ராஜா சிவாஜி: சம்பளமில்லா நட்சத்திரப் பட்டாளமும் தமிழ் சினிமாவுக்கு ஒரு பாடம்!

நூறு கோடி, இருநூறு கோடி என உச்ச நட்சத்திரங்களின் சம்பளப் பசியால் தென்னிந்திய சினிமா தத்தளித்துக் கொண்டிருக்கும் வேளையில், வெறும் ‘நட்பு’ மற்றும் ‘வரலாற்றுப் பெருமிதம்’ என்ற இரண்டு ஆயுதங்களை வைத்து ஒட்டுமொத்த பாலிவுட்டையும் சல்லிக்காசு செலவில்லாமல் மராட்டிய சினிமாவுக்கு மடைமாற்றியிருக்கிறார் ரிதேஷ் தேஷ்முக்.

இந்திய சினிமாவின் வர்த்தக விதிகளையே இந்த நிகழ்வு தலைகீழாகப் புரட்டிப் போட்டுள்ளது. பிபிசி தமிழ் உள்ளிட்ட முன்னணி ஊடகங்களில் பேசுபொருளாகியிருக்கும் இந்த ‘ராஜா சிவாஜி’ திரைப்படத்தின் பின்னணி, ஒரு சாதாரண சினிமா கிசுகிசு அல்ல; அது பல நூறு கோடிகளைச் சுற்றிச் சுழலும் ஒரு பிரமாண்டமான தொழில்துறை புரட்சி.

கடந்த ஒன்றாம் தேதி வெளியாகி, இந்திய திரையுலகையே திரும்பிப் பார்க்க வைத்து வெற்றிகரமாக ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது ‘ராஜா சிவாஜி’ திரைப்படம். மகாராஷ்டிராவின் ஆன்மாவான சத்ரபதி சிவாஜி மகாராஜாவின் வீர வரலாற்றை திரையில் செதுக்கியிருக்கிறார் நடிகர் ரிதேஷ் தேஷ்முக். நகைச்சுவை நடிகராக பாலிவுட்டில் வலம் வந்த அவர், இன்று ஒரு பிரமாண்ட வரலாற்று காவியத்தின் நாயகனாக, இயக்குநராக விஸ்வரூபம் எடுத்திருக்கிறார்.

பாலிவுட் சாம்ராஜ்யத்தை மண்டியிடச் செய்த மராட்டிய வரலாற்றுப் பெருமிதம்

சிவாஜியாக ரிதேஷும், அவரது மனைவியாக நிஜ வாழ்க்கைத் துணைவியான ஜெனிலியா தேஷ்முக்கும் நடித்துள்ள இந்த காவியத்தில், ஒரு பாலிவுட் பட்டாளமே அணிவகுத்து நிற்கிறது. சஞ்சய் தத், சல்மான் கான், அபிஷேக் பச்சன், வித்யா பாலன், ஃபர்தீன் கான், போமன் இரானி என இந்தியாவின் மாபெரும் நட்சத்திரங்கள் இந்தப் படத்தில் சங்கமித்துள்ளனர்.

இதில் மிகப்பெரிய ஆச்சரியம் என்னவென்றால், இந்த பான்-இந்தியா உச்ச நட்சத்திரங்கள் யாரும் ஒரு ரூபாய் கூட சம்பளம் வாங்காமல் இந்த மராட்டிய வரலாற்றுப் படத்தில் தங்களை இணைத்துக் கொண்டதுதான். பல நூறு கோடிகள் பட்ஜெட்டில் தயாராகும் வரலாற்றுப் படங்களில் (Historical Epics), நடிகர்களின் சம்பளமே பாதிக்கு மேல் விழுங்கிவிடும் என்பதுதான் இந்திய சினிமாவின் எழுதப்படாத சட்டம்.

ஆனால், பிராந்திய மொழியான மராத்தியில் உருவாகியுள்ள இந்த காவியம், பாலிவுட் நட்சத்திரங்களின் இலவச பங்களிப்பால் தேசிய அளவிலான சந்தையை எந்தவித கூடுதல் நிதிச் சுமையுமின்றி மிக எளிதாகக் கைப்பற்றியிருக்கிறது. இருபது ஆண்டுகளாக பாலிவுட் படங்களில் ஒரு துணை நடிகராகவோ, நகைச்சுவை நடிகராகவோ அறியப்பட்ட ரிதேஷ் தேஷ்முக், இன்று ஒட்டுமொத்த மராட்டிய திரையுலகின் முகமாக மாறியிருக்கிறார்.

2014-ல் ‘லாய் பாரி’ (Lai Bhaari) என்ற படத்தின் மூலம் மராத்தியில் நடிகராக அறிமுகமானார் ரிதேஷ். அதன்பின் 2022-ல் ‘வேத்’ (Ved) படத்தின் மூலம் இயக்குநராகவும் முத்திரை பதித்தார். இந்த இரண்டு படங்களிலுமே பாலிவுட் சூப்பர்ஸ்டார் சல்மான் கான் தனது நண்பனுக்காக கௌரவ வேடத்தில் நடித்திருந்தார். அந்தப் பயணத்தின் பிரமாண்டமான உச்சக்கட்டமே இந்த ‘ராஜா சிவாஜி’.

“இது 23 ஆண்டு கால தவம்” – கோடிகளைத் தூக்கியெறிந்த நட்சத்திரங்கள்

பாலிவுட்டின் ‘ஃபேவர் எகானமி’ (Favor Economy) எனப்படும் நட்பு அடிப்படையிலான பொருளாதாரத்தின் ஆகப்பெரிய உதாரணத்தை இந்தப் படம் உலகிற்கு வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டியுள்ளது. 2003-ல் ‘துஜே மேரி கசம்’ படத்தில் தொடங்கிய ரிதேஷ் தேஷ்முக்கின் திரைப் பயணம், 23 ஆண்டுகளாக எந்தவித கறையுமின்றி பயணித்ததன் அறுவடைதான் இந்த மாபெரும் நடிகர் பட்டாளம்.

அபிஷேக் பச்சனை இந்தப் படத்திற்காக அழைத்தபோது, அவர் எந்தக் கதாபாத்திரம் என்று கூடக் கேட்கவில்லை. “படத்தில் நடிக்கிறேன்” என்று மட்டுமே கூறியுள்ளார். சம்பளம் குறித்தோ, தனது திரையிடல் நேரம் (Screen time) குறித்தோ ஒரு வார்த்தை கூட அவர் விவாதிக்கவில்லை என்பது சினிமா வியாபாரிகளை வியப்பில் ஆழ்த்தியுள்ளது. (சில ஊடகச் செய்திகளின் தலைப்புகளில் அமிதாப் பச்சன் எனத் தவறாகக் குறிப்பிடப்பட்டிருந்தாலும், அபிஷேக் பச்சனே இப்படத்தில் இணைந்துள்ளார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது).

சல்மான் கான் கொடுத்த சர்ப்ரைஸ் இதைவிடப் பெரியது. ரிதேஷும் ஜெனிலியாவும் சல்மான் கானின் குடும்ப விழாக்களில் தவறாமல் கலந்துகொள்ளும் நெருக்கமானவர்கள்.

அந்த உரிமை, திரையிலும் எதிரொலித்தது. “ராஜா சிவாஜியில் எனக்கு என்ன கதாபாத்திரம்? நான் இல்லாமல் இந்தப் படம் எப்படி நடக்கும்?” என்று உரிமையோடு கேட்டு வந்து நின்றிருக்கிறார் சல்மான்.

”ராஜா சிவாஜியின் ஒரு பகுதியாக இருக்கும் சல்மான் கான் மற்றும் அபிஷேக் பச்சனுடனான எனது நட்பு காரணமாக அவர்கள் இப்படத்தில் இணைய நேர்ந்தது. சில உறவுகள் முற்றிலும் அன்பு மற்றும் நம்பிக்கையின் அடிப்படையில் கட்டமைக்கப்படுகின்றன. நடிகர் சல்மான் கான், அபிஷேக் பச்சன், வித்யா பாலன், ஃபர்தீன் கான், போமன் இரானி, ஜெனிலியா தேஷ்முக் மற்றும் நான் இப்படத்தில் நடிக்க சம்பளம் வாங்கவில்லை. நாங்கள் அனைவரும் இந்தப் படம் இன்று இருக்க வேண்டும் என்பதற்காக முழுமையாக உழைத்தோம். இது ஒருவர் மீது ஒருவர் வைத்திருக்கும் நிபந்தனையற்ற சொல்லப்படாத அன்பும் மரியாதையும் ஆகும். நான் 23 ஆண்டுகளில் சம்பாதித்தது இதுதான்.”

இந்த வார்த்தைகள் வெறும் உணர்ச்சிப்பூர்வமான அறிக்கை மட்டுமல்ல; இது இந்தியத் திரையுலகின் கார்ப்பரேட் முகத்தில் வீசப்பட்ட ஒரு கலாச்சாரப் புன்னகை.

கோலிவுட்டின் சம்பள நெருக்கடியும் பிரதாப்காட் போரின் ரத்த சரித்திரமும்

ஒருபுறம் நட்பு மலர்ந்தாலும், திரையில் விரியும் கதை அத்தனை மென்மையானதல்ல. சஞ்சய் தத் ஏற்று நடித்துள்ள அப்ஷல்கான் கதாபாத்திரம் மராட்டிய வரலாற்றின் மிகக் கொடூரமான, ரத்தமும் வஞ்சகமும் தோய்ந்த பக்கங்களைச் சுமந்து நிற்கிறது. பீஜப்பூர் சுல்தானின் மூர்க்கமான தளபதியான அப்ஷல்கானுக்கும், சத்ரபதி சிவாஜிக்கும் இடையே நடைபெற்ற புகழ்பெற்ற பிரதாப்காட் போர் திரையில் தீப்பிழம்பாகக் காட்சியளிக்கிறது.

சமாதானம் பேசுவது போல் வந்து சிவாஜியைக் கொல்ல முயன்ற அப்ஷல்கானை, தனது கையில் மறைத்து வைத்திருந்த ‘பாக் நாக்’ (புலி நகம்) ஆயுதத்தால் கிழித்தெறிந்த சிவாஜியின் வீரம், இந்திய வரலாற்றின் சிலிர்ப்பூட்டும் அத்தியாயம். இந்த வரலாற்று மோதலைத் திரையில் கொண்டு வருவதில் உள்ள சவால்களை விட, தமிழ் சினிமா போன்ற தென்னிந்தியத் திரையுலகம் இன்று சந்திக்கும் பொருளாதார மோதல் மிகக் கடுமையானது.

தமிழ் திரைப்படத் தயாரிப்பாளர்கள் சங்கம் (TFAPC) தொடர்ந்து எச்சரித்து வரும் ஒரு மாபெரும் அபாயத்திற்கு ‘ராஜா சிவாஜி’ ஒரு நேரடி பதிலடி. தமிழ் சினிமாவில் உச்ச நடிகர்கள் ஒரு படத்தின் மொத்த பட்ஜெட்டில் 50 முதல் 70 சதவீதத்தை முன்கூட்டியே சம்பளமாக உறிஞ்சிவிடுகிறார்கள். இதனால் நடுத்தர மற்றும் அதிக பட்ஜெட் படங்கள் பொருளாதார ரீதியாகத் உயிரிழப்பு செய்துகொள்கின்றன.

இங்குதான் மாற்று வாதம் எழுகிறது. வியாபாரிகள் மற்றும் சில முன்னணி தயாரிப்பாளர்களின் குரல் முற்றிலும் மாறுபட்டது.

“பாலிவுட்டில் நட்பின் அடிப்படையில் ஒரு படம் எடுக்கப்படுவது அங்குள்ள மார்க்கெட்டுக்கு சாத்தியமாகலாம். ஆனால், தமிழ் சினிமாவில் கூட்டுப் பொருளாதாரம் (Cooperative Economics) என்பது செத்துப்போய் பல தசாப்தங்கள் ஆகிவிட்டன. இங்கு ஹீரோக்களின் சம்பளத்தை நம்பித்தான் படமே விற்கப்படுகிறது. இலவசமாக நடிக்க எந்த நடிகரும் தயார் இல்லை; அப்படி நடித்தால் அவரது ‘மார்க்கெட் வேல்யூ’ சரிந்துவிடும் என்ற மாயையில் கோலிவுட் சிக்கியுள்ளது. இது மாறாவிட்டால், தமிழ் சினிமா கார்ப்பரேட் நிறுவனங்களிடம் முழுமையாக அடிமையாகிவிடும்.”

ரிதேஷ் தேஷ்முக்கின் இந்த வெற்றி, தமிழ் சினிமாவில் ஆழமாக வேரூன்றியுள்ள சம்பளப் பேராசைக்கு ஒரு சவுக்கடி. இந்த நிகழ்வால் லாபமடையப் போவது பான்-இந்தியா பார்வையை முன்னெடுக்கும் பிராந்தியத் தயாரிப்பாளர்களே; இழப்பைச் சந்திக்கப் போவது தங்கள் சம்பளமே படத்தின் தரம் என நம்பும் சில சுயநலமிக்க நட்சத்திரங்கள்தான். வரும் வாரங்களில், தமிழ் மற்றும் தெலுங்கு திரைப்பட தயாரிப்பாளர் சங்கக் கூட்டங்களில் இந்த ‘ராஜா சிவாஜி’ மாடல் ஒரு வலுவான முன்னுதாரணமாக விவாதிக்கப்படுவதை நாம் உறுதியாக எதிர்பார்க்கலாம்.

செஞ்சிக்கோட்டை நாயகனும் தமிழ் சினிமாவின் அடுத்த கட்டமும்

சத்ரபதி சிவாஜிக்கும் தமிழகத்திற்கும் இடையிலான தொடர்பு வெறும் வரலாற்றுப் புத்தகங்களில் மட்டும் உறங்கவில்லை. அது செஞ்சிக்கோட்டையின் கருங்கற்களிலும், தஞ்சாவூர் மராத்தியர்களின் கலைச் சுவடுகளிலும் (சரஸ்வதி மகால் நூலகம் உட்பட) இன்றும் உயிர்ப்புடன் இருக்கிறது.

செஞ்சிக்கோட்டையைக் கைப்பற்றி தனது ராஜ்ஜியத்தை தென்னகம் வரை விரிவுபடுத்திய சிவாஜியின் வீரம், தமிழக வரலாற்றின் பிரிக்க முடியாத ஒரு அங்கம். சூப்பர்ஸ்டார் ரஜினிகாந்தின் இயற்பெயர் ‘சிவாஜி ராவ் கெய்க்வாட்’ என்பது இந்த மராட்டிய – தமிழ் கலாச்சாரப் பிணைப்பின் சமகாலச் சான்று.

தமிழ் சினிமாவில் முழுமையான ‘ராஜா சிவாஜி’ மாடல் சாத்தியமில்லை என்றாலும், அதன் சிறு விதைகள் இங்கும் தூவப்படத் தொடங்கியுள்ளன. லோகேஷ் கனகராஜின் ‘விக்ரம்’ திரைப்படத்தில் சூர்யா ‘ரோலக்ஸ்’ கதாபாத்திரத்தில் சம்பளமின்றி நடித்ததும், தனது நண்பர்களுக்காக விஜய் சேதுபதி பல படங்களில் கௌரவத் தோற்றத்தில் தோன்றுவதும் இந்த ‘ஃபேவர் எகானமி’யின் தமிழ் வடிவங்கள்தான்.

ஆனால், ஒரு முழு நீள வரலாற்றுப் படத்தை, பல உச்ச நட்சத்திரங்களை வைத்து, அவர்கள் யாருக்கும் சம்பளமே கொடுக்காமல், ஒரு தனி மனிதன் தன் 23 ஆண்டு கால நற்பெயரால் மட்டுமே சாதித்துக் காட்டியிருக்கிறார் என்றால், அது இந்திய சினிமா வரலாற்றில் ஒரு புதிய மைல்கல். மராட்டிய சினிமாவின் மார்க்கெட் என்பது மகாராஷ்டிராவைத் தாண்டி பெரிய அளவில் விரிவடையாத ஒன்று. ஆனால், பாலிவுட்டின் முன்னணி நட்சத்திரங்கள் இதில் இணைந்ததன் மூலம், இந்தப் படம் இந்தியாவின் ஒவ்வொரு மூலைக்கும் சென்று சேர்ந்துள்ளது.

இறுதியாக, ‘ராஜா சிவாஜி’ திரைப்படம் வெறும் வசூல் சாதனைக்கான குறியீடு அல்ல; அது இந்திய சினிமாவுக்கு விடப்பட்ட ஒரு அறைகூவல். கோடிகளைக் கொட்டினால் மட்டுமே பிரமாண்டத்தைப் படைக்க முடியும் என்ற மாயையை உடைத்தெறிந்து, கலையின் மீதான காதலும், மனித உறவுகளின் மீதான நம்பிக்கையும் இருந்தால் எந்த சிகரத்தையும் தொடலாம் என ரிதேஷ் தேஷ்முக் நிரூபித்துள்ளார். தமிழ் சினிமாவின் தயாரிப்பாளர்களும், பல கோடிகளைச் சம்பளமாகப் பேரம் பேசும் நட்சத்திரங்களும் இந்த மராட்டியப் பாடம் கற்பார்களா என்பதே இப்போது நம் முன் உள்ள மிகப்பெரிய கேள்வி.

மனநல நெருக்கடியில் உள்ளவர்களுக்கு: iCall helpline: 9152987821 | Vandrevala Foundation: 1860-2662-345 (24/7)