தமிழக சட்டமன்றத் தேர்தலில் எந்தக் கட்சிக்கும் அறுதிப் பெரும்பான்மை கிடைக்காத நிலையில், சித்தாந்த முரண்பாடுகளைத் தாண்டி விஜய்யின் தமிழக வெற்றிக் கழகத்திற்கு மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி நிபந்தனையற்ற ஆதரவு அளித்திருப்பது வெறும் அரசியல் சமரசம் அல்ல; மாறாக, ஆளுநர் மாளிகையைத் தங்களுக்குச் சாதகமாகப் பயன்படுத்தி பா.ஜ.க பின்புலத்துடன் அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றத் துடிக்கும் எதிர் முகாமின் திட்டங்களை முறியடிப்பதற்கான மிக நுட்பமான அரசியல் வியூகமாகும்.
தமிழ்நாடு அரை நூற்றாண்டு கால திராவிட இருதுருவ அரசியலில் இருந்து விடுபட்டு, ஒரு புதிய அரசியல் சகாப்தத்திற்குள் தடம் பதித்துள்ளது. நடந்து முடிந்த சட்டமன்றத் தேர்தலில் ஆளுங்கட்சியான தி.மு.க கூட்டணி எதிர்பாராத தோல்வியைத் தழுவியுள்ளது. அதேவேளையில், பிரதான எதிர்க்கட்சியான அ.தி.மு.க மற்றும் பா.ஜ.க கூட்டணிக்கும் ஆட்சியமைப்பதற்கான பெரும்பான்மை இடங்கள் கிடைக்கவில்லை. இந்த இரு பெரும் கூட்டணிகளுக்கும் இடையில், நடிகர் விஜய் தலைமையிலான தமிழக வெற்றிக் கழகம் (தவெக) தனிப்பெரும் கட்சியாக உருவெடுத்து ஒட்டுமொத்த அரசியல் களத்தையும் தன் வசப்படுத்தியுள்ளது.

இந்த அசாதாரணமான அரசியல் சூழலை நாளைஇந்தியா (NaalaiIndia) செய்தி ஊடகத்தின் தொடர் அரசியல் பகுப்பாய்வுகள் முன்கூட்டியே கணித்திருந்தன. தவெக தனிப்பெரும் கட்சியாக 108 இடங்களை வென்றிருந்தாலும், கட்சித் தலைவர் விஜய் இரண்டு தொகுதிகளில் வெற்றி பெற்றதால் ஒரு தொகுதியை ராஜினாமா செய்ய வேண்டிய கட்டாயம் உள்ளது.
இதனால் அக்கட்சியின் அதிகாரப்பூர்வ பலம் 107 ஆகக் குறைகிறது. 234 உறுப்பினர்களைக் கொண்ட தமிழக சட்டமன்றத்தில் ஆட்சியமைக்கத் தேவையான 118 என்ற மேஜிக் எண்ணைத் தொட, தவெக-வுக்கு இன்னும் 11 சட்டமன்ற உறுப்பினர்களின் ஆதரவு தேவைப்படுகிறது. இந்த 11 இடங்கள் என்ற இடைவெளியை நிரப்ப முடியாமல் தமிழக அரசியல் தத்தளித்துக் கொண்டிருக்கும் நேரத்தில்தான், மதுரையில் இருந்து ஒரு முக்கிய அரசியல் நகர்வு அரங்கேறியுள்ளது.

தனிப்பெரும் கட்சியாக தவெக: ஆட்சியமைக்க மார்க்சிஸ்ட் கட்சியின் வியூகமும் ஆளுநரின் தாமதமும்
மதுரை நரிமேட்டில் உள்ள பிசிஎஸ் மினி ஹாலில் நடைபெற்ற தோழர் எஸ்.ஏ. பெருமாள் (எஸ்.ஏ.பி) அவர்களின் நூல் வெளியீட்டு விழாவில் பங்கேற்ற மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் (சிபிஎம்) அகில இந்தியப் பொதுச்செயலாளர் எம்.ஏ. பேபி, தமிழக அரசியலில் ஒரு மிகப்பெரிய அதிர்வலையை ஏற்படுத்தியுள்ளார். கொள்கை ரீதியாக முற்றிலும் மாறுபட்ட ஒரு புதிய கட்சிக்கு, இடதுசாரிகள் ஆட்சியமைக்க ஆதரவுக்கரம் நீட்டியிருப்பது இந்திய அரசியல் வரலாற்றில் ஒரு திருப்புமுனையாகப் பார்க்கப்படுகிறது.
தமிழ்நாடு சிபிஎம் கட்சி மாநிலச் செயற்குழு மற்றும் மாநிலக் குழு ஆகியவை கட்சியின் அரசியல் தலைமைக்குழுவுடன் (Politburo) தீவிர ஆலோசனை நடத்தி இந்த முடிவை எடுத்துள்ளன. விஜய்யின் தமிழக வெற்றிக் கழகத்தை ஆட்சியமைக்க அழைக்கக் கோரி தமிழக ஆளுநருக்கு சிபிஎம் அதிகாரப்பூர்வமாகக் கடிதம் எழுதியுள்ளது. அத்துடன், தங்கள் கட்சியின் சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள் தவெக-வுக்கு நிபந்தனையற்ற ஆதரவு அளிக்கத் தயார் எனவும் அறிவித்துள்ளது. இடதுசாரிகள் தங்களின் பாரம்பரியக் கூட்டணிக் கட்சியான திமுக தோல்வியடைந்த பிறகும், எதிர்க்கட்சி வரிசையில் அமராமல் தவெக-வை ஆதரிப்பதன் பின்னணியில் ஒரு தெளிவான ‘குறைந்தபட்ச தீமை’ (Lesser Evil) என்ற தேசிய அளவிலான வியூகம் ஒளிந்துள்ளது.

ஆட்சியமைக்க உரிமை கோரக்கூடிய ஒரு தனிப்பெரும் கட்சி இருக்கும்போது, ஆளுநர் மாளிகை அமைதி காப்பது கடுமையான விமர்சனங்களை எழுப்பியுள்ளது. விஜய் எப்படி பெரும்பான்மையை நிரூபிப்பார் என ஆளுநர் கேள்வி எழுப்புவதாகவும், அதனாலேயே அழைப்பு விடுக்கத் தாமதம் செய்வதாகவும் வெளியாகும் செய்திகள் அரசியல் சாசன நெருக்கடியை உருவாக்கியுள்ளன.
“எங்களுக்கும் திமுகவுக்கும் எந்தச் சிக்கலுமில்லை, கூட்டணி சுமூகமாகத் தொடர்கிறது. குதிரை பேரம் தொடர்பான விவாதங்கள் எழுவதற்குக் ஆளுநரின் கால தாமதமே காரணம்.”
எம்.ஏ. பேபியின் இந்த வார்த்தைகள், ஆளுநரின் தாமதம் ஜனநாயகத்திற்கு எவ்வளவு பெரிய அச்சுறுத்தலாக மாறும் என்பதைத் தெளிவாக உணர்த்துகிறது. சட்டமன்றத்தில் பெரும்பான்மை இல்லாத ஒரு சூழலில், ஆளுநர் காலம் தாழ்த்துவது, சட்டமன்ற உறுப்பினர்களை விலைபேசும் ‘குதிரை பேரத்திற்கு’ (Horse Trading) நேரடியான அழைப்பாகவே அமையும் என இடதுசாரிகள் கருதுகின்றனர்.

எஸ்.ஆர். பொம்மை வழக்கும் வாஜ்பாய் முன்னுதாரணமும்: சட்டம் சொல்வது என்ன?
ஆளுநரின் தற்போதைய தாமதம் எந்த அளவுக்கு அரசியல் சாசனத்திற்கு முரணானது என்பதைப் புரிந்துகொள்ள, இந்திய அரசியல் வரலாற்றின் இரு முக்கிய நிகழ்வுகளை நாம் திரும்பிப் பார்க்க வேண்டும். எம்.ஏ. பேபி தனது பேட்டியில் மிகச் சரியாகச் சுட்டிக்காட்டிய வரலாற்று முன்னுதாரணங்கள் இவை.
முதலாவதாக, 1994-ல் உச்ச நீதிமன்றம் வழங்கிய எஸ்.ஆர். பொம்மை வழக்கின் வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க தீர்ப்பு.
ஒரு மாநில அரசின் பெரும்பான்மையை ஆளுநர் தனது விருப்பப்படி ராஜ்பவனில் வைத்து முடிவு செய்ய முடியாது என்பதை இந்தத் தீர்ப்பு திட்டவட்டமாக வரையறுத்தது. பெரும்பான்மை உள்ளதா இல்லையா என்பதைச் ‘சட்டமன்றத்தில் நடைபெறும் வாக்கெடுப்பு’ (Floor Test) மூலமாக மட்டுமே நிரூபிக்க முடியும். இந்த அடிப்படையான சட்ட மரபை மீறி, தவெக எப்படி பெரும்பான்மையை நிரூபிக்கும் என ஆளுநர் முன்கூட்டியே கேள்வி எழுப்புவது உச்ச நீதிமன்ற வழிகாட்டுதல்களுக்கு நேரெதிரான செயலாகும்.
இரண்டாவதாக, 1996-ம் ஆண்டு நடைபெற்ற நாடாளுமன்றத் தேர்தல். அந்தத் தேர்தலில் எந்தக் கட்சிக்கும் பெரும்பான்மை கிடைக்கவில்லை. ஆனால், பாரதிய ஜனதா கட்சி தனிப்பெரும் கட்சியாக உருவெடுத்தது.
அப்போதைய குடியரசுத் தலைவர் சங்கர் தயாள் சர்மா, பெரும்பான்மை இல்லை என்பதை அறிந்திருந்தும், சனநாயக மரபுகளின் அடிப்படையில் தனிப்பெரும் கட்சியின் தலைவர் என்ற முறையில் அடல் பிகாரி வாஜ்பாயை ஆட்சியமைக்க அழைத்தார். பெரும்பான்மையை நிரூபிக்க அவருக்கு இரண்டு வார காலம் அவகாசம் அளிக்கப்பட்டது. அந்த 13 நாள் வாஜ்பாய் அரசு பெரும்பான்மையை நிரூபிக்க முடியாமல் கவிழ்ந்தது என்பது வேறு கதை. ஆனால், அந்த முன்னுதாரணம் மிக முக்கியமானது.
1994-ல் எஸ்.ஆர். பொம்மை வழக்கின் தீர்ப்பு, அதனைத் தொடர்ந்து 1996-ல் பெரும்பான்மை இல்லாத நிலையிலும் தனிப்பெரும் கட்சி என்ற அடிப்படையில் வாஜ்பாயை ஆட்சியமைக்க அழைத்த முடிவு, பின்னர் 2006-ல் கூட்டணிக் கட்சிகளின் வெளியிலிருந்து அளித்த ஆதரவுடன் கருணாநிதி தலைமையிலான திமுக சிறுபான்மை அரசை வெற்றிகரமாக நடத்திய தமிழக அரசியல் வரலாறு எனத் தொடரும் இந்த அரசியல் காலக்கோடு நமக்கு உணர்த்துவது ஒன்றைத்தான். தனிப்பெரும் கட்சியாக உருவெடுத்துள்ள தவெக-வை ஆட்சியமைக்க அழைப்பது ஆளுநரின் அரசியலமைப்பு ரீதியான கடமையே தவிர, அது அவருடைய தனிப்பட்ட சலுகை அல்ல.
தற்போது தவெகவசம் 107 உறுப்பினர்கள் உள்ளனர். ஆட்சியமைக்கத் தேவையான 118 என்ற மேஜிக் எண்ணை எட்ட, மார்க்சிஸ்ட் கட்சியின் எம்.எல்.ஏ-க்கள் ஆதரவளிக்கும்போது அந்த இடைவெளி வெகுவாகக் குறைகிறது. ஆளுநர் முறைப்படி ஆட்சியமைக்க அழைப்பு விடுத்தால், மீதமுள்ள சிறுபான்மை உறுப்பினர்களின் ஆதரவைத் திரட்டி சட்டமன்றத்தில் எளிதாகப் பெரும்பான்மையை நிரூபித்துவிட முடியும் என்பதே சிபிஎம் மற்றும் தவெக-வின் கணக்கீடாக உள்ளது.
அதிமுகவின் ரகசிய முயற்சியும் திமுக – சிபிஎம் கூட்டணியின் நிலைப்பாடும்
இந்த இடத்தில் ஒரு வலுவான மாற்றுக்கருத்து எழ வாய்ப்புள்ளது. தமிழக அரசியல் களத்தில் நீண்ட அனுபவமும், வலுவான வாக்கு வங்கியும் கொண்ட அதிமுக, ஏன் ஆட்சியமைக்க உரிமை கோரக் கூடாது? தவெக-வுக்குத் தேவையான பெரும்பான்மை இல்லாதபோது, தேர்தலுக்கு முந்தைய கூட்டணியான அதிமுக-பாஜக கூட்டணி மாற்று அரசை உருவாக்க முயல்வதில் என்ன தவறு இருக்க முடியும் என்ற கேள்வி அரசியல் வட்டாரங்களில் பரவலாக விவாதிக்கப்படுகிறது.
இந்த வாதம் தர்க்கரீதியாகச் சரியாகத் தோன்றினாலும், அதன் பின்னணியில் உள்ள அரசியல் ஆபத்துகளை இடதுசாரிகள் மிகத் துல்லியமாக எடைபோட்டுள்ளனர். திமுகவும் அதிமுகவும் இணைந்து கூட்டணி ஆட்சி அமைக்கப் போவதாகப் பரவிய செய்திகளை எம்.ஏ.
பேபி முற்றிலுமாக மறுத்துள்ளார். அது வெறும் அரசியல் வதந்தி மட்டுமே. ஆனால், திரைமறைவில் அதிமுக ஆட்சியமைப்பதற்கான தீவிர முயற்சிகளை மேற்கொண்டது என்பதை அவர் பகிரங்கமாகவே ஒப்புக்கொண்டுள்ளார்.
அதிமுக ஆட்சியமைக்க உரிமை கோருவதை இடதுசாரிகள் ஏன் இவ்வளவு கடுமையாக எதிர்க்கிறார்கள்? இதற்கான பதில் அதிமுகவின் கூட்டணிக் கணக்கில் மறைந்துள்ளது.
சிபிஎம்-ஐப் பொறுத்தவரை, அதிமுக என்பது வெறும் மாநிலக் கட்சி அல்ல; அது தேசிய அளவில் பா.ஜ.க-வின் கூட்டணி அங்கம். பா.ஜ.க-வை அதிகார மையங்களில் இருந்து தள்ளி வைப்பதே இடதுசாரிகளின் பிரதான சித்தாந்தம். அதனால், எந்தச் சூழலிலும் பா.ஜ.க அங்கம் வகிக்கும் ஒரு கூட்டணி தமிழகத்தில் ஆட்சியமைப்பதை அவர்கள் அனுமதிக்க மாட்டார்கள்.
“தி.மு.க, அ.தி.மு.க ஆட்சி அமைப்பதாக வந்த தகவல் வதந்தி. ஆனால், அ.தி.மு.க ஆட்சி அமைக்க முயற்சி எடுத்தது உண்மை. ஆனால், அவர்கள் பா.ஜ.க கூட்டணியில் இருக்கிறார்கள் அதனால் அதை நாங்கள் ஏற்க மாட்டோம்.”
இந்தச் சூழலில், திமுக கூட்டணியில் விரிசல் ஏற்பட்டுவிட்டதா என்ற கேள்வியும் எழுகிறது. தோற்றுப்போன திமுக கூட்டணியில் அங்கம் வகிக்கும் சிபிஎம், தவெக-வை ஆதரிப்பது திமுக-வுக்கு எதிரான நிலைப்பாடாகப் பலரால் பார்க்கப்படுகிறது. ஆனால், யதார்த்தம் அதுவல்ல. திமுகவால் ஆட்சியமைக்க முடியாத சூழலில், மாநிலத்தின் மதச்சார்பற்ற தன்மையைப் பாதுகாக்க, பா.ஜ.க அல்லாத ஒரு மாற்றுச் சக்தி அதிகாரத்திற்கு வருவதை திமுக மௌனமான சம்மதத்துடன் ஆதரிக்கிறது என்பதே அரசியல் களத்தின் நிதர்சனம்.
தமிழக அரசியலின் அடுத்தக்கட்ட நகர்வுகள்: காத்திருக்கும் சவால்களும் தீர்வுகளும்
இந்த அரசியல் நெருக்கடி தமிழகத்திற்குச் சொல்லும் செய்தி மிக ஆழமானது. ஐம்பது ஆண்டுகால திராவிடக் கட்சிகளின் தனிப்பெரும் ஆளுமை முடிவுக்கு வந்து, தமிழகம் உண்மையான கூட்டணி மற்றும் சிறுபான்மை அரசு (Minority Government) என்ற புதிய சகாப்தத்திற்குள் நுழைகிறது. சிபிஎம் போன்ற ஒரு தேசியக் கட்சி அளிக்கும் ஆதரவு, ஒரு தொடக்கநிலைக் கட்சியான தவெக-வுக்கு மிகப்பெரிய நிறுவன ரீதியான அங்கீகாரத்தையும் (Institutional Validation) அரசியல் முதிர்ச்சியையும் வழங்குகிறது.
மறுபுறம், இந்த வியூகத்தின் மூலம் அ.தி.மு.க மற்றும் பா.ஜ.க கூட்டணிக்கான குறுக்குவழிக் கதவுகள் முற்றிலுமாக அடைக்கப்பட்டுள்ளன. ஆளுநர் மாளிகையின் மூலம் அதிகாரத்தைக் கைப்பற்ற நினைத்தவர்களுக்கு இது மிகப்பெரிய பின்னடைவாகும். இந்த நிகழ்வு, 2006-ல் கூட்டணிக் கட்சிகள் அமைச்சரவையில் இடம்பெறாமல் வெளியிலிருந்து ஆதரவு அளித்த கருணாநிதி தலைமையிலான சிறுபான்மை அரசு மாடலை மீண்டும் தமிழகத்திற்கு நினைவூட்டுகிறது.
எதிர்வரும் நாட்களில் தமிழக அரசியலில் மூன்று முக்கிய நகர்வுகளை உன்னிப்பாகக் கவனிக்க வேண்டும். முதலாவதாக, சிபிஎம் எழுதியுள்ள கடிதத்திற்கு ஆளுநர் அளிக்கப்போகும் அதிகாரப்பூர்வப் பதில் என்னவாக இருக்கும்?
இரண்டாவதாக, எஞ்சியுள்ள 11 சட்டமன்ற உறுப்பினர்களின் ஆதரவைக் குதிரை பேரத்திற்கு இடம் கொடுக்காமல் விஜய் எவ்வாறு திரட்டப் போகிறார்? மூன்றாவதாக, சட்டமன்றத்தில் நம்பிக்கை வாக்கெடுப்பு நடக்கும்போது பிற சிறிய கட்சிகளின் நிலைப்பாடு என்னவாக இருக்கும்? இந்த மூன்று கேள்விகளுக்கான விடைகளில்தான் தமிழகத்தின் அடுத்த ஐந்தாண்டு கால எதிர்காலம் அடங்கியுள்ளது.
தற்போதைய அரசியல் சூழலில் பந்து ஆளுநரின் நீதிமன்றத்தில் உள்ளது. மக்களின் தீர்ப்பை மதித்து, ஜனநாயக மரபுகளின்படி தனிப்பெரும் கட்சியான தமிழக வெற்றிக் கழகத்தை ஆட்சியமைக்க அழைப்பதே அரசியலமைப்புச் சட்டம் அவருக்கு வழங்கியுள்ள ஒரே கடமையாகும். இதில் மேலும் ஏற்படும் எந்தவொரு காலதாமதமும், தமிழகத்தின் நிர்வாக இயந்திரத்தை முடக்குவது மட்டுமின்றி, ஜனநாயகத்தின் மீதான மக்களின் நம்பிக்கையையும் சேர்த்தே சிதைத்துவிடும்.

