ஆஷா போஸ்லே மறைவு: இளையராஜாவின் கண்ணீரும் இந்திய இசையின் வெற்றிடமும்

ஆஷா போஸ்லேவின் மறைவு, இந்திய இசையின் ஒரு பொற்காலத்தின் முடிவைக் குறிக்கிறது; அவர் தனது தனித்துவமான குரலால் கலாச்சார எல்லைகளை உடைத்து, மங்கேஷ்கர் சகாப்தத்தின் கலகக்காரியாகத் திகழ்ந்து, பன்முகத்தன்மையின் உச்சத்தை எட்டினார்.

1987-ஆம் ஆண்டு. சென்னையின் பரபரப்பான ஒரு ஒலிப்பதிவுக்கூடம். மராத்தியை தாய்மொழியாகக் கொண்ட அந்தப் பாடகிக்கு தமிழ் உச்சரிப்பு கொஞ்சமும் பிடிபடவில்லை. கிராமத்து மண்வாசம் வீசும் ஒரு பாடலை, அதுவும் உணர்வுப்பூர்வமான சோகப் பிழிவை, மேற்கத்திய பாணியில் பாடும் ஒரு வட இந்தியப் பாடகி எப்படி நியாயம் செய்வார் என இசையமைப்பாளர் இளையராஜா தயங்கினார்.

வரிகளின் ஆழத்தை உணர்ந்து, உச்சரிப்பை மணிக்கணக்கில் பயிற்சி செய்து அவர் பாடி முடித்தபோது, அந்தப் பாடகிக்குக் கண்ணீர் பெருக்கெடுத்து ஓடியது. அந்தப் பாடல் தான் ‘எங்க ஊரு பாட்டுக்காரன்’ படத்தில் இடம்பெற்ற ‘செண்பகமே செண்பகமே’. அந்தக் கண்ணீருக்குச் சொந்தக்காரர், இந்திய திரையிசையின் முடிசூடா ராணி ஆஷா போஸ்லே. இன்று அவரது மூச்சு நிரந்தரமாக அடங்கிவிட்டது.

ஆஷா போஸ்லே: இந்திய இசையின் தனித்துவமான குரல் மற்றும் அவரது மறைவின் தாக்கம்

தனது 92-வது வயதில், மும்பை பிரீச் கேண்டி மருத்துவமனையில் பல்லுறுப்பு செயலிழப்பு மற்றும் மார்பக நோய்த்தொற்று காரணமாக அவர் உயிரிழந்தார் என்ற செய்தியை ‘தி இந்து’ (The Hindu) உள்ளிட்ட முன்னணி தேசிய ஊடகங்கள் உறுதிப்படுத்திய செய்திகள், இந்திய இசைத்துறையை நிலைகுலையச் செய்துள்ளன. ஒரு மாபெரும் இசைச் சகாப்தம், எவ்வித ஆரவாரமுமின்றி அமைதியாக விடைபெற்றுள்ளது.

ஆஷா போஸ்லேவின் மறைவுச் செய்தி வெளியான மறுகணமே, தென்னிந்தியாவின் இசை ஜாம்பவான் இளையராஜா தனது எக்ஸ் (X) தளத்தில் வெளியிட்ட உருக்கமான வீடியோ, வெறும் சம்பிரதாயமான அஞ்சலியாக இல்லாமல், ஒரு ஆத்மார்த்தமான கலைஞனின் கண்ணீராகவே பதிவாகியுள்ளது. உலகமே கொண்டாடிய ஒரு மாபெரும் கலைஞரை, அவர் தனது ‘அன்புச் சகோதரி’ என விளித்து உருகிய விதம், இருவருக்கும் இடையிலான இசைக்கு அப்பாற்பட்ட ஆழமான பந்தத்தை வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டுகிறது.

“பிரபல பின்னணி பாடகி ஆஷா போஸ்லே அவர்களின் மறைவு செய்தியை அறிந்து நான் மிகவும் துயரமுற்றேன். இது ஒரு சாதாரண இரங்கல் அல்ல. என் மனதிற்கு மிக அருகில் இருக்கும் ஒரு பெரும் இழப்பு” என ராஜா தனது வேதனையை கனத்த குரலில் பதிவு செய்துள்ளார்.

ஆஷா தன்னிடம் காட்டிய எல்லையில்லா பாசமும், அன்பும், அதே நேரத்தில் ஒரு பின்னணிப் பாடகியாக அத்தனை பெரிய உயரத்தில் இருந்தபோதும் தன்னிடம் அவர் காட்டிய அபரிமிதமான மரியாதையும் தன் வாழ்நாளில் மறக்க முடியாதவை என ராஜா குறிப்பிட்டுள்ளார்.

“அவரது திறமைக்கு அளவே இல்லை. வேறு எந்த குரல்களுடனும் ஒப்பிடமுடியாத தனிக்குரல் அது. அந்தத் தனித்திறமை வாய்ந்த குரலின் இழப்பு எனக்குப் பெருவருத்தத்தை அளிக்கிறது” என ஒரு சக இசையமைப்பாளராக அவரது இழப்பின் ஆழத்தை ராஜா உணர்த்தியுள்ளார்.

பன்முகத்தன்மையின் உச்சம்: தமிழ் முதல் உலக இசை வரை ஆஷாவின் தடயங்கள்

ஆஷா போஸ்லே உலகெங்கிலும் 12,000-க்கும் மேற்பட்ட பாடல்களைப் பாடியிருந்தாலும், அவரது தமிழ் இசைப்பயணம் மிகவும் சுருக்கமானது. அவர் தமிழில் பாடியது சுமார் 20 பாடல்களுக்குள் தான் இருக்கும். ஆனால், அந்த ஒவ்வொரு பாடலும் தமிழ் திரையிசை வரலாற்றில் ஆழமான சுவடுகளைப் பதித்தவை. வட இந்தியப் பாடகிகள் தமிழின் உணர்வை உள்வாங்கிக் கொள்ள மாட்டார்கள் என்ற பொதுவான பிம்பத்தை சுக்குநூறாக உடைத்தெறிந்தவர் அவர்.

செண்பகமே செண்பகமே (1987): இளையராஜா முதலில் தயங்கிய இந்த கிராமத்துப் பாடல், ஆஷாவின் குரலில் ஒலித்தபோது ஒரு காவியமாக மாறியது. தமிழ் தெரியாவிட்டாலும், அந்த வரிகளின் சோகத்தை அவர் தன் குரலில் வடித்த விதம், தமிழ்நாட்டு குக்கிராமங்கள் வரை அவரது குரலைக் கொண்டு சேர்த்தது.

வெண்ணிலா வெண்ணிலா (1997): எம்.ஜி.ஆர் மற்றும் கருணாநிதி ஆகியோரின் திராவிட அரசியல் வரலாற்றைப் பேசும் மணிரத்னத்தின் ‘இருவர்’ திரைப்படத்தில், ஏ.ஆர்.ரஹ்மான் இசையில் இந்தப் பாடலை அவர் பாடினார். தென்னாட்டு அரசியலின் மையப்புள்ளியாக இருந்த ஒரு கதையில், மராத்தியப் பின்னணி கொண்ட ஒரு பாடகியின் குரல் எந்தவிதச் சலசலப்புமின்றிப் பொருந்திக் கொண்டது அவரது அசாத்திய திறமைக்குச் சான்று.

வீரபாண்டி கோட்டையிலே & செப்டம்பர் மாதம்: ‘திருடா திருடா’ படத்தில் ஏ.ஆர்.ரஹ்மானின் மேற்கத்திய இசைக் கலவைக்கு ஈடுகொடுத்து அவர் பாடிய ‘வீரபாண்டி கோட்டையிலே’ பாடலும், ‘அலைபாயுதே’ படத்தில் இளமைத் துள்ளலோடு அவர் பாடிய ‘செப்டம்பர் மாதம்’ பாடலும் அன்றைய இளைஞர்களின் தேசிய கீதமாகவே ஒலித்தன.

நீ பார்த்த பார்வை (2000): கமல்ஹாசனின் ‘ஹே ராம்’ திரைப்படத்திற்காக இளையராஜா இசையில் அவர் பாடிய இந்தப் பாடல், மரணத்தின் விளிம்பில் நிற்கும் ஒரு ஆழமான காதலின் வலியையும், இழப்பின் துயரத்தையும் அப்படியே கேட்பவர்களின் ஆன்மாவுக்குக் கடத்தியது.

கணினிகளும், ஆட்டோ-டியூன் (Auto-tune) மென்பொருள்களும் இசையை முற்றிலுமாக ஆக்கிரமித்துள்ள இன்றைய டிஜிட்டல் யுகத்தில், ஆஷா போஸ்லே படைத்துள்ள புள்ளிவிவரங்களைப் பார்த்தால் அது ஒரு மனிதரால் சாத்தியமானதா என்ற பிரம்மை எழுகிறது.

பிரம்மாண்டமான எண்ணிக்கை: தனது வாழ்நாளில் 20-க்கும் மேற்பட்ட மொழிகளில், சுமார் 12,000-க்கும் அதிகமான பாடல்களைப் பாடியுள்ளார். இது கின்னஸ் உலக சாதனை புத்தகத்திலும் அதிகாரப்பூர்வமாகப் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது.

இயற்கைக் குரலின் வலிமை: பிட்ச் கரெக்‌ஷன் (Pitch Correction) போன்ற எந்த தொழில்நுட்ப வசதியும் இல்லாத ஒரு காலத்தில், மைக்ரோபோனுக்கு முன் நின்று தனது குரல் வளத்தால் மட்டுமே ஒரு பாடலின் ஆன்மாவைக் கொண்டு வந்த அந்த இயற்கையான திறமையை இனி எந்த மென்பொருளாலும் ஈடுசெய்ய முடியாது.

பன்முகத்தன்மையின் உச்சம்: ஒருபுறம் ஆழமான இந்திய கிளாசிக்கல் மற்றும் கஜல் பாடல்கள், மறுபுறம் வெஸ்டர்ன் பாப் மற்றும் கிளப் பாடல்கள், இன்னொரு புறம் கிராமத்து மண்வாசம் வீசும் நாட்டுப்புறப் பாடல்கள் என அனைத்திலும் ஒரே மனிதர் உச்சம் தொட்டது இந்திய இசை வரலாற்றில் இதுவரை நடந்திராத ஒரு அற்புதம்.

கலகக்காரியா? அல்லது கலாச்சாரப் பாலமா? ஆஷாவின் முரண்பட்ட பிம்பங்கள்

பாலிவுட் திரையிசையின் வரலாற்றை ஆஷா போஸ்லேவுக்கு முன், ஆஷா போஸ்லேவுக்குப் பின் என இரண்டாகப் பிரிக்கலாம். அவரது மூத்த சகோதரி லதா மங்கேஷ்கரின் குரல் ‘புனிதமான’, ‘களங்கமற்ற’ கதாநாயகிகளுக்கான குரலாகப் பார்க்கப்பட்ட காலகட்டம் அது. அந்த மாபெரும் ஆளுமையின் நிழலில் சுருங்கிவிடாமல், ஆஷா தனக்கான ஒரு தனிப்பாதையை மிகக் கடுமையாகப் போராடி உருவாக்கிக் கொண்டார். ஆனால், வட இந்தியாவிலும் தென்னிந்தியாவிலும் அவருக்குக் கிடைத்த பிம்பங்கள் நேர்மாறானவை.

“அவர் குரல் இந்த கிராமத்து பாட்டுக்கு செட்டாகாது” என ராஜா மறுத்தபோது, கவிஞர் கங்கை அமரன் தான் பிடிவாதமாக அந்தப் பாடகியைப் பாடவைக்கச் சம்மதிக்க வைத்தார்.

பாலிவுட்டின் கலகக் குரல்: லதா மங்கேஷ்கர் கதாநாயகிகளுக்காகப் பாடிக்கொண்டிருந்தபோது, ஆஷா பெரும்பாலும் கவர்ச்சி நடனப் பாடல்களுக்கும் (Cabaret), வில்லியர்களுக்கும் பாட வேண்டிய கட்டாயத்திற்குத் தள்ளப்பட்டார். ஆனால், ஓ.பி.நய்யார் மற்றும் ஆர்.டி.பர்மன் போன்ற புரட்சிகரமான இசையமைப்பாளர்களுடன் இணைந்து, அந்த மேற்கத்திய பாப் பாணியையே பாலிவுட்டின் முதன்மை இசையாக மாற்றிக் காட்டினார்.

தென்னாட்டின் ஆத்மார்த்த மெலடி: வட இந்தியாவில் அவர் ஒரு ‘கேபரே குயின்’ ஆக, கிளர்ச்சியின் அடையாளமாகப் பார்க்கப்பட்டார். ஆனால், இங்குள்ள ஒரு சுவாரஸ்யமான ஒப்பீடு என்னவென்றால், தென்னிந்தியாவிலும் குறிப்பாக தமிழ்நாட்டிலும் அவர் முற்றிலும் மாறுபட்ட ஒரு பரிமாணத்தில் கொண்டாடப்பட்டார். இங்கு அவர் மேற்கத்திய பாடகியாக அல்லாமல், கிராமத்து சோகத்தையும், ஆழமான மெலடியையும் வெளிப்படுத்தும் ஒரு உன்னதமான பாடகியாகவே அங்கீகரிக்கப்பட்டார். இது இந்திய இசையில் எந்த ஒரு பாடகியும் செய்யாத ஒரு கலாச்சார மாயம்.

எல்லைகளைத் தாண்டிய போராட்டம்: தனது பதின்ம வயதிலேயே குடும்பத்தை எதிர்த்துத் திருமணம் செய்தது முதல், இசைத்துறையில் ஓ.பி.நய்யார் உடனான கடுமையான கருத்து வேறுபாடுகள் வரை அவரது தனிப்பட்ட வாழ்க்கை பல சர்ச்சைகளைக் கடந்தே வந்தது. ஆனால், அந்த வலிகளே அவரது குரலுக்கு ஆழமான ஒரு முதிர்ச்சியைக் கொடுத்தன.

இளையராஜா தனது இரங்கல் குறிப்பில் மிக முக்கியமாகப் பதிவு செய்த ஒரு விஷயம், ஆஷா போஸ்லேவின் சென்னை வருகைகள் பற்றியது. இது வெறும் தொழில்முறை ரீதியான ஒரு வருகை அல்ல. இந்தியாவின் மிக உயர்ந்த இடத்தில் இருக்கும் ஒரு பாடகி, தென்னிந்தியக் கலைஞர்கள் மீது எவ்வித பந்தாவும் இன்றி காட்டிய தூய்மையான அன்பின் வெளிப்பாடு அது.

தவறாத சந்திப்புகள்: “எப்போது சென்னைக்கு வந்தாலும், என்னை வந்து சந்திக்கும் அன்புச் சகோதரி அவர். அவரின் அன்பையும் பாசத்தையும் என்னால் மறக்கவே முடியாது” என இளையராஜா நெகிழ்ந்துள்ளார். உலகமே கொண்டாடும் ஒரு கலைஞர், ஒரு தென்னிந்திய இசையமைப்பாளரைத் தேடிச் சென்று மதிப்பளிப்பது அவரது அசாத்தியமான பணிவைக் காட்டுகிறது.

சிவாஜி கணேசன் குடும்பத்துடனான உறவு: தமிழ்நாட்டுடனான மங்கேஷ்கர் சகோதரிகளின் பந்தம் இளையராஜாவோடு தொடங்கிவிடவில்லை. 1961-ஆம் ஆண்டு ‘பாவ மன்னிப்பு’ திரைப்படத்தைப் பார்த்த ஆஷா மற்றும் லதா, நடிகர் திலகம் சிவாஜி கணேசனின் தீவிர ரசிகைகளாக மாறினர். அன்றிலிருந்து பல தசாப்தங்களாக, சிவாஜி கணேசனுக்கு ராக்கி கயிறு கட்டுவதையும், தீபாவளிக்கு பட்டுப்புடவைகளைப் பரிமாறுவதையும் அவர்கள் ஒரு குடும்ப வழக்கமாகவே கொண்டிருந்தனர்.

கலாச்சாரப் பாலம்: வட இந்தியப் பாடகர்கள் தென்னிந்தியாவைக் கொஞ்சம் தள்ளி வைத்திருந்த ஒரு காலகட்டத்தில், மொழி மற்றும் கலாச்சாரத் தடைகளை உடைத்து, தென்னிந்திய திரைத்துறையைத் தன் சொந்த வீடாகவே நினைத்து நேசித்தார் ஆஷா.

ஒரு சகாப்தத்தின் முடிவு: ஆஷாவின் அழியாத இசைப் பாரம்பரியம்

ஆஷா போஸ்லேவின் மறைவு என்பது ஒரு தனிப்பட்ட பாடகியின் மறைவு மட்டுமல்ல. இது இந்திய இசை வரலாற்றின் ஒரு பிரம்மாண்டமான அத்தியாயத்தின் இறுதிப்பக்கம். லதா மங்கேஷ்கர் மற்றும் ஆஷா போஸ்லே ஆகிய இரு சகோதரிகளும் இந்தியத் திரையிசையை தங்களது இரு கைகளுக்குள் வைத்து பல தசாப்தங்களாக ஆட்சி செய்தார்கள்.

சகாப்தத்தின் வீழ்ச்சி: லதா மங்கேஷ்கரின் மறைவைத் தொடர்ந்து, தற்போது ஆஷா போஸ்லேவும் விடைபெற்றிருப்பது, இந்திய திரையிசையில் பல தசாப்தங்களாக கோலோச்சிய மங்கேஷ்கர் சகாப்தத்தின் அதிகாரப்பூர்வமான முடிவைக் குறிக்கிறது. இனி இப்படி ஒரு ஆதிக்கம் இந்திய இசையில் எக்காலத்திலும் உருவாகப்போவதில்லை.

ஈடுசெய்ய முடியாத வெற்றிடம்: இளையராஜா தனது வீடியோவில் குறிப்பிட்டது போல, அந்த ‘தனிக்குரலின்’ இடத்தை இனி வேறு எந்தக் குரலாலும் நெருங்கக்கூட முடியாது. திரையுலகம் என்றைக்கும் மறக்க முடியாத ஒரு குரல் நிரந்தர மௌனத்தில் ஆழ்ந்துள்ளது.

காலத்தை வென்ற கலை: அவரது ஆன்மா சாந்தியடைய வேண்டி ஒட்டுமொத்த இந்தியத் திரையுலகமும், பல்லாயிரக்கணக்கான ரசிகர்களும் கண்ணீர் அஞ்சலி செலுத்தி வருகின்றனர். அவர் மண்ணை விட்டு மறைந்தாலும், அவர் விட்டுச் சென்றுள்ள அந்த 12,000 பாடல்கள் மூலம் இன்னும் பல நூற்றாண்டுகளுக்கு அவர் வாழ்ந்துகொண்டே இருப்பார்.

நாளை இந்தியா கருத்து: ஆஷா போஸ்லேவின் மறைவு ஒரு தனிப்பட்ட பாடகியின் இழப்பு மட்டுமல்ல, இந்தியாவின் பன்முகத்தன்மையையும், உணர்வுகளையும் தன் குரலால் இணைத்த ஒரு பொற்கால இசையின் முற்றுப்புள்ளி. பாலிவுட்டின் கலகக்காரியாகவும், தமிழ்நாட்டின் அன்புச் சகோதரியாகவும் முரண்பட்ட இரு தளங்களில் அவர் நிகழ்த்திய கலைப் புரட்சி, இந்திய வரலாற்றில் என்றும் அழியாத கல்வெட்டாக நிலைத்திருக்கும்.