நடுத்தர வர்க்கத்தின் ஏசி கனவு: விலைவாசி ஏற்றத்தால் சிதைந்த ஜிஎஸ்டி சலுகை!

அரசாங்கம் ஒரு கையால் அள்ளிக் கொடுத்த வரியிறக்கச் சலுகையை, உலகளாவிய சந்தை தனது மறுகையால் மொத்தமாகப் பறித்துக் கொண்டது; கடந்த ஆண்டு செப்டம்பரில் ஜிஎஸ்டி குறைப்பால் குளிர்ந்துபோன நடுத்தர வர்க்கத்தின் ஏசி கனவு, இன்று அடுத்தடுத்த நான்கு மாதங்களில் நான்கு முறை ஏற்றப்பட்ட விலைவாசியால் முற்றிலுமாகத் தகர்ந்து கருகிவிட்டது என்பதே சுட்டெரிக்கும் உண்மை.

கோடைக்காலம் அதிகாரப்பூர்வமாகத் தொடங்குவதற்கு முன்பே, தமிழகத்தின் நடுத்தர வர்க்கத்தினரை விலைவாசி என்னும் பெரு நெருப்பு வாட்டத் தொடங்கிவிட்டது. ஒவ்வொரு ஆண்டும் வெயிலின் தாக்கம் அதிகரிக்கும்போது, மக்களின் பார்வையும் பட்ஜெட்டும் குளிர்சாதனப் பெட்டிகள் மற்றும் ஏசிக்களை நோக்கியே திரும்பும். ஆனால், இந்த ஆண்டு நிலைமை தலைகீழாக மாறியுள்ளது.

சமீபத்திய தேசிய செய்தி நிறுவனங்கள் மற்றும் சந்தை ஆய்வு அறிக்கைகளின் தரவுகளின்படி, ஏசி, பிரிட்ஜ், வாஷிங் மெஷின், மற்றும் ஸ்மார்ட்போன்கள் உள்ளிட்ட அத்தியாவசிய மின்னணுப் பொருட்களின் விலை கடந்த நான்கு மாதங்களில் மட்டும் மூன்று முறை கொடூரமாக உயர்த்தப்பட்டுள்ளது. இது போதாதென்று, இந்த ஏப்ரல் 2026 மாத இறுதியில் நான்காவது முறையாக ஒரு மாபெரும் விலை உயர்வு சந்தையைத் தாக்கக் காத்திருக்கிறது. ஒருபுறம் சுட்டெரிக்கும் வெயில், மறுபுறம் எகிறும் விலைவாசி என மக்கள் இரண்டு புறமும் சிக்கித் தவிக்கின்றனர்.

சலுகைகள் மாயையானது எப்படி? வரிக்குறைப்பை விழுங்கிய தொடர் விலை ஏற்றம்

கடந்த செப்டம்பர் 2025-ல் ஒன்றிய அரசு ‘ஜிஎஸ்டி 2.0’ திட்டத்தின் கீழ், ஏசி, பெரிய திரை டிவி, பிரிட்ஜ், வாஷிங் மெஷின் ஆகிய நுகர்வோர் பொருட்களுக்கான வரியை 28 சதவீதத்திலிருந்து 18 சதவீதமாக அதிரடியாகக் குறைத்தது. இது நடுத்தர வர்க்கத்தினர் நிம்மதிப் பெருமூச்சு விட்ட தருணம்.

பல நடுத்தரக் குடும்பங்கள் தங்களின் நீண்ட நாள் கனவான வீட்டு உபயோகப் பொருட்களை வாங்க இதுவே சரியான தருணம் என நம்பிப் பண்டிகைக் கால விற்பனையில் முதலீடு செய்தன. ஆனால், அந்த மகிழ்ச்சி நீண்ட காலம் நீடிக்கவில்லை. உலகளாவிய பொருளாதாரக் காரணிகளும், உற்பத்திச் செலவுகளும் அந்த 10 சதவீத வரிச்சலுகையை முழுமையாக விழுங்கி ஏப்பம் விட்டுவிட்டன என்பதுதான் தற்போதைய கள எதார்த்தம்.

ஜனவரி மாதத் தொடக்கத்தில் மெல்ல உயரத் தொடங்கிய விலை, இப்போது கட்டுப்பாட்டை மீறிச் சென்று கொண்டிருக்கிறது. மார்ச் இறுதி முதல் ஏப்ரல் முதல் வாரம் வரையிலான குறுகிய காலகட்டத்தில் மட்டுமே உற்பத்தி செலவு 10 முதல் 15 சதவீதம் வரை பெருமளவு அதிகரித்துள்ளதாகத் தொழில்துறை வட்டாரங்கள் வேதனையுடன் தெரிவிக்கின்றன.

இது இத்துடன் நிற்கப்போவதில்லை. ஏப்ரல் இறுதியில் ஏசி, டிவி, பிரிட்ஜ், வாஷிங் மெஷின் ஆகியவை மேலும் 5 முதல் 7 சதவீதம் வரையும், அன்றாட அத்தியாவசியமாக மாறிப்போன செல்போன்கள் 10 முதல் 15 சதவீதம் வரையும், லேப்டாப்கள் 8 முதல் 10 சதவீதம் வரையும் விலை உயரும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. இது நுகர்வோர் சந்தையில் பெரும் பீதியை ஏற்படுத்தியுள்ளது.

“செப்டம்பரில் அறிவிக்கப்பட்ட 10 சதவீத ஜிஎஸ்டி குறைப்பு என்பது நுகர்வோருக்கு வழங்கப்பட்ட வெறும் காகித அளவிலான ஆறுதல் மட்டுமே; கச்சா எண்ணெய் விலை ஏற்றமும், டாலருக்கு நிகரான ரூபாய் மதிப்பு வீழ்ச்சியும் அந்தச் சலுகையை முற்றிலுமாக அழித்துவிட்டதோடு, நடுத்தர மக்களின் பட்ஜெட்டையும் ஆழமாகச் சிதைத்துவிட்டன,” எனப் பொருளாதார நிபுணர்கள் எச்சரிக்கின்றனர்.

இந்த விலை உயர்வு ஏதோ ஓர் இரவில் தற்செயலாக நிகழ்ந்துவிடவில்லை. இது ஒரு நீண்ட தொடர் சங்கிலி விளைவு. நுகர்வோர் சந்தையில் கடந்த நான்கு மாதங்களாக ஏற்பட்டுள்ள இந்தத் தொடர் அதிர்வுகள், அரசாங்கத்தின் பொருளாதாரக் கொள்கைகளுக்கும், நடைமுறைச் சந்தையின் கொடூரமான செயல்பாடுகளுக்கும் இடையிலான மிகப்பெரிய இடைவெளியை வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டுகின்றன. வரிக்குறைப்பு என்ற பெயரில் வழங்கப்படும் எந்தவொரு சலுகையும், அடிப்படையான உற்பத்திச் செலவுகள் குறையாத வரை மக்களைச் சென்றடையாது என்பதையே இது நிரூபிக்கிறது.

புவிசார் அரசியலும் உள்ளூர் விதிகளும்: விலையைத் தீர்மானிக்கும் இருமுனைத் தாக்குதல்

இந்த அசுரத்தனமான விலை ஏற்றத்திற்குப் பின்னால் உள்ள காரணங்களை ஆழமாக ஆராய்ந்தால், அவை உள்ளூர் விதிமுறைகள் மற்றும் சர்வதேசப் புவிசார் அரசியல் என இரண்டு முற்றிலும் முரண்பட்ட முனைகளில் இருந்து வருவது தெளிவாகப் புரியும். முதலாவதாக, உள்ளூர் கொள்கை மாற்றங்கள். 2026 ஜனவரி முதல் பிப்ரவரி காலகட்டத்தில் அமல்படுத்தப்பட்ட ‘பீரோ ஆஃப் எனர்ஜி எஃபிஷியன்சி’ (BEE) அமைப்பின் புதிய ஸ்டார் ரேட்டிங் விதிமுறைகள் சந்தையில் பெரும் அதிர்வலையை ஏற்படுத்தின.

இந்த புதிய விதியின்படி, நேற்றைய 5-ஸ்டார் ஏசி இன்று வெறும் 4-ஸ்டாராகத் தரமிறக்கப்பட்டது. புதிய 5-ஸ்டார் தகுதியைப் பெற, உற்பத்தியாளர்கள் அதிகத் திறன் கொண்ட, விலையுயர்ந்த கம்ப்ரசர்கள், சிறந்த தாமிரச் சுருள்கள் மற்றும் மேம்பட்ட மின்னணுப் பாகங்களைப் பயன்படுத்த வேண்டிய கட்டாயத்திற்குத் தள்ளப்பட்டனர். இதனால், ஏசிக்களின் உற்பத்திச் செலவு உடனடியாக 7 முதல் 10 சதவீதம் வரையும், பிரிட்ஜ் உள்ளிட்டவற்றின் விலை 3 முதல் 5 சதவீதம் வரையும் உயர்ந்தது.

இரண்டாவதாக, சர்வதேச அரங்கில் நடக்கும் அதிகாரப் போட்டியும் போர்ச் சூழலும். மத்திய கிழக்கு ஆசியாவில், குறிப்பாக அமெரிக்கா மற்றும் ஈரான் இடையே மூண்டுள்ள புவிசார் அரசியல் பதற்றம், ஹார்முஸ் ஜலசந்தி வழியான சரக்குக் கப்பல் போக்குவரத்தைக் கடுமையாகப் பாதித்துள்ளது. உலகளாவிய எரிபொருள் விநியோகத்தின் முக்கிய நரம்பாகச் செயல்படும் இந்தப் பாதையில் ஏற்பட்டுள்ள சிக்கலால், கச்சா எண்ணெய் விலை விண்ணை முட்டியுள்ளது.

இதன் நேரடி விளைவாகக் கப்பல் சரக்குக் கட்டணங்கள் (Freight charges) பல மடங்கு அதிகரித்துள்ளன. பிளாஸ்டிக், பாலிமர், இரும்பு, அலுமினியம் மற்றும் தாமிரம் போன்ற அத்தியாவசிய மூலப்பொருட்களின் இறக்குமதிச் செலவும் தாறுமாறாக ஏறியுள்ளது. இவற்றுடன், டாலருக்கு நிகரான இந்திய ரூபாயின் மதிப்பு தொடர்ந்து சரிந்து வருவது எரியும் நெருப்பில் எண்ணெய்யை ஊற்றியது போலாகிவிட்டது.

தமிழ்நாட்டைப் பொறுத்தவரை, இந்தச் சர்வதேச நெருக்கடி ஒரு மிகப்பெரிய உள்ளூர் பேரிடராக உருவெடுத்துள்ளது. அக்னி நட்சத்திரம் தொடங்கவுள்ள நிலையில், இங்கு ஏசி என்பது இனி எந்த வகையிலும் ஒரு ஆடம்பரப் பொருள் அல்ல; அது குழந்தைகள் மற்றும் முதியவர்களை வெப்ப அலைகளிலிருந்து காக்கும் ஒரு தட்பவெப்ப அத்தியாவசியமாக மாறிவிட்டது. சென்னையின் கான்கிரீட் காடுகளிலும், மதுரை, திருச்சியின் சுட்டெரிக்கும் வெயிலிலும் வாழும் மக்களுக்கு ஏசி வாங்கும் ஆரம்பச் செலவு ஒருபுறம் கழுத்தை நெரிக்கிறது என்றால், மறுபுறம் தமிழக மின்சார வாரியத்தின் (TANGEDCO) உயர்த்தப்பட்ட மின் கட்டண முறை (EB Tariff) மாதந்தோறும் அவர்களை வதைக்கிறது. விலையேற்றமும், மின்கட்டணமும் இணைந்து நடுத்தர வர்க்கத்தினரின் மாதாந்திர பட்ஜெட்டில் ஒரு மீள முடியாத மிகப்பெரிய ஓட்டையை ஏற்படுத்தியுள்ளன.

பண்டிகைக் காலத்திற்காகக் காத்திருப்பதும், சாமர்த்தியமாக வாங்குவதும் தீர்வாகுமா?

இந்த இருண்ட பொருளாதாரச் சூழலில், நுகர்வோர் தரப்பிலும் சில்லறை வர்த்தக ஆலோசகர்கள் தரப்பிலும் ஒரு மாற்று வாதமும், தற்காப்பு உத்தியும் வலுவாக முன்வைக்கப்படுகிறது. தொடர்ச்சியாகப் பொருட்களின் விலைவாசி உயரும்போது, அவசரத்தில் உடனடியாகப் பொருட்களை வாங்குவதைத் தவிர்த்துவிட்டு, சந்தை சற்றே அமைதியடையும் வரையோ அல்லது தீபாவளி, ஆயுத பூஜை போன்ற பண்டிகைக் காலச் சலுகைகள் அறிவிக்கப்படும் வரையோ காத்திருப்பது புத்திசாலித்தனமான முடிவாக இருக்குமா என்ற நியாயமான கேள்வி எழுகிறது. மேலும், நவீன ‘ஸ்மார்ட் பையிங்’ (Smart Buying) முறைகளைக் கையாளுவதன் மூலம் இந்த விலைவாசி ஏற்றத்தின் தாக்கத்தை பெருமளவு முறியடிக்க முடியும் என்று சந்தை நிபுணர்கள் வாதிடுகின்றனர்.

இந்த மாற்று வாதத்தின் அடிப்படை உத்திகள் மிகவும் நடைமுறை சார்ந்தவை. ஆன்லைன் மற்றும் ஆஃப்லைன் சந்தைகளை நுணுக்கமாக ஒப்பிட்டுப் பார்ப்பது, குறிப்பிட்ட வங்கிகளின் கிரெடிட் கார்டு கேஷ்பேக் சலுகைகளை முழுமையாகப் பயன்படுத்துவது ஆகியவை இதில் அடங்கும். எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, 2026-ம் ஆண்டின் புதிய மாடல்களுக்குப் பின்னால் ஓடாமல், கிடங்குகளில் தேங்கியுள்ள 2025-ம் ஆண்டின் பழைய இருப்பு (Inventory) மாடல்களைக் குறிவைத்து வாங்குவது பல ஆயிரங்களை மிச்சப்படுத்தும். மேலும், தேவையில்லாமல் வீட்டின் அளவை மீறிய அதிக டன் அளவுள்ள ஏசியை வாங்குவதைத் தவிர்த்து, அறையின் சதுரடிக்கு ஏற்ற சரியான இன்வெர்ட்டர் ஏசிக்களைத் தேர்ந்தெடுப்பது, நீண்ட கால அடிப்படையில் மாதாந்திர மின் கட்டணத்தைக் கணிசமாகக் குறைக்கும் என்ற நடைமுறை உண்மையும் இந்த வாதத்தில் பொதிந்துள்ளது.

“சர்வதேசச் சந்தை எவ்வளவுதான் கொந்தளித்தாலும், பழைய மாடல் இருப்புக்களைக் (2025 Inventory) குறிவைப்பதும், சரியான வங்கிச் சலுகைகளை இணைத்துப் பயன்படுத்துவதும் நுகர்வோரை இந்த விலையேற்ற வலையிலிருந்து ஓரளவு காப்பாற்றும்; சில்லறை வியாபாரிகள் தங்கள் இருப்பைக் காலி செய்ய வழங்கும் மறைமுகத் தள்ளுபடிகளை நுகர்வோர் சாதுரியமாகப் பயன்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும்,” என்பது சில்லறை வர்த்தக ஆலோசகர்களின் வலுவான மாற்று வாதமாக உள்ளது.

ஆனால், இந்தத் தற்காப்பு உத்தியிலும், காத்திருப்பு வியூகத்திலும் ஒரு பெரிய ஆபத்து ஒளிந்துள்ளது. சில்லறை வியாபாரிகளின் லாப வரம்பு (Margin) ஏற்கனவே வரலாறு காணாத அளவில் சுருங்கிவிட்டதால், அவர்கள் தற்போதே வாடிக்கையாளர்களுக்கு வழங்கும் தள்ளுபடிகளைக் குறைக்கத் தொடங்கிவிட்டனர். பண்டிகைக் காலம் வரும்போது, பொருட்களின் அடிப்படை விலையே இன்னும் 15 சதவீதம் அதிகரித்திருந்தால், அப்போது கண்கட்டி வித்தையாக வழங்கப்படும் 5 சதவீதத் தள்ளுபடி எந்த வகையிலும் நுகர்வோருக்கு உண்மையான லாபகரமாக அமையப் போவதில்லை என்பதை நாம் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும். காத்திருப்பு என்பது சில நேரங்களில் அதிக விலைகொடுத்து ஏமாறுவதற்கே வழிவகுக்கும்.

இறக்குமதி மோகமும், அத்தியாவசியத்தின் விலையும்: இறுதித் தீர்ப்பு

நான்கு மாதங்களில் நான்கு முறை விலை உயர்வு என்பது வெறும் தற்காலிகச் சந்தை அபாயம் மட்டுமல்ல; அது பல தசாப்தங்களாகத் தொடரும் இந்தியாவின் உற்பத்திக் கொள்கைகளில் உள்ள ஆழமான கட்டமைப்பு ரீதியான தோல்வியின் அப்பட்டமான வெளிப்பாடு. ‘மேக் இன் இந்தியா’ போன்ற மாபெரும் திட்டங்கள் மேடைகளில் முழங்கப்பட்டாலும், எலக்ட்ரானிக்ஸ் துறையின் உயிர்நாடியான செமிகண்டக்டர்கள், மெமரி சிப்கள், கம்ப்ரசர்கள் மற்றும் தாமிரம் போன்ற அடிப்படை மூலப்பொருட்களுக்கு நாம் இன்னும் சீனா, தைவான் மற்றும் மேற்கத்திய நாடுகளின் இறக்குமதியையே முழுமையாக நம்பியிருக்கிறோம். உலகத்தின் எந்த மூலையில் ஒரு போர் மூண்டாலும், அதன் நேரடித் தாக்கம் தமிழ்நாட்டின் ஒரு நடுத்தரக் குடும்பத்தின் மாதாந்திர தவணையில் (EMI) எதிரொலிக்கிறது என்பதுதான் நாம் வாழும் பொருளாதாரக் கட்டமைப்பு.

தற்போதைய சூழலில், மாதாந்திரத் தவணை திட்டங்களை (EMI) மட்டுமே முழுமையாக நம்பி ஏசி, பிரிட்ஜ் மற்றும் ஸ்மார்ட்போன்களை வாங்கும் குறைந்த மற்றும் நடுத்தர வருமானம் கொண்ட வாடிக்கையாளர்களின் நிலைமை மிகவும் பரிதாபகரமானது. அடிப்படை விலையே 15 சதவீதம் வரை உயர்ந்திருப்பதால், அதற்கான வட்டியும், ஆரம்ப முன்பணமும் (Downpayment) கணிசமாக அதிகரித்து, ஏழை எளிய மக்களை ஒரு தீராத கடன் வலைக்குள் தள்ளுகிறது. மறுபுறம், சென்னை ரிச்சி ஸ்ட்ரீட் உள்ளிட்ட மாநிலம் முழுவதும் உள்ள உள்ளூர் சில்லறை வர்த்தகர்களும், வாடிக்கையாளர்களின் வருகை குறைந்து விற்பனை மந்தமாவதால் கடுமையாகப் பாதிக்கப்பட்டுள்ளனர். நிலைமையைச் சமாளிக்க, மூலப்பொருட்களுக்கான இறக்குமதி வரியைத் தற்காலிகமாகவாவது தளர்த்த வேண்டும் எனத் தொழில்துறையினர் அரசிடம் தொடர்ந்து கோரிக்கை விடுத்து வருகின்றனர்.

சந்தை நிலவரங்களையும், உலகளாவிய அரசியல் நகர்வுகளையும் முழுமையாக ஆராயும்போது வெளிப்படும் இறுதித் தீர்ப்பு இதுதான்: உள்நாட்டில் மின்னணு உதிரிபாகங்களின் உற்பத்தியில் நாம் உண்மையான தற்சார்பு நிலையை அடையும் வரை, அரசாங்கம் அவ்வப்போது வழங்கும் எந்தவொரு வரிக்குறைப்பும் வெறும் தற்காலிக வலி நிவாரணியாகவே செயல்படும். உலகளாவிய பொருளாதாரக் காய்ச்சலுக்கு, உள்ளூர் வரிக்குறைப்புகள் ஒருபோதும் நிரந்தரத் தீர்வாகாது. இந்த ஏப்ரல் மாத இறுதியில் வரப்போகும் தவிர்க்க முடியாத நான்காவது விலை உயர்வு, கோடையின் வெம்மையோடு சேர்ந்து நடுத்தர வர்க்கத்தின் மீது விழும் மற்றொரு கொடூரமான பொருளாதார சவுக்கடி என்பதை எவராலும் மறுக்க முடியாது.

நாளை இந்தியா ஆய்வு

இந்தச் செய்தியின் ஆழமான சமூக மற்றும் மூலோபாய முக்கியத்துவம் என்னவென்றால், இந்தியாவின் மின்னணு மற்றும் நுகர்வோர் உற்பத்தித் துறை இன்னும் முழுமையான தற்சார்பை அடையவில்லை என்பதை இது அப்பட்டமாகக் காட்டுகிறது. வெறும் வெளிநாட்டு உதிரிபாகங்களை ஒன்றிணைக்கும் அசெம்பிளிங் மையங்களாக (Assembling Hubs) மட்டுமே நாம் செயல்படுவதால், உலகளாவிய விநியோகச் சங்கிலியில் ஏற்படும் ஒரு சிறு விரிசல்கூட, தமிழ்நாட்டின் சாமானியர்களைக் கடுமையாகப் பாதிக்கிறது. இதில் நிஜமாக லாபமடைபவர்கள் யார் என்றால், சந்தை விலையேற்றத்தைக் காரணமாகக் காட்டி அதிகத் தொகைக்குக் கடன்களை வழங்கி, நீண்ட கால வட்டி ஈட்டும் கார்ப்பரேட் நிதி நிறுவனங்கள் (Corporate Financiers) மட்டுமே. மறுபுறம், பெருமளவில் நஷ்டமடைவது ரிச்சி ஸ்ட்ரீட் போன்ற பாரம்பரிய சில்லறை வர்த்தக மையங்களும், அதிக இஎம்ஐ மற்றும் இருமடங்கு மின் கட்டணச் சுமையால் தவிக்கும் நடுத்தர வர்க்க மக்களுமே ஆவர்.

இது ஒரு வரலாற்றுத் தொடர்கதையாகும். அரசாங்கம் உள்நாட்டில் வரிகளைக் குறைத்து மக்களுக்குச் சலுகை வழங்கும்போதெல்லாம், சர்வதேசப் பொருளாதார அதிர்ச்சிகளும், இறக்குமதிப் பணவீக்கமும் (Imported Inflation) அந்தச் சலுகையைச் சத்தமில்லாமல் உறிஞ்சிவிடுகின்றன என்பது பல தசாப்தங்களாகத் தொடரும் மாறாத பொருளாதார விதி. வரவிருக்கும் வாரங்களில் வாசகர்கள் கவனிக்க வேண்டிய மூன்று முக்கிய நகர்வுகள்: 1. செமிகண்டக்டர் மற்றும் தாமிரத்தின் மீதான இறக்குமதி வரியை ஒன்றிய அரசு நெருக்கடி நிலை கருதி அவசரமாகக் குறைக்குமா?

2. விலையேற்றத்தைத் தாள முடியாமல் இஎம்ஐ கடன் தவணை தவறுவோரின் (Default rate) எண்ணிக்கை தமிழகத்தில் வரலாறு காணாத அளவில் அதிகரிக்குமா? 3. விற்பனையாகாமல் தேங்கிக் கிடக்கும் பொருட்களை எப்படியாவது விற்றுத் தீர்க்க, உள்ளூர் வியாபாரிகள் அறிவிக்கப்படாத நேரடி மற்றும் ரகசியத் தள்ளுபடிகளை வழங்குவார்களா என்பதைப் பொறுத்திருந்துதான் பார்க்க வேண்டும்.

நாளை இந்தியா கருத்து: வரிக்குறைப்பு என்ற பெயரில் அரசாங்கம் காட்டும் மாயாஜாலங்கள், உலகச் சந்தையின் பணவீக்கச் சூறாவளிக்கு முன் ஒருபோதும் தாக்குப்பிடிக்காது என்பது மீண்டும் ஒருமுறை நிரூபணமாகியுள்ளது. அடிப்படை உதிரிபாக உற்பத்தியில் நாடு உண்மையான தற்சார்பு அடையாதவரை, சாமானிய மக்களின் ஒவ்வொரு கோடைக்காலமும் சுட்டெரிக்கும் பொருளாதார நெருக்கடியாகவே விடியும்.