பல்லாயிரக்கணக்கான தேனீக்கள் ரீங்காரமிடும் ஒரு தேன்கூடு என்பது வெறும் இயற்கையின் அற்புதம் மட்டுமல்ல; அது ரசாயன ஃபெரோமோன்களால் ஈவுஇரக்கமின்றி கட்டுப்படுத்தப்படும் ஒரு கொடூரமான ஏகாதிபத்தியம் மற்றும் மனிதர்களின் சிறு தவறால் ஒட்டுமொத்த தமிழக விவசாயத்தையே அழிவின் விளிம்பிற்குத் தள்ளும் ஓர் அபாயச் சங்கிலியின் நேரடி சாட்சி.
பூக்களில் இருந்து தேனைச் சேகரிக்கும் சாதாரணப் பூச்சிகள் என்று நாம் கடந்துபோகும் தேனீக்களின் வாழ்க்கை, எந்தவொரு ஹாலிவுட் திரைப்படத்தின் திரைக்கதையையும் விட த்ரில்லரானது. சமீபத்தில் ‘இன்டர்நேஷனல் ஜர்னல் ஆஃப் மாலிகுலர் சயின்சஸ்’ (International Journal of Molecular Sciences) மற்றும் ‘சயின்டிஃபிக் ரிப்போர்ட்ஸ்’ (Scientific Reports) ஆகிய சர்வதேச ஆய்விதழ்களில் வெளியான ஆழமான தரவுகளும், தமிழ்நாடு வேளாண் பல்கலைக்கழகத்தின் (TNAU) அதிர்ச்சியூட்டும் கள அறிக்கைகளும் ஒன்றிணைந்து ஓர் அப்பட்டமான உண்மையை உரக்கச் சொல்கின்றன. ஒரு தேன்கூட்டிற்குள் நடக்கும் உயிரியல் மாயாஜாலங்கள் எவ்வளவு துல்லியமானவையோ, அந்த அமைப்பின் மீது மனிதர்கள் தொடுக்கும் ரசாயனப் போர் அவ்வளவு கொடூரமானது.
இயற்கையின் மிகச்சிறந்த சமூகக் கட்டமைப்பான ‘உயர் சமூக ஒழுங்கு’ (Eusociality) தேனீக்களிடம் மட்டுமே முழுமையாகக் காணப்படுகிறது. இந்த பிரம்மாண்டமான சாம்ராஜ்யத்தின் ஒரே அதிகாரம், ஒரே அச்சுறுத்தல், ஒரே நம்பிக்கை எல்லாமே அந்த ஒற்றை ராணித் தேனீ மட்டுமே.
ரசாயன சாம்ராஜ்யத்தின் முடிசூடா ராணி: உயிரியல் ஆளுமையும் அதன் ரகசியமும்
ஒரு தேன்கூட்டில் பல்லாயிரக்கணக்கான தேனீக்கள் இருந்தாலும், அங்கு ஒரேயொரு ராணித் தேனீ மட்டுமே அரசோச்ச முடியும். ராணித் தேனீ பிற தேனீக்களை விட அளவில் பெரியதாகவும், மிகச் சிறிய இறக்கைகளையும், நீண்ட கூர்மையான வயிற்றுப் பகுதியையும் கொண்டிருக்கும்.

கூட்டில் முட்டையிடும் முழுமையான அதிகாரம் படைத்த ஒரே உயிரினம் இது மட்டும்தான். தமிழ்நாடு வேளாண் பல்கலைக்கழகத்தின் (TNAU) தரவுகளின்படி, ஒரு ஆரோக்கியமான ராணித் தேனீயால் நாளொன்றுக்கு 2,000 முட்டைகள் வரை இட முடியும். தன் உடல் எடையை விட அதிகமான முட்டைகளைத் தினமும் இடும் இந்த அசுரத்தனமான திறன் இயற்கையின் மிகப்பெரிய விந்தை.
ஆனால், ஆச்சரியம் என்னவென்றால், பிறப்பால் எந்தத் தேனீயும் ராணியில்லை. ராணித் தேனீயும் பிற வேலைக்காரத் தேனீக்களைப் போலவே சாதாரண ஒரு புழுப் பருவத்தில்தான் தன் வாழ்க்கையைத் தொடங்குகிறது. ஆரம்பக் கட்டத்தில் அனைத்துப் புழுக்களும் உயிரியல் ரீதியாக நூறு சதவீதம் ஒரே மாதிரியாகவே இருக்கும். அப்படியானால் ஒரு சாதாரணப் புழு எப்படி சாம்ராஜ்யத்தின் மகாராணியாக மாறுகிறது?

எல்லாமே ரசாயனங்களின் விளையாட்டுதான். கூட்டில் உள்ள பழைய ராணி பலவீனமடையும்போதோ அல்லது இறக்கும்போதோ, அவளது உடலில் இருந்து வெளியாகும் ‘ஃபெரோமோன்’ (Pheromone) எனப்படும் ரசாயன சமிக்ஞைகள் குறையத் தொடங்கும். இந்த வீழ்ச்சியை உடனடியாக உணர்ந்துகொள்ளும் வேலைக்காரத் தேனீக்கள், புதிய ராணியை உருவாக்கும் அவசரப் பணியில் இறங்குகின்றன. தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட சில இளம் புழுக்களுக்கு மட்டும் ‘ராயல் ஜெல்லி’ (Royal Jelly) எனப்படும் சிறப்பு உணவு தொடர்ந்து பெருமளவில் வழங்கப்படுகிறது.
இந்த ராயல் ஜெல்லி என்பது இளம் வேலைக்காரத் தேனீக்களின் தலையில் உள்ள சிறப்புச் சுரப்பிகளில் இருந்து உற்பத்தியாகும் அடர்த்தியான, பால் போன்ற திரவமாகும். இந்தச் செழுமையான உணவு, அந்தச் சாதாரணப் புழுவின் மரபணுக்களில் ஒரு மிகப்பெரிய மாற்றத்தை (Epigenetic transformation) ஏற்படுத்தி, அதன் இனப்பெருக்க உறுப்புகளை முழுமையாக வளர்ச்சியடையச் செய்கிறது. ராயல் ஜெல்லியே ஒரு சாதாரணப் புழுவை ராணியாக உருமாற்றும் அமிர்தம்.
“தேன்கூட்டின் கட்டமைப்பும் அதன் சமூக ஒழுங்கும் முழுவதுமாக ராணித் தேனீயின் ஃபெரோமோன் ரசாயன சமிக்ஞைகளாலேயே கட்டுப்படுத்தப்படுகிறது; ராணி இல்லாத தேன்கூடு என்பது திசை தெரியாத கப்பலைப் போல மிக விரைவாக வீழ்ச்சியடைந்து அழிந்துபோகும்,” என கார்னெல் பல்கலைக்கழகத்தின் உயிரியலாளர் தாமஸ் சீலி மற்றும் இல்லினாய் பல்கலைக்கழகத்தின் ஜீன் ராபின்சன் ஆகியோர் தங்கள் ஆய்வுகளில் உறுதிப்படுத்துகின்றனர்.
கூட்டிற்குள் ஒரு ‘கேம் ஆஃப் த்ரோன்ஸ்’: அதிகாரப் போட்டியும் மரண நடனமும்
புதிய ராணிக்கான புழுக்கள் தயாராகும் அதே வேளையில், பழைய ராணித் தேனீயின் நிலை என்னவாகும் என்ற கேள்வி எழலாம். பழைய ராணி பலவீனமாக இருந்தால் அது ஈவுஇரக்கமின்றி கூட்டிற்குள்ளேயே கொல்லப்படலாம்; அல்லது சில விசுவாசமான வேலைக்காரத் தேனீக்களை அழைத்துக் கொண்டு புதிய கூட்டை உருவாக்க வெளியேறிவிடும். ஆனால், உண்மையான அதிகாரப் போர் புதிய ராணிகள் பிறக்கும்போதுதான் தொடங்குகிறது.
வேலைக்காரத் தேனீக்கள் முன்னெச்சரிக்கையாக பல ராணி அறைகளை (Queen cells) உருவாக்குகின்றன. இதில் முதலில் கூட்டை உடைத்துக்கொண்டு வெளிவரும் ராணித் தேனீ செய்யும் முதல் காரியம், இன்னும் பிறக்காமல் இருக்கும் மற்ற ராணி அறைகளைத் தேடிச் சென்று கொடூரமாக அழிப்பதுதான். ஒருவேளை இரண்டு ராணிகள் ஒரே நேரத்தில் வெளிவந்தால், கூட்டிற்குள் ஒரு பயங்கரமான மரணப் போராட்டம் (Death match) அரங்கேறும். இதில் வெற்றிபெறும் ஒற்றை ராணி மட்டுமே தேன்கூட்டின் முழு அதிகாரத்தையும் தன் வசப்படுத்தும்.

அரியணை ஏறிய இளம் ராணியின் அடுத்த கட்டம் ‘நப்ஷியல் ஃப்ளைட்’ (Nuptial flight) எனப்படும் நடுவானில் நடக்கும் காதல் பயணம். இளம் ராணி கூட்டை விட்டு வெளியேறி நடுவானில் பறக்கும்போது, பல ஆண் தேனீக்கள் (Drones) அவளுடன் இனப்பெருக்கத்தில் ஈடுபடப் போட்டியிடும்.
ஆண் தேனீக்களின் வாழ்க்கையில் உள்ள ஒரே நோக்கம் இது மட்டும்தான். ராணியுடன் இணைந்த மறுகணமே ஆண் தேனீக்களின் உடல் உறுப்புகள் சிதைந்து அவை பரிதாபமாக உயிரிழக்கின்றன. ஒருவேளை இனப்பெருக்கத்தில் ஈடுபடாத ஆண் தேனீக்கள் இருந்தால், குளிர்காலம் வருவதற்கு முன்பு அவை கூட்டிலிருந்து வெளியேற்றப்பட்டு பட்டினியால் சாகவிடப்படும்.

இந்த ஒற்றைப் பயணத்தில் ராணித் தேனீ சேகரிக்கும் விந்தணுக்களைத் தனது உடலில் உள்ள ‘ஸ்பெர்மத்தீக்கா’ (Spermatheca) என்ற சிறப்புப் பையில் பத்திரமாகச் சேமித்து வைத்துக்கொள்கிறது. சுமார் மூன்று ஆண்டுகள் வரை வாழக்கூடிய ராணித் தேனீ, தனது வாழ்நாள் முழுவதற்கும் தேவையான முட்டைகளை இட இந்த ஒற்றைச் சேமிப்பையே பயன்படுத்துகிறது.
மனிதர்களின் வணிகப் பேராசையும், ராயல் ஜெல்லியின் முரண்பாடும்
இயற்கையின் இந்தத் துல்லியமான உயிரியல் சுழற்சியை மனிதர்கள் தங்களின் வணிக லாபத்திற்காகப் பயன்படுத்தத் தொடங்கி பல தசாப்தங்கள் ஆகிவிட்டன. ராயல் ஜெல்லியை மனிதர்கள் நேரடியாக உட்கொள்ளலாமா என்ற கேள்வி பலருக்கும் உண்டு. ஆம், மனிதர்கள் இதனைச் சாப்பிடலாம். இது நோய் எதிர்ப்பு சக்தியைப் பன்மடங்கு அதிகரிப்பதாகக் கூறப்படுவதால், சர்வதேச சந்தையில் ராயல் ஜெல்லி ஒரு விலையுயர்ந்த ஊட்டச்சத்து மற்றும் அழகுசாதனப் பொருளாகப் பெருமளவில் விற்கப்படுகிறது.
ஆனால், இங்கேதான் மனித முட்டாள்தனத்தின் உச்சம் அரங்கேறுகிறது. ஒருபுறம் தேனீக்களின் உற்பத்தியான தேனையும் ராயல் ஜெல்லியையும் பல கோடி ரூபாய்க்கு வர்த்தகம் செய்யும் நாம், மறுபுறம் அந்தத் தேனீக்களின் வாழ்வாதாரத்தை நச்சு ரசாயனங்கள் மூலம் அழித்துக் கொண்டிருக்கிறோம். தேனீக்கள் உணவைத் தேடிச் செல்லும்போது ‘வாக்கில் நடனம்’ (Waggle dance) எனப்படும் எட்டு வடிவ நடனத்தின் மூலம் மற்ற தேனீக்களுக்குத் தகவல்களைப் பரிமாறுகின்றன. ஆனால், இன்று நவீன விவசாயம் என்ற பெயரில் நாம் தெளிக்கும் இமிடாகுளோப்ரிட் (Imidacloprid) போன்ற கொடிய பூச்சிக்கொல்லிகள், தேனீக்களின் நரம்பு மண்டலத்தைத் தாக்கி, அவற்றின் நடன மொழியையும் திசை அறியும் திறனையும் முற்றிலும் சிதைக்கின்றன.
“பூக்கும் பருவத்தில் அடிக்கப்படும் ரசாயனப் பூச்சிக்கொல்லிகள் தேனீக்களுக்கு எழுதப்படும் மரண சாசனம்; வயலுக்குச் செல்லும் தேனீக்கள் அங்கேயே இறந்துவிடுவதால், கூட்டில் உள்ள ராணித் தேனீக்கான உணவுச் சங்கிலி துண்டிக்கப்பட்டு ஒட்டுமொத்த தேன்கூடும் ஒரே வாரத்தில் அழிந்துவிடுகிறது,” என TNAU-இன் பயிர் பாதுகாப்பு மையத்தின் இயக்குநர் டாக்டர் எம். சாந்தி மற்றும் தேனீ விஞ்ஞானி கே. சுரேஷ் ஆகியோர் மிகக் கடுமையாக எச்சரிக்கின்றனர்.
தமிழகத்தின் சூழலியல் வீழ்ச்சியும், மீண்டெழும் மனித ‘ராணித் தேனீக்களும்’
உலகளாவிய உணவு உற்பத்தியில் 70 சதவீதத்திற்கும் மேலானவை தேனீக்களின் மகரந்தச் சேர்க்கையையே நம்பியுள்ளன. இதன் கொடூரமான விளைவை இன்று தமிழ்நாடு நேரில் சந்தித்துக் கொண்டிருக்கிறது. தென்காசி மாவட்டம் சாம்பவர் வடகரை போன்ற பகுதிகளில் விவசாய நிலங்களில் கொத்துக் கொத்தாகத் தேனீக்கள் செத்து மடிந்ததால், இன்று விவசாயிகள் தங்கள் கைகளாலேயே சூரியகாந்திப் பூக்களுக்கு ‘செயற்கை மகரந்தச் சேர்க்கை’ (Manual pollination) செய்ய வேண்டிய அவல நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டுள்ளனர். இது விவசாயத்தின் லாபத்தை அழிப்பது மட்டுமல்லாமல், மாபெரும் உணவுப் பஞ்சத்துக்கான அபாயச் சங்காகவும் ஒலிக்கிறது.
பொள்ளாச்சி, தஞ்சாவூர் மற்றும் கன்னியாகுமரி (மார்த்தாண்டம்) பகுதிகளில் தேனீ வளர்ப்பை நம்பியிருந்த விவசாயிகள் பெரும் நஷ்டத்தைச் சந்தித்து வருகின்றனர். ஒரு காலத்தில் ஆண்டுக்கு 10 முதல் 12 லட்சம் டன் தேனை உற்பத்தி செய்த தமிழ்நாடு, இன்று அதிகப்படியான பூச்சிக்கொல்லி எச்சங்கள் காரணமாக சர்வதேச ஏற்றுமதித் தடைகளை எதிர்கொள்கிறது.
இந்தக் கடுமையான சூழலிலும், சில நேர்மறையான மாற்றங்கள் தமிழகத்தில் நிகழ்ந்து கொண்டுதான் இருக்கின்றன. உயிரியல் ராணித் தேனீக்களின் சாம்ராஜ்யம் வீழ்ந்துகொண்டிருக்கும் வேளையில், மதுரை ஜோசபின் ஆரோக்கியமேரி போன்ற மனித ‘ராணித் தேனீக்கள்’ தேசிய தேனீ வளர்ப்பு மற்றும் தேன் மிஷன் (NBHM) ஆதரவுடன் 50,000-க்கும் மேற்பட்ட ஊரகப் பெண்களுக்குத் தேனீ வளர்ப்பைக் கற்றுக் கொடுத்து மாபெரும் பொருளாதாரப் புரட்சியை ஏற்படுத்தி வருகின்றனர். தமிழ்நாடு வேளாண் பல்கலைக்கழகமும் இந்தியத் தேனீக்களை (Apis cerana indica) செயற்கை முறையில் வளர்க்கும் பயிற்சிகளை விவசாயிகளுக்குத் தொடர்ந்து வழங்கி வருகிறது.
எவ்வளவுதான் செயற்கை முறையில் நாம் ராணித் தேனீக்களை உருவாக்கினாலும், நச்சு ரசாயனங்கள் தெளிக்கப்பட்ட வயல்களில் அவற்றால் உயிர்வாழ முடியாது என்பதே நிதர்சனம். ஒட்டுமொத்த தமிழகமும் உடனடியாக இயற்கை மற்றும் சூழலியல் சார்ந்த விவசாய முறைக்கு மாறத் தவறினால், தேன்கூடுகளின் மௌனம் நமது விவசாயத்தின் மரண ஓலமாக மாறுவதை எந்த அறிவியலாலும் தடுக்க முடியாது.
நாளை இந்தியா ஆய்வு
தென்காசி மாவட்டம் சாம்பவர் வடகரையில் விவசாயிகள் சூரியகாந்திப் பூக்களுக்குத் தங்கள் கைகளாலேயே செயற்கை மகரந்தச் சேர்க்கை செய்யும் அவலம், இந்தியாவின் உணவுப் பாதுகாப்பிற்கான முதல் அபாயச் சங்கு. தேன்கூட்டின் உயிரியல் கட்டமைப்பு எவ்வளவு வலிமையானதோ, அதே அளவு அது வெளிப்புறச் சூழலியல் மாற்றங்களுக்கு பலவீனமானது என்பதை இந்த நிகழ்வு ஆழமாக உணர்த்துகிறது. இதில், இமிடாகுளோப்ரிட் போன்ற கொடிய பூச்சிக்கொல்லிகளை உற்பத்தி செய்யும் பன்னாட்டு ரசாயன நிறுவனங்கள் தொடர்ந்து லாபமடைகின்றன; ஆனால் பல தசாப்தங்களாக தேனீ வளர்ப்பை நம்பியிருக்கும் மார்த்தாண்டம் விவசாயிகளும், கிராமப்புற பெண் தொழில்முனைவோரும், ஒட்டுமொத்த மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையின் பல்லுயிர்ச் சூழலும் மீள முடியாத நஷ்டத்தைச் சந்திக்கின்றன.
தாய் சாக்ஃப்ரூட் (Thai sacbrood) வைரஸ் தாக்குதலில் இருந்து தேனீக்களைக் காப்பாற்ற தமிழ்நாடு வேளாண் பல்கலைக்கழகம் செயற்கையாக ராணித் தேனீக்களை உருவாக்கிய வரலாற்று முன்னுதாரணம் நம்மிடம் உள்ளது. ஆனால், இன்று மனிதன் உருவாக்கும் ரசாயனப் போரிலிருந்து அவற்றை மீட்க எந்த அறிவியல் விந்தையாலும் முடியாது. அடுத்த சில வாரங்களில், தமிழகத்தில் ‘செயற்கை மகரந்தச் சேர்க்கை’ பணிகளுக்கான கூலித் தொழிலாளர்களின் தேவை மற்றும் செலவு கிடுகிடுவென அதிகரிப்பதையும், பூக்கும் பருவத்தில் பூச்சிக்கொல்லி பயன்பாட்டிற்கு எதிரான அரசு கட்டுப்பாடுகள் தீவிரமடைவதையும், ரசாயன எச்சங்களால் சர்வதேச சந்தையில் தமிழகத் தேனுக்கான ஏற்றுமதித் தடைகள் நீடிப்பதையும் வாசகர்கள் கூர்ந்து கவனிக்க வேண்டும்.
நாளை இந்தியா கருத்து: இயற்கையின் மிகச்சிறந்த பொறியாளரான தேனீக்களை ரசாயனங்களால் கொன்று குவித்துவிட்டு, செயற்கை முறையில் விவசாயத்தைக் காப்பாற்றிக் கொள்ளலாம் என நினைப்பது மானுடத்தின் உச்சக்கட்ட முட்டாள்தனம். தேன்கூடுகள் முழுமையாக மௌனமாகும் நாள், மனித குலத்தின் பட்டினிச் சாசனங்கள் எழுதப்படும் நாளாகும்.

