சமூக வலைத்தள மோகம், சுற்றுலாத் தலங்களில் பாதுகாப்பு இன்மை, மற்றும் பெற்றோர்களின் கவனக்குறைவு ஆகிய மூன்று காரணிகளின் ஆபத்தான சங்கமமே முலாகும்மி நீர்வீழ்ச்சியில் நிகழ்ந்த மூன்று மாணவிகளின் மரணத்திற்கு வழிவகுத்தது, இது தடுக்கப்படக்கூடிய ஒரு துயரம்.
1. முன்வைக்கப்படும் குற்றச்சாட்டு
ஆர்ப்பரித்துக் கொட்டும் முலாகும்மி நீர்வீழ்ச்சியின் ரம்மியமான சத்தம், அந்த அடர்ந்த வனப்பகுதியின் அமைதியைத் கிழித்துக் கொண்டிருந்தது. ஆந்திராவின் அனந்தகிரி மண்டலத்தில் உள்ள அந்த இயற்கை எழில் கொஞ்சும் சூழலில், கையில் ஸ்மார்ட்ஃபோனுடன் நின்றிருந்த நான்கு பதின்பருவ சிறுமிகளின் முகத்தில் பெருமகிழ்ச்சி.
இன்னும் கொஞ்சம் தள்ளி நின்றால் நீர்வீழ்ச்சியின் முழுப் பின்னணியும் ‘ஃப்ரேமில்’ கச்சிதமாக வந்துவிடும் என நினைத்து, ஆபத்தான வழுக்குப் பாறையின் விளிம்பிற்குச் சென்றனர். கேமராவை நோக்கி அவர்கள் உதிர்த்த அந்தச் சிரிப்புதான், அவர்களின் வாழ்க்கையின் கடைசிப் புன்னகையாக இருக்கும் என அவர்கள் ஒருபோதும் நினைத்திருக்க மாட்டார்கள். ஒரு சிறு கவனச்சிதறல், அடுத்த நொடி அந்த அழகிய நீர்வீழ்ச்சி மூன்று இளம் உயிர்களை இரக்கமின்றி காவு வாங்கியது.
தேசிய ஊடகங்கள் மற்றும் உள்ளூர் செய்திகள் வெளியிட்ட தகவல்களின்படி, ஆந்திரப் பிரதேச மாநிலம் அனந்தகிரி மண்டலத்தில் உள்ள முலாகும்மி நீர்வீழ்ச்சிக்கு ஜம்புவலசா கிராமத்தைச் சேர்ந்த நான்கு சிறுமிகள் சுற்றுலா சென்றுள்ளனர். திரிஷா (17), ரத்னகுமாரி (16), பவித்ரா (16) ஆகிய மூன்று மாணவிகளும், அவர்களது தோழியான மற்றொரு சிறுமியும் அங்கு ஆனந்தமாகக் குளித்து மகிழ்ந்துள்ளனர். இந்த நீர்வீழ்ச்சி பல நூறு அடி உயரத்தில் இருந்து விழும் ரம்மியமான காட்சியைத் தன்னகத்தே கொண்டது. இயற்கையின் பேரழகைக் கண்ட அந்த நான்கு சிறுமிகளும், முதலில் பாதுகாப்பான இடங்களில்தான் நின்று புகைப்படங்களை எடுத்துக் கொண்டு இருந்திருக்கிறார்கள்.

ஆனால், இன்னும் சிறந்த ‘ஆங்கிள்’ வேண்டும் என்ற ஆசைதான் அவர்களை மரணத்தின் விளிம்பிற்கு இழுத்துச் சென்றுள்ளது. சமூக வலைத்தளங்களில் பதிவேற்றுவதற்காக நீர்வீழ்ச்சியின் அருகே ஆபத்தான பாறையில் ஏறி நின்று செல்ஃபி எடுக்க முயன்றிருக்கிறார்கள். அப்போது எதிர்பாராதவிதமாக பாறையில் வழுக்கி, நால்வரும் நிலைகுலைந்து ஆழமான சுழல் நிறைந்த தண்ணீரில் விழுந்துள்ளனர். இதில் திரிஷா, ரத்னகுமாரி, பவித்ரா ஆகிய மூன்று மாணவிகளும் கண் இமைக்கும் நேரத்தில் நீரில் மூழ்கி பரிதாபமாக உயிரிழந்தனர்.
இந்தச் சம்பவம் வெறுமனே ஒரு விபத்து மட்டுமல்ல; இளைய தலைமுறையை பீடித்துள்ள சமூக வலைத்தள மோகத்தின் கோர முகத்தை மீண்டும் ஒருமுறை தோலுரித்துக் காட்டியுள்ளது. இன்ஸ்டாகிராமிலும் ஃபேஸ்புக்கிலும் கிடைக்கும் சில நூறு ‘லைக்’குகளுக்காக, தங்கள் இன்னுயிரையே பணயம் வைக்கும் மனநிலைக்கு இளைஞர்கள் தள்ளப்பட்டுள்ளனர். இது ஒரு தீவிரமான உளவியல் சிக்கலாகவே மாறி வருகிறது.
உயிர் தப்பிய சிறுமி கடுமையான மன அதிர்ச்சியிலும், லேசான காயங்களுடனும் உள்ளூர் மருத்துவமனையில் சிகிச்சை பெற்று வருகிறார். “சரியான கோணத்தில் செல்ஃபி எடுப்பதற்காகப் பின்னால் நகர்ந்தபோது எதிர்பாராதவிதமாக கால் வழுக்கி நால்வரும் ஒருசேர தண்ணீரில் விழுந்துவிட்டோம்” என அவர் போலீஸாரிடம் கண்ணீருடன் வாக்குமூலம் அளித்துள்ளார்.
2. ஆதாரங்கள்
உலகிலேயே செல்ஃபி எடுக்கும்போது ஏற்படும் மரணங்களில் இந்தியா தொடர்ந்து முதலிடத்தில் இருப்பது மிகவும் அதிர்ச்சியளிக்கும் உண்மையாகும். 2011 முதல் இன்று வரை நிகழ்ந்த உலகளாவிய செல்ஃபி மரணங்களில் 50 சதவீதத்திற்கும் அதிகமானவை இந்தியாவில்தான் நிகழ்ந்துள்ளன; அதிலும் குறிப்பாக நீர்நிலைகளில்தான் அதிக உயிரிழப்புகள் பதிவாகியுள்ளன. உளவியல் நிபுணர்களின் கூற்றுப்படி, இது வெறும் புகைப்படம் எடுக்கும் ஆர்வம் அல்ல; சமூக அங்கீகார தேடல் (Validation seeking) என்ற அபாயகரமான மனநோயின் வெளிப்பாடாகும்.
விபத்து நடந்த பகுதி எந்தவித தொலைத்தொடர்பு வசதியும் இல்லாத அடர்ந்த வனப்பகுதியாகும். இதனால் அங்கு நடந்த இந்த கோர விபத்து உடனடியாக யாருக்கும் தெரியவரவில்லை. தண்ணீரில் விழுந்த நால்வரில், அதிர்ஷ்டவசமாக ஒரு சிறுமி மட்டும் மரணப் போராட்டத்திற்குப் பிறகு பாறை ஒன்றைப் பிடித்துக் கொண்டு உயிர் தப்பினார்.
உயிர் பிழைத்த அந்த ஒற்றைச் சிறுமி அளித்த தகவலின் பேரில்தான், இந்தத் துயரச் சம்பவமே வெளிச்சத்திற்கு வந்தது. தகவல் அறிந்து சம்பவ இடத்திற்கு விரைந்து வந்த உள்ளூர் போலீஸார், அப்பகுதி மக்களின் உதவியுடன் பல மணி நேரம் போராடி நீரில் மூழ்கிய மூன்று மாணவிகளின் சடலங்களையும் மீட்டனர். வனப்பகுதியின் கரடுமுரடான புவியியல் அமைப்பு, முறையான சாலை வசதிகள் இல்லாதது போன்றவை மீட்புப் பணிகளில் கடுமையான தாமதத்தை ஏற்படுத்தின.
அனந்தகிரி வனப்பகுதி ஜம்புவலசா கிராமத்திற்கு மிகவும் அருகாமையில் இருப்பதால், உள்ளூர் சிறுமிகள் என்ற அடிப்படையில் வனத்துறை சோதனைச் சாவடிகளில் எவ்வித கெடுபிடியும் இன்றி அனுமதிக்கப்பட்டுள்ளனர்.
3. எதிர்வாதம் மற்றும் மறுப்பு
முறையான வழிகாட்டிகளோ, பெரியவர்களோ இல்லாமல் பதின்பருவ சிறுமிகள் தன்னிச்சையாகச் சென்றதே இந்த விபரீதத்திற்குக் காரணமாக அமைந்துள்ளது.
ஒருபுறம் இளைஞர்களின் பொறுப்பற்றத்தன்மை காரணமென்றாலும், மறுபுறம் அரசாங்கத்தின் கடுமையான அலட்சியமும் இந்த மரணங்களுக்குப் பொறுப்பாகும். சூழலியல் சுற்றுலா (Eco-tourism) என்ற பெயரில் ஆபத்தான இடங்களைக்கூட பொதுமக்களின் பயன்பாட்டிற்குத் திறந்துவிடும் அரசுகள், அங்கு அடிப்படைப் பாதுகாப்பு வசதிகளைச் செய்து தருவதில்லை என்பது கசப்பான உண்மையாகும்.
முலாகும்மி போன்ற ஆபத்தான நீர்வீழ்ச்சிகளில் ஆழத்தைக் குறிக்கும் எச்சரிக்கைப் பலகைகளோ, விளிம்புகளில் பாதுகாப்பான இரும்புத் தடுப்பு வேலிகளோ அமைக்கப்படவில்லை. சுற்றுலாப் பயணிகளின் நடமாட்டத்தைக் கண்காணிக்க வனத்துறை மற்றும் சுற்றுலாத்துறை காவலர்களின் ரோந்துப் பணிகள் முற்றிலும் இல்லை. உயிரிழப்புகள் நடக்கும்போது மட்டும் சில நாட்கள் கட்டுப்பாடுகளை விதிப்பதும், பின்னர் மீண்டும் பழையபடியே ஆபத்தான முறையில் சுற்றுலாப் பயணிகளை அனுமதிப்பதும் அரசுத் துறைகளுக்கு வாடிக்கையாகிவிட்டது.
சமூகத்தின் எதிர்காலத் தூண்களான இளைஞர்கள், ஒரு சின்னஞ்சிறிய ஸ்மார்ட்ஃபோன் திரைக்குள் தங்கள் வாழ்க்கையைத் தொலைத்து விடுவதைத் தடுக்க வேண்டிய கட்டாயம் நமக்கு உள்ளது. இதில் அரசின் பங்கை விட, பெற்றோர்கள் மற்றும் கல்வி நிலையங்களின் பொறுப்பு மிகவும் அதிகம்.
பதின்பருவ பிள்ளைகள் நண்பர்களுடன் சுற்றுலா செல்லும்போது, அவர்கள் செல்லும் இடத்தின் பாதுகாப்பு குறித்துப் பெற்றோர்கள் முன்கூட்டியே முழுமையாக விசாரிக்க வேண்டும். பள்ளிகள் மற்றும் கல்லூரிகளில், சமூக வலைத்தளங்களின் மாயை குறித்தும், சுற்றுலாப் பாதுகாப்பு குறித்தும் உளவியல் ரீதியான விழிப்புணர்வு வகுப்புகள் நடத்தப்பட வேண்டும். நிகழ்வின் அழகை கண்களால் ரசிப்பதை விட, கேமரா லென்ஸ்கள் வழியாக மட்டுமே பார்க்கும் இளைய தலைமுறையின் பழக்கத்தை மாற்றுவதற்கான ஆக்கப்பூர்வமான உரையாடல்கள் குடும்பங்களில் தொடங்கப்பட வேண்டும்.
4. தீர்ப்பு
இந்த ஆந்திரச் சம்பவம், அண்டை மாநிலமான தமிழகத்திற்கும் ஒரு மிகப்பெரிய எச்சரிக்கை மணியாகும். மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைகளிலும், கிழக்குத் தொடர்ச்சி மலைகளிலும் கொட்டிக்கிடக்கும் தமிழக நீர்வீழ்ச்சிகள், தினசரி ஆயிரக்கணக்கான இளைஞர்களை ஈர்க்கின்றன. ஆனால், இங்கும் பாதுகாப்பு நிலைமை கவலைக்கிடமாகவே உள்ளது. குறிப்பாக கோடைக்கால விடுமுறைகள் நெருங்கும் வேளையில், தமிழகத்தின் பல்வேறு பகுதிகளிலிருந்தும் இளைஞர் பட்டாளங்கள் இருசக்கர வாகனங்களில் அருவிகளை நோக்கிப் படையெடுக்கத் தொடங்கியுள்ளனர்.
தருமபுரி ஒகேனக்கல், தென்காசி குற்றாலம், பொள்ளாச்சி குரங்கு அருவி போன்ற தமிழகத்தின் பிரதான சுற்றுலாத் தலங்களில், ஆபத்தான பாறைகளில் நின்று செல்ஃபி எடுக்கும் இளைஞர்களின் எண்ணிக்கை நாளுக்கு நாள் அதிகரித்து வருகிறது. தேனி மாவட்டம் கும்பக்கரை, கோவை மாவட்டம் வைதேகி நீர்வீழ்ச்சி போன்ற ஆள் அரவமற்ற அடர்ந்த வனப்பகுதி அருவிகளில், எந்தவிதமான முன்னெச்சரிக்கையும் இன்றி ஆபத்தான சாகசங்களில் ஈடுபடுவது தொடர்கதையாகி வருகிறது. தமிழக வனத்துறை மற்றும் காவல்துறை ஆபத்தான பகுதிகளில் செல்ஃபி எடுக்கத் தடை விதித்து, மீறுபவர்களுக்கு அபராதம் விதித்தாலும், கண்காணிப்பு இல்லாத இடங்களில் விபத்துகள் தொடர்கின்றன. விடுமுறை நாட்களில் சிறப்பு வனக்காவலர்களை நியமித்து தீவிர ரோந்துப் பணிகளை மேற்கொள்ள வேண்டியது அவசியமாகும்.
இயற்கையின் அழகை ரசிப்பது மனிதனின் அடிப்படை உரிமைதான்; ஆனால் அந்த இயற்கை தன் எல்லை மீறுபவர்களை ஒருபோதும் மன்னிக்காது என்பதைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். சில நொடி மாயையான சமூக வலைத்தள புகழுக்காக, ஈடுசெய்ய முடியாத உயிரைப் பணயம் வைப்பது துணிச்சல்ல, ஈனத்தனம் என்பதை இளைய சமூகம் உணரும் வரை இதுபோன்ற துயரங்களைத் தடுக்கவே முடியாது.
மனநல நெருக்கடியில் உள்ளவர்களுக்கு: iCall helpline: 9152987821 | Vandrevala Foundation: 1860-2662-345 (24/7)

