ஓர் அரசு, சாமானிய விவசாயிகளின் மேம்பாட்டிற்காக கோடிக்கணக்கில் செலவழித்து ஒரு பிரம்மாண்டமான விழாவை நடத்துகிறது. ஆனால், அதே அரசின் அந்த ‘நலத்திட்ட’ விழாவிற்கான பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகளே, ஒரு சாமானியரின் உயிரைப் பறிக்கும் கொடிய ஆயுதமாக மாறும் என்ற அதிர்ச்சியூட்டும் முரண்பாட்டை உங்களால் கற்பனை செய்ய முடிகிறதா? மத்தியப் பிரதேச மாநிலத்தில் அரங்கேறியுள்ள ஒரு மரணம், இந்திய ஜனநாயகத்தின் முகத்திரையைக் கிழித்தெறிந்திருக்கிறது. மக்களின் வரிப்பணத்தில் இயங்கும் உயிர்காக்கும் மருத்துவக் கட்டமைப்புகள், யாருக்காக முன்னுரிமை அளிக்க வேண்டும் என்ற அடிப்படை அறத்தை இந்தச் சம்பவம் கேள்விக்குள்ளாக்கியுள்ளது.
விஐபி பந்தாவா, மனித உயிர் பெரிதா? – பறிபோன பத்திரிகையாளரின் உயிர்
தேசிய ஊடகமான என்.டி.டி.வி (NDTV) மற்றும் உள்ளூர் ஊடகங்கள் உறுதிப்படுத்தியபடி, மத்தியப் பிரதேசத்தின் ரைசென் மாவட்டத்தில் நடந்த ஒரு விபத்து, சாதாரண விபத்தாகத் தொடங்கி, அரசின் நிர்வாகப் படுகொலையாக முடிவடைந்திருக்கிறது. ‘ஸ்வர்ண் மங்கலம்’ (Swarn Mangalam) என்ற மாத இதழின் ஆசிரியர் தீபக் சோனி, முறையான மருத்துவப் போக்குவரத்து கிடைக்காமல் பலியான சம்பவம், அரசியல்வாதிகளின் ‘விஐபி கலாச்சாரத்தால்’ சாமானியர்களின் உயிர்கள் எவ்வாறு துச்சமாக மதிக்கப்படுகின்றன என்பதை வெளிச்சத்திற்குக் கொண்டு வந்துள்ளது. ஒரு மனித உயிர் ஊசலாடிக்கொண்டிருக்கும்போது, அதிகார வர்க்கத்தின் சொகுசுக்காக ஆம்புலன்ஸ்கள் வரிசைகட்டி நின்ற அவலம் இது.
கடந்த வெள்ளிக்கிழமையன்று, ரைசென் மாவட்டத்தில் நடைபெற்ற விவசாயக் கண்காட்சி தொடர்பான செய்திகளைச் சேகரிக்கச் சென்ற பத்திரிகையாளர் தீபக் சோனி எதிர்பாராத விதமாக ஒரு கோரமான சாலை விபத்தில் சிக்கினார்.
ரத்த வெள்ளத்தில் மிதந்த அவரை, அக்கம்பக்கத்தினர் உடனடியாக மீட்டு ரைசென் மாவட்ட அரசு மருத்துவமனையில் அனுமதித்தனர். அங்கு அவரைப் பரிசோதித்த மருத்துவர்கள், அவரது உடல்நிலை மிகவும் கவலைக்கிடமாக இருப்பதாகவும், உடனடியாகத் தலைநகர் போபாலில் உள்ள உயர் மருத்துவமனைக்கு மாற்ற வேண்டும் என்றும் அறிவுறுத்தினர்.
ஒரு நோயாளியை மேல் சிகிச்சைக்காகப் பரிந்துரைத்த மறுகணமே, மாவட்ட மருத்துவமனை நிர்வாகம் அதற்கான ஆம்புலன்ஸ் வசதியை ஏற்படுத்திக் கொடுத்திருக்க வேண்டும். அதுதான் மருத்துவ நெறிமுறை. ஆனால், தீபக் சோனியின் மரண சாசனத்தை அந்த மாவட்ட மருத்துவமனையின் நிர்வாகமே எழுதத் தொடங்கியது.
அரசு மருத்துவமனையில் இருந்த அனைத்து ஆம்புலன்ஸ்களும் மாயமாகியிருந்தன. அவசர சிகிச்சைக்கான வாகனங்கள் எங்கே சென்றன என விசாரித்தபோது, அங்கிருந்த செவிலியர்களும் ஊழியர்களும் அளித்த பதில் ஒட்டுமொத்த குடும்பத்தையும் உறையச் செய்தது.

3 மணி நேரப் போராட்டம்: ஆம்புலன்ஸை முடக்கிய ‘விஐபி’ கலாச்சாரம்
தீபக் சோனியின் குடும்பத்தினர் ஆம்புலன்ஸுக்காக மருத்துவமனை வளாகத்தில் அங்கும் இங்கும் ஓடித் தவித்தனர். சுமார் இரண்டு முதல் மூன்று மணி நேரம் வரை, உயிருக்குப் போராடிக்கொண்டிருந்த அந்தப் பத்திரிகையாளருக்கு அரசு தரப்பிலிருந்து ஒரு ஆம்புலன்ஸ் கூட வழங்கப்படவில்லை.
இந்தக் கொடூரமான தாமதத்திற்குக் காரணம், மத்தியப் பிரதேச மாநிலத்தின் முதலமைச்சர் மோகன் யாதவ், மத்திய பாதுகாப்புத் துறை அமைச்சர் ராஜ்நாத் சிங் மற்றும் மத்திய விவசாயத் துறை அமைச்சர் சிவராஜ் சிங் சவுகான் ஆகியோர் கலந்துகொண்ட விஐபி நிகழ்ச்சிதான். அந்த பிரம்மாண்டமான நிகழ்ச்சியின் “விஐபி பணிகளுக்காகவே” மாவட்ட அரசு மருத்துவமனையில் இருந்த அனைத்து ஆம்புலன்ஸ்களும் திருப்பி விடப்பட்டிருந்தன.
விவசாயிகளின் நலனுக்காகத் தங்களை அர்ப்பணித்துக்கொண்டதாகக் கூறிக்கொள்ளும் ‘மாமா’ சிவராஜ் சிங் சவுகான் போன்ற தலைவர்களின் பாதுகாப்பிற்காக, ஒரு நிஜமான விவசாயப் பத்திரிகையாளரின் உயிர் காக்கப்படாமல் விடப்பட்டது பெருமுரண்.
நேரம் கடந்து கொண்டே இருந்ததால், செய்வதறியாது திகைத்த குடும்பத்தினர், வேறு வழியின்றித் தங்கள் சொந்தப் பொறுப்பில் ஒரு தனியார் வாகனத்தை அதிக விலைகொடுத்து ஏற்பாடு செய்தனர். போபாலுக்கு அந்தத் தனியார் வாகனத்தில் தீபக் சோனி கொண்டு செல்லப்பட்டார். ஆனால், மருத்துவத்துறையின் பொன்னான நேரம் (Golden Hour) விஐபிகளின் பந்தாவிற்காக விரயமாக்கப்பட்டதால், வழியிலேயே அவர் பரிதாபமாக உயிரிழந்தார்.
ரைசென் மாவட்ட அரசு மருத்துவமனையின் தலைமை மருத்துவ அதிகாரி (CMO) யஷ்பால் பாலியன், ஆம்புலன்ஸ்கள் அனைத்தும் விஐபி ஏற்பாடுகளில் ஈடுபட்டிருந்ததை ஒப்புக்கொண்டதாக அதிர்ச்சியூட்டும் தகவல்கள் வெளியாகியுள்ளன.
விஐபி கான்வாய்களும் விதிமீறல்களும்: சட்டம் சொல்வது என்ன?
இங்கு எழும் மிக முக்கியமான கேள்வி: விஐபி நிகழ்ச்சிகளுக்காக அவசர சிகிச்சைக்கான ஆம்புலன்ஸ்களை முழுமையாகப் பயன்படுத்த விதிகளில் இடமுண்டா? இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் 21-வது பிரிவு வழங்கும் ‘வாழும் உரிமை’ என்பதைவிட, அரசியல்வாதிகளின் ‘ப்ளூ புக்’ (Blue Book) பாதுகாப்பு நெறிமுறைகள் உயர்ந்தவையா?
விஐபிக்களுக்கு ‘இசட் ப்ளஸ்’ (Z-plus) பாதுகாப்பு வழங்கப்படும்போது, அவர்களின் கான்வாயில் மேம்பட்ட உயிர் காக்கும் வசதிகள் கொண்ட ஆம்புலன்ஸ் (Advanced Life Support – ALS) கட்டாயம் இடம்பெற வேண்டும் என்பது விதி. ஆனால், ரைசென் போன்ற ஊரக மற்றும் இரண்டாம் நிலை மாவட்டங்களில் மொத்தமே ஒன்றிரண்டு ஏஎல்எஸ் ஆம்புலன்ஸ்கள்தான் இருக்கும்.
தலைவர்களின் பாதுகாப்பிற்காக, ஒட்டுமொத்த மாவட்ட மக்களுக்கும் சேவையாற்ற வேண்டிய அந்தச் சில ஆம்புலன்ஸ்களையும் ‘ஸ்டாண்ட் பை’ (Standby) ஆக முடக்கி வைப்பது சட்ட விரோதமானது. மாற்று ஏற்பாடுகள் இல்லாமல் மாவட்ட மருத்துவமனையின் அவசரகால வாகனங்களைத் திருப்பி விடுவது அப்பட்டமான மனித உரிமை மீறலாகும்.
அவசர மருத்துவ சேவைக்கான வாகனங்களுக்கு எந்நிலையிலும் முன்னுரிமை அளிக்க வேண்டும் என உச்சநீதிமன்றம் பலமுறை தெளிவான வழிகாட்டுதல்களை வழங்கியிருந்தும், அதிகார வர்க்கத்தின் விஐபி மோகம் சற்றும் குறைந்தபாடில்லை.
அனைத்து வாகனங்களும் விஐபிகளின் பாதுகாப்பிற்குச் சென்றதால், உடனடியாக மாற்று ஏற்பாடு எதையும் செய்ய இயலவில்லை என்ற அவரது வாதம், அரசு மருத்துவக் கட்டமைப்பின் அவல நிலையையே தோலுரித்துக் காட்டுகிறது. ஒரு மாவட்ட மருத்துவமனையில் அவசரகால மாற்று ஏற்பாடு முன்கூட்டியே ஏன் செய்யப்படவில்லை என்பதற்கு அவரிடம் எந்தப் பதிலும் இல்லை.
பிரச்சினை விஸ்வரூபம் எடுத்தவுடன், வழக்கமான பாணியில் பொது சுகாதாரம் மற்றும் மருத்துவக் கல்வித் துறை இணை அமைச்சர் நரேந்திர படேல் அறிக்கை ஒன்றை வெளியிட்டார். உயிரிழந்தவரின் குடும்பத்தினருக்கு இரங்கல் தெரிவித்த அவர், அலட்சியம் குறித்து விசாரணை நடத்தப்பட்டு தகுந்த நடவடிக்கை எடுக்கப்படும் என்றார்.
விசாரணை என்ற பெயரில் இந்த விவகாரம் மூடிமறைக்கப்படுமா அல்லது ஆம்புலன்ஸை முடக்கிய அதிகாரிகள் மற்றும் மாவட்ட நிர்வாகத்தின் மீது கொலை வழக்குப் பதிவு செய்யப்படுமா என்ற கேள்விக்கு அரசிடம் தற்போது மௌனமே பதிலாக உள்ளது.
அப்போதைய முதலமைச்சர் எடப்பாடி கே. பழனிசாமியின் கான்வாய்க்காக சென்னை தீவுத்திடல் அருகே ஆம்புலன்ஸ் ஒன்று போக்குவரத்து நெரிசலில் தடுத்து நிறுத்தப்பட்ட சம்பவம் பெரும் கொந்தளிப்பை ஏற்படுத்தியது. அப்போது எதிர்க்கட்சி வரிசையில் இருந்த திமுக எம்.பி கனிமொழி, “உங்கள் பாதுகாப்பிற்காக ஆம்புலன்ஸை நிறுத்துவதுதான் உங்கள் எளிமையா?” எனக் கடுமையாக விமர்சித்திருந்தார்.
தொடரும் மரணங்கள்: விஐபி கலாச்சாரத்துக்கு பலியாகும் சாமானியர்கள்
தீபக் சோனியின் மரணம் தனித்த ஒரு சம்பவம் அல்ல. இந்தியா முழுவதும் விஐபி கான்வாய்களால் ஏற்படும் ஆம்புலன்ஸ் தாமதங்கள் தொடர்கதையாகவே உள்ளன. விஐபி வாகனங்களுக்கு வழிவிடுவதற்காக, அவசரச் சிகிச்சை தேவைப்படும் நோயாளிகளை ஏற்றிச் செல்லும் ஆம்புலன்ஸ்கள் மணிக்கணக்கில் தடுத்து நிறுத்தப்படும் கொடூரம் இன்றும் தொடர்கிறது.
சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, அரசியல்வாதிகளின் கார்களில் சுழலும் சிவப்பு விளக்குகளுக்கு (Red beacon) மத்திய அரசு தடை விதித்தது. இதன் மூலம் விஐபி கலாச்சாரத்தை ஒழித்துவிட்டதாக மார்தட்டிக்கொண்டது. ஆனால், சிவப்பு விளக்குகளை அகற்றிய அரசுகள், அதிகார வர்க்கத்தின் மூளையில் ஆழமாகப் பதிந்துள்ள விஐபி திமிரை ஒழிக்கத் தவறிவிட்டன.
ரைசென் மாவட்டத்திற்கும் மேல் சிகிச்சைக்காகப் பரிந்துரைக்கப்பட்ட போபாலுக்கும் இடையிலான தூரம் சுமார் 45 கிலோமீட்டர் மட்டுமே. போக்குவரத்து நெரிசல் இல்லாத நிலையில், ஒரு மணி நேரத்திற்குள் அந்த தூரத்தைக் கடந்திருக்க முடியும். ஆனால், மூன்று மணி நேரத் தாமதம் ஒரு உயிரைக் குடித்துவிட்டது.
மத்தியப் பிரதேசத்தில் உள்ள ஊரக மருத்துவமனைகளில் நிலவும் அடிப்படை கட்டமைப்பு வசதியின்மை மற்றும் ஆம்புலன்ஸ் பற்றாக்குறை ஆகியவையே இந்த மரணத்திற்கான ஆணிவேராகும்.
விஐபி கலாச்சாரத்தால் வடமாநிலங்களில் உயிர்கள் பறிபோகும் இந்தச் சூழலில், தமிழகத்தின் அவசரகால மருத்துவ சேவை (Dravidian Model Healthcare) மற்றும் விஐபி பயண நெறிமுறைகளை ஒப்பிட்டுப் பார்ப்பது அவசியமாகிறது. தமிழகத்தில் மிகவும் வலுவாகக் கட்டமைக்கப்பட்டுள்ள ‘108’ ஆம்புலன்ஸ் சேவை, எந்தவொரு தனிப்பட்ட தலைவரின் நிகழ்ச்சிக்காகவும் ஒட்டுமொத்தமாக முடக்கப்படுவதில்லை.
இந்த விஐபி கலாச்சாரத்தின் அபாயத்தை உணர்ந்ததால்தான், 2021-ல் ஆட்சிப் பொறுப்பேற்ற முதலமைச்சர் மு.க.ஸ்டாலின் ஒரு வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க உத்தரவைப் பிறப்பித்தார். முதலமைச்சரின் கான்வாய் செல்லும்போது பொதுமக்களின் வாகனங்களை, குறிப்பாக ஆம்புலன்ஸ்களை முன்கூட்டியே தடுத்து நிறுத்தக் கூடாது எனத் தமிழக காவல்துறைக்குக் கண்டிப்பான அறிவுறுத்தல் வழங்கப்பட்டது.
பலமுறை முதலமைச்சர் மு.க.ஸ்டாலினின் கான்வாயே ஓரமாக நிறுத்தப்பட்டு, ஆம்புலன்ஸ்களுக்கு வழிவிட்ட சம்பவங்கள் தமிழகத்தில் செய்தியாகியுள்ளன. வடமாநிலங்கள் தமிழகத்தின் இந்த அவசரகால மேலாண்மை மற்றும் நெறிமுறைகளைப் பின்பற்றினால் மட்டுமே, தீபக் சோனி போன்ற அப்பாவி உயிர்கள் பலியாவதைத் தடுக்க முடியும்.

நாளை இந்தியா கருத்து: ஆம்புலன்ஸ்கள் என்பது அரசியல்வாதிகளின் அணிவகுப்பை அலங்கரிக்கும் கண்காட்சிப் பொருட்கள் அல்ல, அவை சாமானியர்களின் உயிர் காக்கும் நடமாடும் மருத்துவமனைகள். விஐபி பாதுகாப்பைக் காரணம் காட்டி மருத்துவச் சேவையை மறுப்பது நிர்வாகத் தோல்வி மட்டுமல்ல, அரசு இயந்திரத்தால் நடத்தப்படும் அமைப்புரீதியான படுகொலையாகும்.

