தமிழ்நாட்டின் பாரம்பரிய அசைவ விருந்துகளில் ‘சூப்பர் ஃபுட்’ ஆகக் கொண்டாடப்படும் விலங்குகளின் ஈரல், முறையான அளவீடுகளின்றி நுகரப்பட்டால் அது ஒரு உயிர்காக்கும் மருந்திலிருந்து, உடலை உருக்கும் நஞ்சாக மாறும் அபாயம் கொண்டது என்பதே நவீன மருத்துவத்தின் எச்சரிக்கையாக உள்ளது.
ஞாயிற்றுக்கிழமை காலை நேரங்களில் தமிழ்நாட்டின் கறிக்கடைகளில் நடக்கும் கூட்ட நெரிசலைக் கவனித்தால் ஒரு சுவாரஸ்யமான உண்மை புரியும். அங்கு நடுத்தர வர்க்கக் குடும்பத் தலைவர்கள் போட்டிப்போட்டுக்கொண்டு வாங்கும் முதல் அசைவப் பொருள் விலங்குகளின் ஈரலாகத் தான் இருக்கும். ‘ரத்தம் ஊறும்’, ‘உடம்புக்கு வலு சேர்க்கும்’ என்ற ஆழமான நம்பிக்கையே பல தலைமுறைகளாக இந்த ஈரல் மோகத்திற்கு அடிப்படைக் காரணமாக அமைந்திருக்கிறது. மதுரை ஈரல் சுக்கா முதல் செட்டிநாடு ஈரல் குழம்பு வரை நமது உள்ளூர் உணவுப் பழக்கத்தின் অবিচ্ছেদ্য அங்கமாக இது மாறிவிட்டது.

ஆனால், நாம் கண்மூடித்தனமாக நம்பும் இந்த மருத்துவ நன்மைகளுக்குப் பின்னால் மறைந்திருக்கும் அறிவியல் உண்மைகள் என்ன? சமீபத்தில் பிபிசி (BBC) மற்றும் கலெக்டிவ் நியூஸ்ரூம் (Collective Newsroom) இணைந்து வெளியிட்ட ஒரு விரிவான மருத்துவப் பகுப்பாய்வு, நமது பாரம்பரிய நம்பிக்கைகளைத் தலைகீழாகப் புரட்டிப் போட்டுள்ளது. அமெரிக்காவின் தேசிய சுகாதார நிறுவனம் (NIH) மற்றும் பிரிட்டனின் தேசிய சுகாதார சேவை (NHS) ஆகியவற்றின் வழிகாட்டுதல்களை முன்வைத்து, ஈரல் நுகர்வில் நாம் செய்யும் பெரும் தவறுகளை அந்த அறிக்கை வெளிச்சத்திற்குக் கொண்டு வந்துள்ளது.
ஈரல் சாப்பிட்டால் மனித கல்லீரல் பலமாகுமா? கட்டுக்கதைகளும் உணவு அரசியலும்
நமது கலாச்சாரத்தில் பல நூற்றாண்டுகளாக வேரூன்றியிருக்கும் ஒரு முக்கிய கட்டுக்கதை, ‘எந்த உறுப்பு பாதிக்கப்பட்டுள்ளதோ, அதே விலங்குறுப்பைச் சாப்பிட்டால் அது குணமாகும்’ என்பதுதான். குறிப்பாக, மஞ்சள் காமாலை அல்லது கல்லீரல் பாதிப்பு உள்ளவர்களுக்குக் கருங்கோழி ஈரல் அல்லது ஆட்டு ஈரலை மருந்தாகக் கொடுக்கும் வழக்கம் சித்த மருத்துவக் குறிப்புகளில் இருந்து இன்று வரை கிராமங்களில் தொடர்கிறது. ஆனால், நவீன மருத்துவம் இந்த வாதத்தை முற்றிலுமாக நிராகரிக்கிறது.

விலங்குகளின் ஈரலைச் சாப்பிடுவதால் மனித கல்லீரலுக்கு ஏற்படும் பாதிப்புகள் ஒருபோதும் சரியாகிவிடாது. மனிதக் கல்லீரல் என்பது தன்னைத்தானே சுத்தப்படுத்திக்கொள்ளும் (Detoxify) ஒரு பிரம்மாண்டமான ரசாயனத் தொழிற்சாலை. அதனைச் சுத்தப்படுத்த விலங்குகளின் ஈரல் என்ற கூடுதல் கருவி தேவையில்லை என்கிறார்கள் மருத்துவ நிபுணர்கள்.
இதே பிரிவில் நாம் கவனிக்க வேண்டிய மற்றொரு முக்கிய விவாதம், ஆட்டு ஈரலுக்கும் கோழி ஈரலுக்கும் இடையிலான உணவு அரசியல். தமிழ்நாட்டில் ஆட்டு ஈரல் என்பது அதிக விலையுள்ள, கௌரவமான உணவாகப் பார்க்கப்படுகிறது.

ஆனால், ஊட்டச்சத்து அடிப்படையில் இரண்டுமே தலா நூறு கிராமில் இருபது முதல் இருபத்தைந்து கிராம் வரை உயர்தரப் புரதத்தைக் கொண்டுள்ளன. விலையை வைத்துப் பார்த்தால், நடுத்தர மக்களுக்குப் பிராய்லர் கோழி ஈரலை விட நாட்டுக்கோழி ஈரலோ அல்லது ஆட்டு ஈரலோ சிறந்த தேர்வாக அமையும். எனினும், ஆட்டு ஈரலில் 6000 யூனிட் வைட்டமின் ஏ உள்ள நிலையில், கோழி ஈரலில் அதைவிடக் கணிசமான அளவு வைட்டமின் ஏ இருப்பதாகச் சில தரவுகள் கூறுவது மருத்துவ உலகில் இன்றும் விவாதத்திற்குரியதாகவே உள்ளது.
இரும்புச்சத்துப் பெட்டகம்: மருத்துவ நன்மைகளும், சரியான தேர்வு முறையும்
ஈரலைச் சுற்றி இத்தனை சர்ச்சைகள் இருந்தாலும், அது ஒரு ஊட்டச்சத்துப் பெட்டகம் என்பதை எவரும் மறுக்க முடியாது. தமிழ்நாட்டில் பெண்களிடையே பெரும் சவாலாக உருவெடுத்துள்ள ரத்த சோகையை (Anemia) ஒழிப்பதில் ஈரலுக்கு நிகரான இயற்கை உணவு வேறு இல்லை.

இதில் உள்ள ஹீம் (Heme) இரும்புச்சத்தை நமது உடல் மிக எளிதாக உறிஞ்சிக் கொள்கிறது. அதோடு, மூளை வளர்ச்சி, நினைவாற்றல் மற்றும் நரம்பு மண்டலத்தின் சீரான செயல்பாட்டிற்கு இன்றியமையாத வைட்டமின் பி12 ஈரலில் அபரிமிதமாகக் காணப்படுகிறது. நோய்க்குப் பின் உடல் தேறுவதற்கும், தசைகளின் வளர்ச்சிக்கும் இதிலுள்ள உயர்தரப் புரதம் ஒரு மிகச்சிறந்த உந்துசக்தியாகச் செயல்படுகிறது.
“நமக்கு எளிதாக கிடைக்கக்கூடிய கோழி அல்லது ஆட்டின் ஈரலில் அதிகளவு சத்துக்கள் உள்ளன. நமது உடல் எளிதில் எடுத்துக்கொள்ளும் ஹீம் இரும்புச் சத்து இதில் அதிகம் உள்ளது. இது உடலின் ரத்த ஓட்டத்திற்கு உதவுகிறது, ரத்த சோகையைத் தடுக்கிறது.”
இத்தகைய நன்மைகளைப் பெற, சந்தையில் தரமான ஈரலைத் தேர்ந்தெடுத்து வாங்குவது எப்படி என்பது மிக முக்கியம். புதிய ஈரல் என்பது அடர் சிவப்பு அல்லது மெரூன் நிறத்தில், தொடுவதற்கு உறுதியான அமைப்பில் இருக்க வேண்டும். நிறம் மங்கிய அல்லது துர்நாற்றம் வீசும் ஈரல்களைக் கண்டிப்பாகத் தவிர்க்க வேண்டும். கறிக்கடைகளில் வாங்கியவுடன் அதனைச் சரியாகக் கழுவி, உடனடியாகச் சமைத்து விடுவதுதான் அதில் உள்ள சத்துக்கள் வீணாகாமல் இருப்பதற்கான சிறந்த வழியாகும்.
அமிர்தமும் நஞ்சாகும்: கர்ப்பிணிகளுக்கான எச்சரிக்கையும் சமைக்கும் முரண்பாடுகளும்
எவ்வளவு சிறப்பான உணவாக இருந்தாலும், அது யாருக்கு, எப்படி வழங்கப்படுகிறது என்பதில்தான் அதன் முழுப்பலனும் அடங்கியுள்ளது. இதுவே ஈரல் விஷயத்தில் ஒரு பெரிய முரண்பாடாக மாறுகிறது. தமிழ்நாட்டில் ரத்தம் ஊற வேண்டும் என்பதற்காகக் கர்ப்பிணிப் பெண்களுக்கு அதிக அளவில் ஈரல் சமைத்துக் கொடுக்கப்படும் வழக்கம் உண்டு.
ஆனால், இது எவ்வளவு பெரிய ஆபத்து என்பதை நவீன மருத்துவம் சுட்டிக்காட்டுகிறது. ஈரலில் அளவுக்கு அதிகமான வைட்டமின் ஏ உள்ளது. இது கருவில் வளரும் குழந்தைக்குக் கடுமையான பிறவிக்குறைபாடுகளை ஏற்படுத்தக்கூடும் என்பதால், கர்ப்பிணிகள் ஈரலை முற்றிலுமாகத் தவிர்க்க வேண்டும் என உலகளாவிய சுகாதார அமைப்புகள் எச்சரிக்கின்றன. மேலும், முதியவர்கள் தொடர்ந்து அதிக வைட்டமின் ஏ உட்கொண்டால் அது ஆஸ்டியோபோரோசிஸ் எனப்படும் எலும்பு முறிவு அபாயத்தை அதிகரிக்கும்.
சமைக்கும் முறையிலும் நாம் மிகப்பெரிய வரலாற்றுப் பிழையைச் செய்து வருகிறோம். மதுரையின் புகழ்பெற்ற ‘ஈரல் வறுவல்’ அல்லது சுக்கா போன்ற எண்ணெயில் பொரித்தெடுக்கும் சமையல் முறைகள், ஈரலில் உள்ள அரிய வைட்டமின் பி12 சத்தை முற்றிலுமாக அழித்துவிடுகின்றன. சத்துக்கள் உடலைச் சென்றடைய வேண்டும் என்றால், அதனை மிதமான சூட்டில் குழம்பாகவோ அல்லது கிரேவியாகவோ சமைப்பதே அறிவியல்பூர்வமான சரியான முறையாகும்.
“அதிகளவிலான வைட்டமின் ஏ அல்லது ஈரல் எடுத்துக்கொள்வது ‘ஹைப்பர்வைட்டமினோசிஸ் ஏ’ போன்ற பாதிப்புகள் ஏற்படக்கூடும் அல்லது மனித கல்லீரலில் இந்த உபரி ஊட்டச்சத்துக்கள் அதிகளவில் குவிந்து கல்லீரல் பாதிப்பு கூட வரலாம்.”
வயதுக்கு ஏற்ற அளவு: எவ்வளவு சாப்பிடுவது பாதுகாப்பானது?
இறுதியாக, ஈரல் நுகர்வில் நாம் வந்தடையும் ஒரே தீர்வு ‘அளவோடு உண்பது’ மட்டுமே. ஒரு மனிதனுக்கு ஒரு நாளைக்குத் தேவையான வைட்டமின் ஏ அளவு 5000 யூனிட்கள் மட்டுமே.
ஆனால் 100 கிராம் ஆட்டு ஈரலில் 6000 யூனிட் வைட்டமின் ஏ உள்ளது. எனவே, இதனை தினமும் சாப்பிடுவது மருத்துவ ரீதியாகக் கடுமையான பக்கவிளைவுகளை ஏற்படுத்தும். மருத்துவர்களின் வழிகாட்டுதல்படி, ஐந்து முதல் பத்து வயது வரையிலான குழந்தைகளுக்கு வாரத்திற்கு ஒருமுறை அதிகபட்சமாக ஐம்பது கிராம் அளவும், பத்து முதல் பதினைந்து வயது வரையிலான சிறுவர்களுக்கு ஐம்பது முதல் நூறு கிராம் வரையிலும் மட்டுமே கொடுக்க வேண்டும்.
பெரியவர்கள் வாரத்திற்கு ஒருமுறை நூறு முதல் இருநூறு கிராம் வரை மட்டுமே ஈரலைத் தங்கள் உணவில் சேர்த்துக் கொள்ள வேண்டும். அதேசமயம், இரண்டு வயதுக்கு உட்பட்ட பச்சிளம் குழந்தைகள், ரத்தத்தில் அதிக கொலஸ்ட்ரால் அளவு உள்ளவர்கள் மற்றும் ஒவ்வாமைப் பிரச்சனை உள்ளவர்கள் விலங்குகளின் ஈரலைத் தவிர்ப்பதே பாதுகாப்பானது. சமச்சீரான உணவுப் பழக்கம், முறையான உடற்பயிற்சி மற்றும் போதுமான தூக்கம் ஆகியவை மட்டுமே மனிதக் கல்லீரலைப் பாதுகாக்குமே தவிர, விலங்கு ஈரல்களின் மீதான அதீத சார்பு அல்ல என்பதை நாம் உணர்ந்துகொள்ளும் நேரம் இது.
நாளை இந்தியா ஆய்வு
விலங்குகளின் ஈரல் குறித்த இந்த மருத்துவ விழிப்புணர்வு, தமிழ்நாட்டின் பொதுச் சுகாதாரத்தில் மிகப்பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தக்கூடியது. மாநிலம் முழுவதும் பரவலாக உள்ள ரத்த சோகை (Anemia) பிரச்சனைக்கும், வேகமாகப் பரவி வரும் வளர்சிதை மாற்றக் கோளாறுகளுக்கும் (Metabolic Syndrome) இடையிலான மெல்லிய கோட்டை இந்தச் செய்தி வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டுகிறது.
இதில் லாபமடையப் போவது அறிவியல் பூர்வமான உணவுமுறையைப் பின்பற்றும் சாமானிய மக்கள்; மாறாக, எந்தவிதக் கட்டுப்பாடும் இன்றி ‘உடலுக்கு நல்லது’ என்ற ஒற்றை வார்த்தையை வைத்து வியாபாரம் செய்யும் உணவகங்களும், கட்டுக்கதைகளை நம்பும் பாரம்பரியப் பழக்கங்களுமே பின்னடைவைச் சந்திக்கும். சித்த மருத்துவத்தில் ‘எது கெட்டதோ அதையே மருந்தாக்கு’ என்ற தத்துவத்தில் இருந்து, நவீனக் காலத்தின் ‘அளவோடு சாப்பிடும்’ காலமுறை ஊட்டச்சத்து (Chrono-nutrition) முறைக்குச் சமூகம் நகர்வதையே இந்த முரண்பாடு காட்டுகிறது. வரும் காலங்களில், மாநில சுகாதாரத் துறையின் தாய்-சேய் நலத்திட்டங்களில் கர்ப்பிணிகளுக்கான உணவுப் பட்டியலில் இருந்து ஈரல் அதிகாரப்பூர்வமாக நீக்கப்படுவதற்கான சாத்தியக்கூறுகள், உணவகங்களில் வறுவலுக்குப் பதிலாக ஈரல் கிரேவிக்கான தேவை அதிகரிப்பது மற்றும் குழந்தைகளுக்கான இரும்புச்சத்து உணவுகளில் மருத்துவர்கள் புதிய கட்டுப்பாடுகளை விதிப்பது ஆகிய மூன்று முக்கிய மாற்றங்களை நாம் எதிர்பார்க்கலாம்.
பாரம்பரிய உணவுகள் அனைத்தும் கண்மூடித்தனமாகப் போற்றப்பட வேண்டியவையோ, அல்லது முற்றிலுமாகப் புறக்கணிக்கப்பட வேண்டியவையோ அல்ல. அவை நவீன அறிவியலின் உரைகல்லில் உரசிப் பார்க்கப்பட்டு, காலத்திற்கும் உடலுக்கும் ஏற்றவாறு பகுத்தறிவோடு திருத்தியமைக்கப்பட வேண்டியவை என்பதை ஈரல் நுகர்வு குறித்த இந்த மருத்துவ வழிகாட்டுதல்கள் நமக்குத் திட்டவட்டமாக உணர்த்துகின்றன.
நாளை இந்தியா கருத்து: உணவே மருந்து என்ற பாரம்பரியப் பெருமிதங்களுக்குள் ஒளிந்திருக்கும் ஆபத்துகளைப் பகுத்தறிவோடு அணுகுவதே உண்மையான ஆரோக்கியம். அறிவியல் வழிகாட்டுதல்களைப் பின்பற்றி, அளவோடு உண்டு வளமோடு வாழ்வதே இன்றைய காலகட்டத்தின் அவசியத் தேவையாகும்.

