது என்பதில் திமுக தலைமையிலான மாநில அரசு மிக உறுதியாக உள்ளது.

தேர்தல் அரசியல்: ஒரு சிறிய உள்ளூர் பிரச்சினையாக இருந்த இந்த விவகாரம், வரவிருக்கும் 2026 சட்டமன்றத் தேர்தலை மனதில்கொண்டு, திட்டமிட்டு தேசிய அளவிலான அரசியல் பேசுபொருளாக மாற்றப்பட்டு வருகிறது.

கே.கே.ரமேஷின் வழக்கு தள்ளுபடி செய்யப்பட்டதன் பின்னணியில் ஒரு மிகப்பெரிய நீதித்துறை மோதலும், சட்டப் போராட்டமும் அடங்கியுள்ளது. சில மாதங்களுக்கு முன்பு, இதே திருப்பரங்குன்றம் தீப விவகாரத்தில், சென்னை உயர் நீதிமன்ற தனி நீதிபதி ஜி.ஆர்.சுவாமிநாதன் அவர்கள், இந்து அமைப்புகள் தீபம் ஏற்ற அனுமதிக்க வேண்டும் என சர்ச்சைக்குரிய வகையில் உத்தரவிட்டிருந்தார்.

அந்த உத்தரவை அமல்படுத்தினால் சட்டம் ஒழுங்கு சீர்குலையும் என அரசு கருதியதால், மதுரை மாவட்ட ஆட்சியர் மற்றும் காவல் ஆணையர் அதனை உடனடியாக நடைமுறைப்படுத்தவில்லை. இதற்காக அவர்கள் மீது நீதிமன்ற அவமதிப்பு வழக்கினை நீதிபதி ஜி.ஆர்.சுவாமிநாதன் தீவிரமாக முன்னெடுத்தார். இந்த மோதல் உச்சக்கட்டத்தை எட்டியபோதுதான் இந்தியா கூட்டணியின் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் நீதிபதிக்கு எதிராக கண்டனத் தீர்மானம் கொண்டுவரப் போவதாகக் கூட எச்சரித்தனர்.

நீதிமன்ற அவமதிப்பு மோதல்: “என் உத்தரவை ஏன் யாரும் மதிக்கவில்லை?” என நீதிபதி ஜி.ஆர்.சுவாமிநாதன் கடும் கோபமடைந்து விசாரணையின் பாதியில் வெளியேறிய நிகழ்வு நாடு முழுவதும் பெரும் அதிர்வலைகளை ஏற்படுத்தியது.

அமர்வின் அதிரடித் தடை: ஆனால், ரமேஷின் வழக்கை தற்போது விசாரித்த அதே நீதிபதிகள் சதீஷ்குமார் மற்றும் ஜோதி ராமன் அடங்கிய இரு நீதிபதிகள் அமர்வுதான், சில நாட்களுக்கு முன்பு நீதிபதி ஜி.ஆர்.சுவாமிநாதனின் நீதிமன்ற அவமதிப்பு நடவடிக்கைகளுக்கு அதிரடியாக இடைக்காலத் தடை விதித்தது.

வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க எச்சரிக்கை: அந்தத் தடை உத்தரவைப் பிறப்பிக்கும்போது, “நீதிமன்றத்தை ஒருபோதும் அரசியல் மேடையாக மாற்றக் கூடாது” என இந்த அமர்வு வெளிப்படையாகக் கண்டனம் தெரிவித்தது. அரசியல் சித்தாந்தங்களுக்கு நீதிமன்றம் களமாகிவிடக் கூடாது என்பதை உறுதிப்படுத்தும் வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க நகர்வு இது.

பொதுநல வழக்குகளின் எதிர்காலம்: நீதித்துறையின் தீர்க்கமான நிலைப்பாடு

பொதுநல வழக்கு (PIL) என்ற உன்னதமான சட்ட ஆயுதம் இன்று எவ்வாறு கூர்மழுங்கிப் போயுள்ளது என்பதை நாம் சற்று பின்னோக்கிப் பார்த்து ஒப்பிட வேண்டும். இது ஒரு சட்டத்தின் வீழ்ச்சிப் பயணம்.

அன்று (முன்பு): 1980களில் நீதியரசர் பி.என்.பகவதி மற்றும் நீதியரசர் வி.ஆர்.கிருஷ்ணய்யர் ஆகியோரால் பொதுநல வழக்குகள் இந்தியாவில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டபோது, அதன் நோக்கம் மிகவும் புனிதமானதாக இருந்தது. கொத்தடிமைகள், விசாரணைக் கைதிகள், சிறைவாசிகள் மற்றும் குரலற்ற எளிய மக்களுக்காக நீதியின் இரும்புக் கதவுகளைத் திறப்பதே அதன் இலக்காக இருந்தது. ரத்தம் தோய்ந்த ஒரு சாதாரண தபால் அட்டை கூட பொதுநல வழக்காக மாற்றப்பட்டு, ஏழைகளுக்கு நீதி வழங்கப்பட்ட பொற்காலம் அது.

இன்று (பின்பு): ஆனால் இன்று நிலைமை தலைகீழாக மாறிவிட்டது. ‘Publicity Interest Litigation’ (விளம்பர நோக்க வழக்குகள்) என்ற பெயரில் நீதிமன்றங்கள் மூச்சுத் திணறுகின்றன. தொடர் வழக்குத் தொடருபவர்கள் (Serial Litigants), மத உணர்வுகளைத் தூண்டும் வழக்குகளைத் தொடுத்துவிட்டு, அதன் நகலை ஊடகங்களுக்கு அனுப்பிவிட்டு கேமராக்களுக்கு முன்பு பேட்டி கொடுப்பதை ஒரு லாபகரமான தொழிலாகவே மாற்றிவிட்டனர்.

கே.கே.ரமேஷின் முந்தைய முகம்: கே.கே.ரமேஷ் என்பவருக்கு நீதிமன்றம் குட்டு வைப்பது இது முதல் முறையல்ல. அக்டோபர் 2016-லேயே, தேர்தல் தொடர்பான தேவையற்ற வழக்குகளைத் தாக்கல் செய்ததற்காக, இவரை ‘விளம்பர விரும்பி’ என கடுமையாக விமர்சித்த நீதிமன்றம், 1 லட்ச ரூபாய் அபராதம் விதிக்கப் போவதாக எச்சரித்தது. அப்போதும் மன்னிப்பு கேட்டு தப்பியவர் இவர்.

உச்சநீதிமன்ற வழிகாட்டுதல்கள் மீறல்: பொதுநல வழக்குகள் அரசியல் உள்நோக்கத்துடனோ அல்லது தனிப்பட்ட சுயலாபத்துடனோ தொடரப்பட்டால், அவற்றை ஆரம்பத்திலேயே அபராதத்துடன் தள்ளுபடி செய்ய வேண்டும் என்ற உச்சநீதிமன்றத்தின் தெளிவான வழிகாட்டுதல்களை இத்தகைய நபர்கள் தொடர்ந்து மீறி வருகின்றனர்.

நீதித்துறையின் கடிவாளங்கள்: கே.கே.ரமேஷை உறுதிமொழிப் பத்திரம் தாக்கல் செய்யச் சொன்னதன் மூலம், தேர்தல் நெருங்கும் வேளையில் நீதிமன்றங்கள் மூலம் மதக்கலவரங்களைத் தூண்ட நினைக்கும் அத்தனை பேருக்கும் உயர் நீதிமன்றம் இப்போது கடுமையான கடிவாளம் இட்டுள்ளது.

அரசியல் லாபங்களுக்காகவும், மலிவான ஊடக விளம்பரங்களுக்காகவும் நீதிமன்றங்களை பகடைக்காயாகப் பயன்படுத்தும் போக்கு ஜனநாயகத்தின் ஆணிவேரையே அசைக்கக்கூடியது. திருப்பரங்குன்றம் விவகாரத்தில் உயர் நீதிமன்றத்தின் இந்த சாட்டையடி தீர்ப்பு, பொதுநல வழக்குகள் என்ற பெயரில் மத அரசியலை முன்னெடுக்கும் அனைவருக்கும் ஒரு நிரந்தர எச்சரிக்கை மணியாக அமைய வேண்டும்.