சென்னை-கோவா பயணம்: வெறும் ரோட் ட்ரிப் அல்ல, ஒரு பொருளாதாரப் படையெடுப்பு!

பல தசாப்தங்களாக பல நாட்கள் பிடிக்கும் ஒரு சோர்வான மற்றும் ஆபத்தான பயணமாக அறியப்பட்ட சென்னை-கோவா வழித்தடம், இன்று பல்லாயிரம் கோடி ரூபாய் செலவில் கட்டமைக்கப்பட்ட தேசிய நெடுஞ்சாலைகளின் ஊடாக, தமிழ்நாட்டின் நடுத்தர மற்றும் உயர் நடுத்தர வர்க்கத்தின் செல்வத்தை அண்டை மாநிலங்களுக்கு மடைமாற்றும் ஒரு மாபெரும் வார இறுதிப் பொருளாதாரப் படையெடுப்பாக உருமாறியுள்ளது.

எந்தவொரு பயணமும் வெறுமனே தொடக்கப் புள்ளியையும் முடிவுப் புள்ளியையும் இணைக்கும் வெறும் புவியியல் கோடு அல்ல. சமீபத்தில் பிபிசி தமிழ் வெளியிட்ட ஒரு விரிவான பயண வழிகாட்டி கட்டுரையின் மேலோட்டமான தரவுகளைத் தாண்டி, இந்த நெடுஞ்சாலைப் பயணத்தின் சமூக அரசியலை நாம் கூர்ந்து கவனிக்க வேண்டும். சுமார் 14 முதல் 17 மணி நேரத்தில் கடந்துவிடக் கூடிய இந்த 870 முதல் 980 கிலோமீட்டர் தூரம், இன்று தமிழ்நாட்டின் இளைஞர்கள், பைக் ரைடர்கள் மற்றும் ஐடி ஊழியர்களுக்கான ஒரு கட்டாய வார இறுதிச் சடங்காக மாறிவிட்டது. இது வெறும் ரப்பர் டயர்கள் தார்ச்சாலையில் உரசும் சாதாரண நிகழ்வல்ல; இது ‘பாரத்மாலா பரியோஜனா’ திட்டத்தின் கீழ் அகலப்படுத்தப்பட்ட தேசிய நெடுஞ்சாலை 48-ன் (NH48) விளைவாக உருவான மாபெரும் ‘ரோடு-ட்ரிப்’ கலாச்சாரம்.

2024-ம் ஆண்டு வரை ஸ்ரீபெரும்புதூர், ராணிப்பேட்டை பகுதிகளில் பல ஆண்டுகளாக முடங்கிக் கிடந்த சாலை விரிவாக்கப் பணிகளால் நரகமாக இருந்த இந்தப் பாதை, இன்று ஒரு புதிய பரிணாமத்தை அடைந்துள்ளது. 2026 பிப்ரவரியில் ராணிப்பேட்டையில் திறக்கப்பட்ட புதிய மேம்பாலங்கள் மற்றும் 2026 மே மாதத்தில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட தடையற்ற சுங்கச்சாவடி தொழில்நுட்பங்கள் என ஒரு நீண்ட காலக்கோட்டைத் தாண்டித்தான் இந்தச் சாலை இன்றைய அதிவேக வடிவத்தைப் பெற்றுள்ளது.

“செயற்கைக்கோள் மற்றும் MLFF தொழில்நுட்பத்தின் மூலம் டோல்கேட்டுகளில் ஏற்படும் காலதாமதத்தை முற்றிலும் ஒழித்து, மாநிலங்களுக்கு இடையிலான சரக்கு மற்றும் சுற்றுலாப் போக்குவரத்தை தடையற்றதாக மாற்றுவதே எங்களின் முதன்மை இலக்கு,” என மத்திய நெடுஞ்சாலைத்துறை அமைச்சர் நிதின் கட்கரி சமீபத்தில் சுட்டிக்காட்டியிருந்தார்.

கனவுப் பயணத்தின் பின்னால் உள்ள பொருளாதார மடைமாற்றம்

சென்னையில் இருந்து கோவா செல்வது ஏன் தற்போது இவ்வளவு ட்ரெண்டிங்காக உள்ளது என்ற கேள்விக்கு, நெடுஞ்சாலைகளின் பிரம்மாண்டமே முதல் பதிலாக அமைகிறது. ஒரு காலத்தில் பல நாட்கள் திட்டமிட்டு, வழியெங்கும் சோர்வடைந்து செய்ய வேண்டிய இந்தப் பயணம், இன்று அகலமான ஆறு வழிச்சாலைகளின் புண்ணியத்தால் வெகுவாகச் சுருங்கிவிட்டது. ஆனால், இந்த வேகமான பயணத்தின் பின்னால் ஒரு மாபெரும் பொருளாதாரச் சுழற்சி ஒளிந்திருக்கிறது என்பதைப் பலரும் உணர்வதில்லை. ஒரு கார் அல்லது பைக்கில் இந்த 900 கிலோமீட்டர் தூரத்தைக் கடக்க, ஒரு வழிப் பயணத்திற்கு சுங்கக் கட்டணமாக (Toll Fee) மட்டுமே சுமார் ₹800 முதல் ₹1,200 வரை ஃபாஸ்டேக் (FASTag) மூலம் கறக்கப்படுகிறது.

இது ஒருபுறமிருக்க, வாகனங்களுக்கான எரிபொருள் செலவு மிகப்பெரிய பட்ஜெட்டைக் கோருகிறது. ஒரு நடுத்தர காரில் சென்றால் பெட்ரோல் அல்லது டீசலுக்கு சுமார் 7,000 முதல் 9,000 ரூபாயும், பைக்கில் சென்றால் 3,000 முதல் 4,000 ரூபாயும் செலவாகிறது. இவ்வளவு செலவு செய்தும் மக்கள் ஏன் படையெடுக்கிறார்கள்?

அக்டோபர் முதல் பிப்ரவரி வரையிலான சீசன் காலங்களில், கோவாவின் குளிர்ந்த காற்றும், துத்சாகர் அருவியின் ஆர்ப்பரிப்பும், போர்த்துகீசிய தேவாலயங்களின் அமைதியும் தமிழகப் பயணிகளை காந்தம்போல ஈர்க்கின்றன. 2025 மற்றும் 2026-ம் ஆண்டுகளில் ‘லெட்ஸ் கோவா’ (Let’s Goa) போன்ற தொண்டு நிறுவனங்கள், இங்கிலாந்து மற்றும் உள்ளூர் பெண் தொழில்முனைவோர்களை ஒருங்கிணைத்து, ஆட்டோ ரிக்‌ஷாக்களில் இந்த 1000 கி.மீ தூரத்தைக் கடந்து கோடிக்கணக்கான ரூபாய்களை மகளிர் மேம்பாட்டிற்காகத் திரட்டின. இது இந்த வழித்தடம் ஒரு சமூகப் போராட்டக் களமாகவும், மாபெரும் கலாச்சார அடையாளமாகவும் மாறிவிட்டதையே காட்டுகிறது. வழியில் தங்குவதற்கும், சாப்பிடுவதற்கும் ஆகும் பட்ஜெட் செலவுகள் என அனைத்தும் சேர்ந்து, தமிழகப் பயணிகளின் கணிசமான சேமிப்பை கர்நாடகா மற்றும் கோவாவின் பொருளாதாரத்திற்கு மடைமாற்றுகின்றன.

வேகத்தின் வியூகமும், நெடுஞ்சாலைப் பொருளாதாரமும்

சென்னை ➔ வேலூர் ➔ கிருஷ்ணகிரி ➔ பெங்களூரு ➔ சித்ரதுர்கா ➔ ஹூப்ளி ➔ தார்வாட் ➔ லோண்டா ➔ கோவா என்பதே இந்த பயணத்தின் அதிகாரப்பூர்வ வெற்றிப் பாதை. திட்டமிடலின் அறிவியல்தான் இந்தப் பயணத்தின் ஆதாரச் சுருதி.

அதிகாலை 4 மணி முதல் 5 மணிக்குள் சென்னையில் இருந்து கிளம்பினால் மட்டுமே, கிருஷ்ணகிரி, ஓசூர் மற்றும் பெங்களூருவின் நரகத்தை ஒத்த காலை நேரப் போக்குவரத்து நெரிசலில் இருந்து தப்பிக்க முடியும். ஆம்பூர் பிரியாணியின் வாசனை மூக்கைத் துளைக்க, வேலூரைத் தாண்டிச் செல்லும் பயணிகளுக்கு கர்நாடக எல்லை வந்ததும் உடுப்பி ஹோட்டல்களின் சுடச்சுட பிசிபேளாபாத் காத்திருக்கிறது. தமிழகத்தின் காரசாரமான சுவைகளில் இருந்து, கர்நாடக நெடுஞ்சாலைகளின் இனிப்பு கலந்த தின்பண்டங்களுக்கும், தாவணகெரேயின் புகழ்பெற்ற வெண்ணெய் தோசைக்கும் (Benne Dosa) மாறுவது பயணத்தின் முதல் சுவாரஸ்யம்.

பெங்களூருவைத் தாண்டி ஹூப்ளி வரையிலான 400 கிலோமீட்டருக்கும் மேலான தூரம் ஒரு மாயாஜாலப் பாதை. சித்ரதுர்காவின் பிரம்மாண்டமான காற்றாலைகள், விரிந்து கிடக்கும் புல்வெளிகள் என நிலப்பரப்பு மாறிக் கொண்டே இருக்கும்.

ஆனால், இங்குதான் மிகப்பெரிய உளவியல் ஆபத்தும் காத்திருக்கிறது. தொடர்ந்து 900 கிலோமீட்டருக்கும் மேல் ஓட்டும்போது ஏற்படும் ‘Highway Hypnosis’ எனப்படும் நெடுஞ்சாலை மயக்கம் கொடியது. நேராக விரிந்து கிடக்கும் சாலையில் நீண்ட நேரம் பயணிக்கும்போது மூளை தானாகவே ஒருவித உறக்க நிலைக்குச் செல்லும்.

இதனைத் தவிர்க்க, பயணம் தொடங்கும் முன் டயர், பிரேக், இன்ஜின் ஆயில், கூலண்ட் மற்றும் ஃபாஸ்டாக் இருப்பு ஆகியவற்றைச் சரிபார்ப்பது எவ்வளவு முக்கியமோ, அவ்வளவு முக்கியம் சரியான இடைவெளியில் வண்டியை நிறுத்தி ஓய்வெடுப்பது. கர்நாடகா மற்றும் கோவா எல்லையில் வாகன சோதனைகள் கடுமையாக இருக்கும் என்பதால், ஓட்டுநர் உரிமம் (DL), வாகனப் பதிவுச் சான்றிதழ் (RC), இன்சூரன்ஸ் மற்றும் மாசுக் கட்டுப்பாட்டுச் சான்றிதழ் (PUC) ஆகியவற்றை கையில் வைத்திருக்க வேண்டியது கட்டாயம்.

இயற்கையின் பேரழகும், மரணத்தின் நிழலும்: மாற்று வழிகளின் மாயை

ஹூப்ளி வழியாகச் செல்லும் வேகமான வழித்தடத்தைவிட, மங்களூரு-கோகர்ணா வழியாகச் செல்லும் கடற்கரை வழித்தடமே (Coastal Route) இயற்கையை ரசிக்கச் சிறந்தது எனச் சில பயண ஆர்வலர்கள் வாதிடுவதுண்டு. அவர்களின் வாதம் மேலோட்டமாகப் பார்க்க வலுவானது.

ஒருபுறம் அரபிக்கடலின் அலைகள், மறுபுறம் மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையின் பசுமை என அந்தப் பாதை ஒரு காட்சிப் பிழை போலத் தோன்றும். ஆனால், அந்த அழகின் பின்னால் உள்ள எதார்த்தமான ஆபத்தை அவர்கள் வசதியாக மறந்துவிடுகிறார்கள். ஹூப்ளி வழித்தடம் அகலமான ஆறு வழிச்சாலையாகப் பாதுகாப்பை வழங்கும்போது, கடற்கரை வழித்தடம் பல மணி நேர விரயத்தையும், அதிக உடல் சோர்வையும் தருகிறது.

அதேபோல, ஹூப்ளியில் இருந்து கோவா செல்லும் மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைப்பாதையில் இரவு நேரப் பயணம் செய்வது பெரும் சாகசம் என்ற ஒரு மாயை இளைஞர்கள் மத்தியில் நிலவுகிறது. தமிழகத்தின் அகலமான சமவெளிச் சாலைகளில் ஓட்டிப் பழகியவர்களுக்கு, கர்நாடக மற்றும் கோவா எல்லைகளின் குறுகலான வளைவுகள், அடர்ந்த காடுகள் மற்றும் மழைக்காலங்களில் சறுக்கும் அபாயகரமான சாலைகள் முற்றிலும் புதிய சவால்களைத் தரும்.

எதிரே வரும் கனரக சரக்கு வாகனங்களின் முகப்பு விளக்குகள் பார்வையைப் பறிக்கும் இரவுகளில் இந்த மலையை கடப்பது உயிரிழப்புக்குச் சமம். குறிப்பாக, குழந்தைகள் மற்றும் முதியவர்களுடன் செல்லும்போது, இரவில் பெங்களூரு புறநகரிலோ அல்லது ஹூப்ளியிலோ பாதுகாப்பாகத் தங்கி ஓய்வெடுத்துவிட்டு மறுநாள் காலை பயணத்தைத் தொடர்வதே புத்திசாலித்தனம். ஆஃப்லைன் மேப்களை (Offline Maps) முன்கூட்டியே பதிவிறக்கம் செய்யாமல், மொபைல் சிக்னல் இல்லாத மலைப்பாதைகளில் சிக்குவது பலரை ஆபத்தில் தள்ளியுள்ளது.

“வெளிமாநில சுற்றுலாப் பயணிகள் மலைப்பாதைகளின் அபாயத்தை வெகுவாகக் குறைத்து மதிப்பிடுகிறார்கள்; கோவாவின் நகர்ப்புறங்களை விட, இங்குள்ள குறுகலான கிராமப்புற மற்றும் மலைவழிச் சாலைகளில்தான் விபத்துகளின் எண்ணிக்கை மூன்று மடங்கு அதிகமாகப் பதிவாகிறது,” என கோவா போக்குவரத்து காவல்துறை தொடர்ந்து எச்சரித்து வருகிறது.

பொருளாதார விளையாட்டும், பயணத்தின் இறுதித் தீர்ப்பும்

இந்தப் பயணம் வெறும் புவியியல் தொலைவைக் கடப்பது மட்டுமல்ல; இது இந்தியாவின் நடுத்தர வர்க்கப் பொருளாதாரத்தின் ஒரு நுண்ணிய பிரதிபலிப்பு. வரலாற்று ரீதியாக, உள்கட்டமைப்பு வசதிகள் ஒரு சமூகத்தின் ஓய்வுநேரக் கலாச்சாரத்தை எப்படி மாற்றியமைக்கும் என்பதற்கு சென்னை-கோவா நெடுஞ்சாலையே மிகச்சிறந்த உதாரணம்.

இந்த வளர்ச்சியால் உண்மையான பலனை அடைவது கர்நாடகாவின் நெடுஞ்சாலை உணவகங்களும், கோவாவின் சுற்றுலா விடுதிகளுமே ஆகும். வார இறுதி நாட்களில் தமிழக உள்ளூர் சுற்றுலாவிற்குச் செலவிடப்பட வேண்டிய கோடிக்கணக்கான ரூபாய், தடையற்ற சாலை வசதியால் அண்டை மாநிலங்களுக்குப் பாய்கிறது. மறுபுறம், தேசிய நெடுஞ்சாலை ஆணையம் (NHAI) சுங்கக் கட்டணம் மூலம் பெரும் வருவாயை தடையின்றி ஈட்டுகிறது.

வரும் வாரங்களில், புதிய சுங்கக் கட்டண திருத்தங்கள் மற்றும் பேரியர் இல்லாத (MLFF) சுங்கச்சாவடி முறை முழுமையாக அமலுக்கு வரும்போது, இந்தப் பயணத்தின் செலவும் நேரமும் மேலும் மாறுபடலாம். கோவாவை அடைந்ததும், அதிக செலவு பிடிக்கும் வடக்கு கோவாவின் (North Goa) கலங்குட், பாகா கடற்கரைகளைத் தவிர்த்துவிட்டு, தெற்கு கோவாவின் அமைதியான விடுதிகள் (Hostels) மற்றும் உள்ளூர் கடல் உணவகங்களைத் தேர்ந்தெடுப்பது பட்ஜெட் பயணிகளுக்குப் பேருதவியாக இருக்கும். தமிழகப் பயணிகள் இந்த உள்கட்டமைப்பு மாற்றங்களையும், செலவு மேலாண்மையையும் உன்னிப்பாகக் கவனிக்க வேண்டும்.

சென்னை முதல் கோவா வரையிலான பயணம் என்பது மனிதனால் உருவாக்கப்பட்ட நெடுஞ்சாலைகளின் பிரம்மாண்டத்தையும், இயற்கை அன்னை விரித்து வைத்திருக்கும் அபாய வலைகளையும் ஒருசேர எதிர்கொள்ளும் ஒரு உளவியல் சோதனை. சரியான ஆவணங்கள், கச்சிதமான பொருளாதாரத் திட்டமிடல் மற்றும் மலைப்பாதைகளின் குணாதிசயங்களை மதிக்கும் பக்குவம் இல்லாமல் இந்த 900 கிலோமீட்டர் தூரத்தை சாதாரணமாகக் கடந்துவிடலாம் என நினைப்பது துணிச்சலல்ல; அது முட்டாள்தனம். உள்கட்டமைப்பு வசதிகள் நமக்கு அசுர வேகத்தைக் கொடுத்திருக்கலாம், ஆனால் பாதுகாப்பான பயணத்தின் இறுதி முடிவையும் கட்டுப்பாட்டையும் அது நம் கைகளில்தான் விட்டுச் சென்றிருக்கிறது.

மனநல நெருக்கடியில் உள்ளவர்களுக்கு: iCall helpline: 9152987821 | Vandrevala Foundation: 1860-2662-345 (24/7)