சித்ராவின் கண்ணீரும் இளையராஜாவின் கண்டிப்பான அன்பும்: நந்தனா இழப்பில் இருந்து மீண்ட வரலாறு

பாடகி கே.எஸ்.சித்ராவின் ஆழமான துயரத்திலிருந்து மீண்டு வந்த பயணம், இசையின் குணப்படுத்தும் சக்தியையும், மனிதநேயத்தின் மகத்துவத்தையும் எடுத்துக்காட்டுகிறது; குறிப்பாக இசையமைப்பாளர் இளையராஜாவின் கண்டிப்பான அன்பு அவரை இருளிலிருந்து மீட்டெடுத்தது.

துயரத்தின் ஆழமும் இசையின் மீட்சிப் பயணமும்

2011-ம் ஆண்டு ஏப்ரல் மாதம் 14-ம் தேதி. துபாயில் உள்ள ஒரு நீச்சல் குளம். அதுவரை தென்னிந்தியாவின் செல்லக் குரலாக, பல கோடி நெஞ்சங்களை தாலாட்டிய அந்த ‘சின்னக்குயிலின்’ குரல் நிரந்தரமாக ஊமையாகிப் போய்விடுமோ என ஒட்டுமொத்த திரையுலகமும் அஞ்சிய இருண்ட தருணம் அது.

தன்னிடம் இருந்த அனைத்தையும் இழந்துவிட்டு, இருட்டு அறைக்குள் சுருண்டு கிடந்த ஒரு தாயை, இசையின் பிதாமகன் ஒருவர் எப்படி மீட்டெடுத்தார் என்பது சாதாரண கதையல்ல; அது ரத்தமும் கண்ணீரும் தோய்ந்த ஒரு வரலாற்றுப் பதிவு. சமீபத்தில் பிரபல ஊடகத்திற்கு பேட்டியளித்த பாடகி கே.எஸ்.சித்ரா, தனது வாழ்வின் மிகத்துயரமான பக்கங்களை கண்ணீரோடு பகிர்ந்துகொண்டுள்ளார். அந்த செய்தியின் அடிநாதத்தை ஆராய்ந்தால், மேடைகளில் நாம் காணும் சிரித்த முகங்களுக்குப் பின்னால் ஒளிந்திருக்கும் பெருந்துயரங்களின் ஆழம் நமக்கு புரியும்.

வாழ்வின் இரு துருவங்கள் (Before vs After): நந்தனாவின் மரணத்திற்கு ‘முன்பு மற்றும் பின்பு’ என சித்ராவின் வாழ்க்கையை இரண்டு துல்லியமான பாகங்களாகப் பிரிக்கலாம். நந்தனா உயிருடன் இருந்தவரை, சித்ராவின் குரலில் ஒருவித துள்ளலும், வாழ்க்கையின் மீதான தீராத காதலும் இழையோடியது. ஆன்மீகத்திலும், இறை நம்பிக்கையிலும் அசைக்க முடியாத பற்று கொண்டிருந்தார்.

ஆனால், அந்த ஏப்ரல் மாதத்திற்குப் பின்பான சித்ராவின் வாழ்க்கை முற்றிலும் வேறானது. இறை நம்பிக்கையை இழந்த, ‘எந்தக் கடவுளைக் கும்பிட்டாலும் சோதனைகள் வரும்’ என்ற விரக்தியின் உச்சத்திற்குச் சென்ற, எந்த மனிதர்களையும் சந்திக்க விரும்பாத ஒரு தனிமைச் சிறையாக அவரது வாழ்க்கை உருமாறியது. இந்த இரு துருவங்களுக்கு இடையிலான பயணமே இன்றைய கட்டுரையின் மையம்.

தமிழ், தெலுங்கு, கன்னடம், மலையாளம், இந்தி என இந்தியாவின் பல மொழிகளில் பல ஆயிரக்கணக்கான பாடல்களைப் பாடி, ரசிகர்களால் ‘சின்னக்குயில்’ என அன்போடு அழைக்கப்படுபவர் கே.எஸ்.சித்ரா. ஆனால், அந்த தேன்குரலுக்குப் பின்னால் சொல்ல முடியாத அளவுக்கு ஒரு மாபெரும் சோகம் உறைந்து கிடக்கிறது.

சாதனைகளின் சிகரம்: கடந்த 40 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக திரையிசை உலகில் முடிசூடா ராணியாக வலம் வரும் சித்ரா, 6 முறை சிறந்த பின்னணிப் பாடகிக்கான தேசிய விருதுகளை வென்றுள்ளார்.

விருதுகளின் திருத்தம்: ஊடகச் செய்திகளில் பல இடங்களில் அவருக்கு பத்மவிபூஷண் வழங்கப்பட்டதாக தவறாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. ஆனால், உண்மை என்னவென்றால், இந்திய அரசு அவருக்கு 2005-ல் பத்மஸ்ரீ விருதையும், 2021-ல் பத்ம பூஷண் விருதையும் வழங்கி கௌரவித்துள்ளது. அதேபோல, அவர் தென்னிந்திய ஃபிலிம்பேர் விருதுகளை 6 முறை அல்ல, 10 முறை வென்று சாதனை படைத்துள்ளார்.

தாய்மையின் ஏக்கம்: 1988-ல் விஜய் சங்கர் என்பவரைத் திருமணம் செய்துகொண்ட சித்ராவுக்கு, திருமணமாகி 14 ஆண்டுகள் கழித்து 2002-ல் தான் நந்தனா என்ற பெண் குழந்தை பிறந்தது. அந்தக் குழந்தையே சித்ராவின் உலகமாக இருந்தது.

விதியின் கொடூரம்: 2011-ம் ஆண்டு துபாயில் நடந்த ஒரு இசை நிகழ்ச்சிக்காக சென்றிருந்தபோது, எதிர்பாராத விதமாக நீச்சல் குளத்தில் தவறி விழுந்து 8 வயதான நந்தனா உயிரிழந்தார். இந்த மரணம் சித்ராவின் உலகத்தை சுக்குநூறாக உடைத்துப்போட்டது.

இளையராஜாவின் கண்டிப்பான அன்பு: ஒரு கலைஞனின் மீட்பு

ஒரு தாய்க்கு இதைவிடப் பெரிய தண்டனை இருக்க முடியுமா? 14 வருட தவத்திற்குப் பிறகு கிடைத்த குழந்தை, கண் முன்னே கண்மூடியதை எந்தத் தாயாலும் எளிதில் கடந்துவிட முடியாது. சித்ரா என்ற அந்த மாபெரும் கலைஞன், இசையை முற்றிலுமாக கைவிட முடிவெடுத்தார்.

தனிமைச் சிறை: மகளின் மரணத்திற்குப் பின், வீட்டை விட்டு வெளியே வருவதையே சித்ரா நிறுத்திக் கொண்டார். எந்த இசை நிகழ்ச்சிகளிலும் பங்கேற்கவில்லை. ரெக்கார்டிங் தியேட்டர்கள் அவர் குரல் இல்லாமல் வெறிச்சோடின.

திரையுலகின் அரண்: இந்த பெருந்துயர காலத்தில், தமிழ் மற்றும் மலையாளத் திரையுலகம் அவருக்கு ஒரு தார்மீக அரணாக நின்றது. எஸ்.பி.பாலசுப்ரமணியம், கே.ஜே.யேசுதாஸ் போன்ற மூத்த கலைஞர்கள் சித்ராவைத் தொடர்ந்து தொடர்புகொண்டு அவருக்கு ஆறுதல் கூறினர்.

தமிழகத்தின் கண்ணீர்: தமிழ்நாட்டில் சித்ராவை வெறும் பாடகியாக யாரும் பார்த்ததில்லை. அவரை தங்களின் வீட்டுப் பெண்ணாகவே கொண்டாடிய தமிழக ரசிகர்கள், நந்தனாவின் இழப்பைத் தங்கள் சொந்த வீட்டின் இழப்பாகவே கருதி கண்ணீர் வடித்தனர்.

இசையமைப்பாளர் இளையராஜா என்றால், ரெக்கார்டிங் தியேட்டரில் மிகவும் கண்டிப்பானவர் என்ற பிம்பம் உண்டு. சமீபத்தில் கூட நடிகர் ரஜினிகாந்த், “ராஜா சார் தன் மனைவி, மகள் இறந்தபோது கூட அழவில்லை, எஸ்.பி.பி இறந்தபோதுதான் அழுதார்“ என அவரது வைராக்கியத்தைப் பற்றிப் பேசியிருந்தார். ஆனால், அந்த வைராக்கியத்திற்குப் பின்னால் இருந்த ஒரு அபாரமான மனிதாபிமானத்தை சித்ராவின் பேட்டி இன்று வெளிச்சத்திற்குக் கொண்டு வந்துள்ளது.

ராஜா சாரின் அழைப்பு: நந்தனா இறந்த சில மாதங்களில், இளையராஜா ஒரு மாபெரும் இசை நிகழ்ச்சியை ஏற்பாடு செய்திருந்தார். அதற்காக சித்ராவைத் தொடர்புகொண்டு பாட அழைத்தார். ஆனால், ‘என்னால் பாட முடியாது’ என சித்ரா மறுத்துவிட்டார்.

கண்டிப்பான கட்டளை: “நீ வரவில்லை என்றால், நான் இந்த நிகழ்ச்சியையே ரத்து செய்துவிடுவேன்“ என இளையராஜா கண்டிப்புடன் கூறினார். இது வெறும் பிடிவாதம் அல்ல; சித்ராவை மீட்க அவர் கையாண்ட உளவியல் சிகிச்சை (Music Therapy).

பகிரப்பட்ட வலி: அந்தச் சமயத்தில் இளையராஜாவின் மனைவி ஜீவா இறந்து வெறும் மூன்று மாதங்கள் மட்டுமே ஆகியிருந்தது. ஜீவாவுக்கும் சித்ராவுக்கும் இடையே ஒரு ஆழமான குடும்பப் பிணைப்பு இருந்தது. இசைக்கலைஞர்களைத் தன் சொந்தக் குழந்தைகளைப் போலப் பார்த்தவர் ஜீவா.

“என் கூட 33 வருஷம் வாழ்ந்தவங்க போயிட்டாங்க, நான் நிகழ்ச்சிக்கு வரலையா? நீ அப்படி நினைக்கக் கூடாது, கண்டிப்பா வரணும் என்று சொல்லி என்னை வரவழைத்தார் ராஜா சார்!”

சித்ராவின் இந்த வார்த்தைகள், ஒரு கலைஞன் இன்னொரு கலைஞனின் வலியை எப்படித் தன் தோளில் சுமக்கிறான் என்பதற்கான ஆகச்சிறந்த உதாரணம்.

நம்பிக்கையின் சிதைவும் பகிரப்பட்ட துயரமும்

வரலாற்றின் பக்கங்களைப் புரட்டிப் பார்த்தால், 2011-ம் ஆண்டு சித்ரா மற்றும் இளையராஜா ஆகிய இருவருக்குமே ஒரு சபிக்கப்பட்ட ஆண்டாகவே அமைந்தது.

காலக்கோடு: ஏப்ரல் 2011-ல் சித்ரா தனது ஆருயிர் மகளை இழந்தார். அதே ஆண்டு அக்டோபர் 31-ல், இளையராஜா தன்னுடன் 33 ஆண்டுகள் வாழ்ந்த தன் மனைவி ஜீவாவை மாரடைப்பால் இழந்தார்.

மேடையில் இணைந்த துயரம்: 2012-ன் தொடக்கத்தில் நடந்த அந்த மேடைக் கச்சேரியில், இரு மாபெரும் கலைஞர்களும் தங்கள் தனிப்பட்ட வாழ்வில் மாபெரும் இழப்பைச் சந்தித்துவிட்டு, ரத்தக்கண்ணீரை உள்ளே அடக்கிக்கொண்டு ரசிகர்களுக்காக இசையை வழங்கினார்கள்.

சிந்து பைரவி முதல் இன்று வரை: 1985-ல் ‘சிந்து பைரவி’ படத்தின் மூலம் சித்ராவைத் தமிழ் சினிமாவுக்கு அறிமுகப்படுத்தியவர் இளையராஜா. அன்று ஒரு குருவாக அவருக்கு வழிகாட்டிய ராஜா, 26 ஆண்டுகள் கழித்து ஒரு தந்தையின் ஸ்தானத்தில் நின்று அவரைத் துயரத்திலிருந்து மீட்டெடுத்தார்.

சமீபத்தில், 2024 ஜனவரியில் அயோத்தி ராமர் கோயில் திறப்பின்போது, ராம நாமம் சொல்லுமாறு சித்ரா வெளியிட்ட வீடியோ இணையத்தில் பெரும் விவாதத்தைக் கிளப்பியது. இடதுசாரிகள் அவரைக் கடுமையாக விமர்சிக்க, வலதுசாரிகள் அவரது ஆன்மீக நம்பிக்கையை ஆதரித்தனர். அவர் எப்போதும் அசைக்க முடியாத இறைநம்பிக்கை கொண்டவர் என்பதே பொதுப்புத்தி. ஆனால், அந்த நம்பிக்கையே ஒரு காலத்தில் சுக்குநூறாக உடைந்திருந்தது என்பதை இந்தப் பேட்டி உணர்த்துகிறது.

உடைந்த நம்பிக்கை: மகளின் மரணத்திற்குப் பின், “நான் என்ன தப்பு செய்தேன்? யாரையாவது காயப்படுத்தினேனா? ரியாலிட்டி ஷோக்களில் குழந்தைகளிடம் ஏதாவது சொல்லி அவர்கள் மனதை நோகடித்துவிட்டேனா? அது சாபமாக இருக்குமோ?“ என தன்னைத் தானே பலவாறு சித்ரா சித்திரவதை செய்துகொண்டார்.

“எந்தக் கடவுளை வேண்டினாலும் சோதனைகள் வரும். நமக்கு என்ன எழுதியிருக்கிறதோ அது நடந்தே தீரும்” என்ற விரக்தியில், பல மாதங்களாக அவர் எந்தக் கோயிலுக்கும் செல்லவில்லை. கடவுள் மீதே அவருக்குக் கோபம் இருந்தது.

கோயில்களைத் தவிர்த்த காலம்: பல மாதங்களாக அவர் எந்தக் கோயிலுக்கும் செல்லவில்லை. கடவுள் மீதே அவருக்குக் கோபம் இருந்தது.

இசையின் மறுபிறப்பும் மனிதநேயத்தின் வெற்றி

குருவாயூர் அழைப்பு: திருச்சூரில் நடந்த ஒரு நிகழ்ச்சிக்காகச் சென்றபோது, அவர் தங்கியிருந்த அறை தற்செயலாக குருவாயூர் கோயில் நடைக்கு அருகில் அமைந்தது. “பகவான் என்னை மீண்டும் அழைப்பதாகவே எனக்குத் தோன்றியது. அன்று நான் கோயிலுக்குப் போனேன். நீண்ட நேரம் அழுதுவிட்டுத் திரும்பி வந்தேன்“ என சித்ரா நெகிழ்ந்து கூறுகிறார். அந்தத் தருணமே அவரது ஆன்மீக மறுமலர்ச்சிக்கு வித்திட்டது.

இன்று சித்ரா மீண்டும் பழையபடி புன்னகையுடன் மேடைகளில் வலம் வருகிறார். ஆனால், அந்தப் புன்னகைக்குப் பின்னால் ஆழமான ஒரு முதிர்ச்சியும், தத்துவார்த்தமான புரிதலும் உள்ளது.

குழந்தைகள் மீதான அன்பு: இன்று பல தொலைக்காட்சி ரியாலிட்டி ஷோக்களில் நடுவராகப் பங்கேற்கும் சித்ரா, அங்கு வரும் சிறு குழந்தைகளிடம் காட்டும் அன்பு அலாதியானது. ஒவ்வொரு குழந்தையிடமும் தன் நந்தனாவையே அவர் காண்கிறார்.

இசையே தியானம்: தனக்கு ஏற்பட்ட காயத்திற்கு இசையையே மருந்தாக அவர் மாற்றிக் கொண்டார். தன்னுடைய மகளின் நினைவாக பல சமூக சேவைகளிலும் அவர் தன்னை ஈடுபடுத்திக் கொண்டுள்ளார்.

ரசிகர்களின் இன்ஸ்பிரேஷன்: சித்ரா இன்று வெறும் ஒரு பிளேபேக் சிங்கர் மட்டுமல்ல; வாழ்க்கையின் மிகக் கொடூரமான இருட்டிலிருந்து எப்படி மீண்டு வர வேண்டும் என்பதற்கான வாழும் உதாரணமாக, பல லட்சம் பெண்களுக்கு ஒரு ‘இன்ஸ்பிரேஷனாக’த் திகழ்கிறார்.

துயரங்கள் மனிதனை முடக்கிப் போடும் என்ற பொதுவிதியை உடைத்து, அந்தத் துயரத்தையே தனக்கான உந்துசக்தியாக மாற்றிய சித்ராவின் இந்தப் பயணம் ஒவ்வொரு கலைஞனுக்கும் ஒரு பாடம். இளையராஜா போன்ற ஒரு சகாப்தம், சக கலைஞரின் வலியை உணர்ந்து கொடுத்த அந்த கண்டிப்பான அரவணைப்புதான், கலை உலகை இன்றும் மனிதநேயத்தோடு உயிர்ப்புடன் வைத்திருக்கிறது.